Alle inzendingen over namen jaargetijden natuur les literatuur Park speelplein

De namen zijn reeds ingeschreven. Zelf wil ik wat voorname, bijzondere namen in tekenen.…

We gaan in de toekomst gelijk van de herfst naar de lente, de sneeuwklokjes zullen in november al hun kopjes opsteken, de narcissen zullen al snel volgen en dan natuurlijk de verse tulpen, de lente rukt versneld door en het jaargetijde 'winter' zal een fossiel blijken.…

Alles in de natuur is weer groen en is weer puur in het plantsoen Wonder der natuur! Deuren in je huis weer open doen... frisse lucht, niet te koop voor een miljoen Lammetjes in de wei, bloemen aan struiken en bomen... een nieuw jaargetij... Zo volkomen,zo perfect, als je let op elk aspect van de natuur...…

Zo'n kind als op het speelplein aan de overkant.…

Het najaar dwarrelt uit de lucht En dekt het grasveld toe In goud en geel en oker. De zomer is zo lang voorbij Alsof hij nooit geweest is. De winter is nog zo ver weg Alsof hij nooit zal komen. En ik, Ik zit hier in de zon En wellicht voor het laatst dit jaar Op maandag vier november.…

Maar om deze verwarrende periode wat makkelijker te maken, is een nieuwe naam voor het vijfde jaargetijde misschien handig. Wat wordt het? Iets dat duidt op tweeslachtigheid, dualiteit of meervoudigheid. Laten we het voorlopig op twin houden, als een soort werktitel, een proefballon.…

maar mens zit geketend rondom zijn eigen gebouwde kooi Overdenkend wat wel of niet is geweest geen natuur of jaargetijden geeft hen nog een vreugdefeest.…

Literatuur is bij de wilde konijnen af, maar ik lach u toe. Lees mij of mijd mij.…

Een voorzichtig blauw Gluurt door een dik grijs gordijn Naar een glimp van groen En blij zingende vogels Hunkerend naar de lente.…

Voor de zoveelste maal is het weer oktober Verliezen vogels hun stem stoppen tijdelijk met zingen Valt het blad als goud uit de wijde jas van de berk in m´n achtertuin Doet de zon heimelijk en heeft regen plotse invallen Voor de zoveelste maal spreekt herfst ´n taal waarin afscheid, weemoed en herinneringen.…

sneeuw de mens verbergt zich onnatuurlijk een jaargetijde waarin vergissingen de boventoon voeren…

Dagen worden langer De lente begint De natuur pas zich aan De lente begint De lentezon straalt De lente begint Krokussen staan in bloei De lente begint Lammetjes gaan staan De lente begint Mensen schijnen vrolijker De lente begint Was het hele jaar maar lente!…

De Lente komt binnenkort Nieuw leven wordt geboren Een nieuw jaargetijde breekt aan Wat dood leek wordt weer levend Wonder der natuur Hoe kan het toch bestaan We vinden het oh zo gewoon maar niets is minder waar Het is zo heel bijzonder De Schepping is gelijk een wonder De Schepper lijkt een tovenaar…

In jouw bossen wil ik mij laten verdwalen Oneindig dwalen en één worden met jou Mij laten verrassen door alle geheimen De late avondzon en de ochtenddauw Ik wil genieten van jouw jaargetijden Het uitzicht en alles daaromheen Jouw warmte en kou voelen Elke boom ontdekken, en elke steen Alles wat jij houdt verborgen In het diepe bos van jouw…

Het is weer herfst, tijd van de bladeren die verbranden: de natuur de regie. In het vrome spoor van de vaderen gloeit de as van de oude religie nog rood na van het aardse hellevuur dat de hemel de seizoenen bevocht, maar smeulend in miljoenen stervensuur Gods jaargetijden niet verbannen mocht.…

Te leven met een gangster, niemand die je begrijpt, niemand die je ook nog maar vertrouwt, Te leven met een gangster, zie het als zijn beroep, Het maakt het niet goed, maar ook een gangster heeft zijn goede kanten, de buitenwereld ziet ze niet, voor hem gold hetzelfde maar ik, ik zag wat in hem en werd verliefd, niemand die het accepteerde,…

Het oude park, waarvan de plattegrond een driehoek vormt, ligt ingeklemd tussen de straten en strekt haar boomkruinen bereidwillig en beschermend boven zijn bezoekers uit. Het herbergt homo's en hetero's, zombies, zonderlingen en zwervers, kinderen en dieren.…

Op de dag dat mijn moeder tachtig jaar wordt, lopen we samen in de donkere avond door de straten van mijn jeugd Zoals eens mijn moeder mij bij de hand nam, ondersteun ik nu haar terwijl we teruglopen in de herinnering van de tijd Een winterse hagelbui drijft ons onverwacht in de beschutting van de bomen in het park waar ik haar bescherm…

Ik hou van de zee in elk jaargetijde omdat ik dezelfde natuur bezit soms rustig, soms stormachtig de oppervlakte rimpelloos in de diepte kolkend wild met zoveel ongekende schatten die nu en dan komen bovendrijven voor vreemden moeilijk te begrijpen maar voor wie mij echt leert kennen die weet dat er ontelbare havens zijn groot en klein waarin…

Ik was zeer geïnteresseerd geraakt in literatuur en als idealistische jongeling nam ik die zeer serieus en vermoedde ik dat de literatuur en kunst veel vragen over het leven zouden beantwoorden en dat ook moesten! Die flessen met lucht deden dat natuurlijk niet, vond ik toen. Ik stond wel open voor absurdistische literatuur.…

Daar waar de rivier zijn einde vindt Dat is het punt waar jij werkelijk begint Vloeiend ga je over in een vijver Geschapen als de vrucht van je eigen ijver Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur Ieder jaargetijde pas jij je aan Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan Jij bent…

- Altijd ruzies - Nooit een feestmaal - Nooit cadeautjes Kerstreclames geven haar het gevoel er niet bij te horen en Kerstliedjes zorgen voor melancholie, lees: zwaarmoedigheid. Een Kerstcadeau zou zij natuurlijk wel willen, maar vindt zij eng om te vragen vanwege elkaar in de haren vliegende ouders...!…

Natuurlijk ging ik wandelen in de lentezon... liep tegen mijn docente op met wie ik iets begon van haar - die ik bij naam hier noem - heb ik een hoop geleerd vol overgave mij bekeerd bij hoofddocente Bloem zij gaf me in haar eigen tijd zelf les in niet-verbleken zij sprak na elke hemelbreuk het hart te laten spreken…

wonderlijk herrijzen uit troebel water een kasteel door veel gedonder vurig oplicht de Drie Musketiers ter degen voor geld lijken gezwicht de donkere eeuwen door een gangenstelsel holt een oud ambachtelijk dorp gesmeed lijkt in het verleden strijdgewoel binnen een Arena door dieren gladiatorachtig wordt beslecht daar, in dat park…

Daklozen gaan 's winters vaker naar een crematie dan in de overige jaargetijden.…

Warme vriendschap in alle jaargetijden van het leven kan het hart vleugels geven.…

Zij is gestreept de koe , een Lakenvelder en daar een ijscoman die over het fietspad scheurt zijn kar blinkt citroengeel de koeientong krult paardenbloesem uit de wei en kust de grutto mijn gekke vogel mijn droeve tango bedek de rieten daken plavei mijn klinkerpad en laat papavers kikkers zoenen omhels de zon op het allerhoogste punt…

Het jaargetijde waarin de natuur zich opmaakt voor de winter. Ik herinner me dat ik als kind de lente en zomer het mooiste deel van het jaar vond. Lekker lang buiten spelen – heerlijk toch. Bovendien had je toen nog volop de tijd om kind te zijn, waaraan het, denk ik, de huidige jeugd soms ontbreekt.…

Na alle strubbelingen en ruzies kwamen we tot een verzoening die beter past bij het Kerstfeest dan bij ieder ander jaargetijde en de zelfgebreide sjaal was bedoeld om genoemde intenties en sentimenten kracht bij te zetten en warmte te bieden als mijn oude hart verstek zou laten gaan.....…

heeft overtroffen, zelfs de toekomstige literatuurpogingen heeft overwonnen, zichzelf ééngemaakt met de literaire God, literatuur overbodig gemaakt!…