Alle inzendingen over natuur stad voorjaar

De wilg strekt haar takken en grillige, zwarte zijtakken uit over het donkergrijze, gerimpelde water als de vingers van een grijpgrage hand. Zwarte, kleine vogels dansen in de lucht. De huizen aan de Vijverlaan en aan de Louis Regoutstraat omsluiten de langgerekte vijver met een omhelzing van steen. Een zwart-witte ekster in voorjaarsstemming…

Don't forget me zei 't tegen Lily till next spring zei 't kleine ding…

Ik zie van onze levende natuur Alleen de zonnebloemen aan de muur En hier en daar een ijsbloem op de ruiten. Het stemt mij triest dat ik geen bloem of plant zie. Ja zelfs de krokus is nog op vakantie.…

Ik woon in de stad. Ik ben geboren in een stad en zal er mijn leven lang in blijven wonen al verlang ik met tijd en wijlen naar de stilte van de natuur. Lange wandelingen kunnen maken die starten bij mijn eigen huis van waaruit ik meteen een mooi gebied in loop staat nummer één op de lijst.…

De flats in de Nassaustraat in Tilburg stammen uit 1954 of 1955 en men rekent ze tot de oudste van de stad. Eén ervan mag ik al dertig jaar mijn woning noemen. Ze omhult me als een mantel van steen en ik beleefde er zomers en winters, voorjaar en najaar.…

Nu ben ik zelfs het voorjaar vóór. Ha! Had je maar eerder moeten beginnen! Brandnetels beheers ik, zelfs bomen kan ik voorkomen, paarse hemabollen rollebollen tussen lieve vrouwe - Zal ik voortaan wat meer in de pas, wacht even, straks smeed ik nog sonnetten, nee het moet niet gekker…

In het voorjaar van 1992 stond er een fietstocht door het Amsterdamse bos in de agenda gepland. Tussen alle regendagen door kwamen er dagen dat het de moeite waard was om er op uit te trekken. Om het voorjaar te beleven in de natuur. Joshua Eenoog had met Bjarne afgesproken. Het werd een onvergetelijke dag in het Amsterdamse bos.…

IJl klinkt je afscheidsgezang nog in de verte nauwelijks hoorbaar tussen flarden tegenwind nu je me weer verlaat tot het volgend voorjaar verschuil ik me tussen de overgebleven bladeren aan de steeds kaler wordende bomen in de stad Voel me weer de huismus onder de winterkoninkjes kou en regen trotserend tot de zon weer komt Wie is er nog…

De Tilburgse straten, omzoomd door huizen en bouwwerken die uit baksteen of beton opgetrokken zijn, rijgen zich onverdroten aaneen in grauwe eentonigheid. Te midden van dit stenen labyrint is daar aan de Reitse Hoevenstraat ineens de boerderij met de malse, grasgroene weide waarop bevallige bokjes en geitjes grazen. Het is alsof een asgrauwe hemel…

Tegen de zijmuur van onze Heikese Kerk die nogal eens, op gezette tijden, de sonore en indrukwekkende klanken van haar carillon uitzendt over onze stad, leunt de bronzen gestalte van Bisschop Zwijsen, de grote negentiende-eeuwse wegbereider en voorvechter van het Katholicisme dat onze stad zozeer beheerste dan wel in zijn greep had.…

Het leek heel even herfst, maar het is alweer voorbij, Een paar dagen wind en regen, nu lijkt het weer op mei, Na een aantal dagen temperaturen van twaalf graden en meer, Schrok de natuur plotsklaps wakker en ging druk in de weer, Het gras kreeg een kleur van opwinding en begon te groeien, Overal zag je ineens diverse voorjaarsbloemen bloeien,…

Voorjaarsochtend vroeg stille regen op het wad een man steekt pieren.…

het voorjaarsfeest is in volle gang uitbundig schermt het fluitenkruid de boterbloemen contrasteren geel de zuring houdt minder opvallend het midden in de rijk begroeide berm langs de idyllisch bochtige Zuiderweg hokt een kolonie witte dovenetels samen laag wit van lipbloemigen ik waan me decennia terug pluk een bloempje zuig eraan onderga…

Dit kruispunt van de stad, een tuin die vrede maakt. ----------------------------- uit: 'Autogeografie', 1995.…

It wunder der Natuur is foaral te fynen op de Buorkery, der is elke dei gelyk en toch wer nei. Sa moat it ek, in hierarchie. Ik stean ergens under oan mar haw myn Freiheid, en dat is hiel foarnaam. Ik bin in soort Frije Fugel, mei syn eigen sangkje, dit stikje. It wie mar in moment, mar no is it dan wol Maaitiid wurden, de fugels binne wer wekker!…

“We gaan de stad in vanmiddag. ’t Is voorjaar en ik heb dringend nieuwe kleren nodig". Oh, nee, denk ik. Niet de stad in, niet op zaterdagmiddag en niet met dit mooie weer. Ik weet het van vorige jaren. Op de eerste warmere dag van het jaar lijkt het wel of alle vrouwen nieuwe kleren nodig hebben. Ik besef dat ik veranderd ben.…

Ieder voorjaar, elke keer Na de kilte en de kou Is het jonge groen er weer Dat blijft ontstaan door jou Terug bij moeder natuur.…

In het voorjaar van 1992 stond er een fietstocht door het Amsterdamse bos in de agenda van Bjarne Gosse gepland. Tussen alle sombere regendagen door kwamen er dagen dat het de moeite waard was om er op uit te trekken. Om het voorjaar te beleven in de natuur. Joshua Eenoog uit de Hudsonstraat had met Bjarne afgesproken.…

Niet ver van mijn woning, in de nabijheid van de rotonde aan de Ringbaan West, van het tankstation en van de gebouwen van Traverse die uit lichtbruine steen zijn opgetrokken, bevindt zich een merkwaardig verwilderd terrein, een onverwacht stukje natuur te midden van de troosteloze omgeving.…

Paarse en maïsgele krokusjes schieten op in de stad, in de plantsoenen.…

Zij zag de witte, pluizige, trage wolken niet niet die rustig voortdreven boven de stad zoals altijd al en zoals tot in lengte van dagen. Zij had geen aandacht voor de paarse kopjes van de krokusjes op hun fragiele steeltjes in het vroege voorjaar. Zij rook de geur van vers brood niet waarmee de atmosfeer vervuld was...…

De lente, de stad, mijn tante spraken het tegendeel uit, maar ik was moe, oud en ziek in Amsterdam, in dat voorjaar, dat ik me altijd zal blijven herinneren.......…

De lente, de stad en mijn tante spraken het tegendeel uit, maar ik was moe, oud en ziek in Amsterdam, in dat voorjaar dat ik me altijd zal blijven herinneren.....…

De liefde vindt je overal, in elke straat een melodie L'amour d'amour d'amour Parijs zo in het voorjaar, ik wil je kussen op zijn Frans. Ik wil met je dansen, met je zingen, samenzijn is een buitenkans. Zie de schilders van Montmartre werken bij avondlicht en wij kijken over de stad uit wat een prachtig vergezicht.…

Het is nog altijd geen voorjaar in de stad en tante is nog steeds bezig met mutsjes breien.…

Ons fraaie, honderdjarige Wilhelminapark bleef grotendeels behoed en behouden voor Tilburg en de Tilburgers zodat wij kunnen blijven genieten van haar kwaliteiten als pleisterplaats voor passanten, groen hart van de stad, natuur- en cultuurhistorisch monument en gastvrije oase.…

Alziende leven in een stad die blind Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk Een slapend kind; slenteren door het grint En zand van een in aanbouw zijnde wijk Of door het centrum, samen met een vrind, Half dromend uitrusten langs de dijk En luisteren naar vogels, water, wind: Dat alles schuift langzaam buiten bereik En wij geraken enzaam…

Alziende leven in een stad die blind Het voorjaar reeds vermoedt en ziet gelijk Een slapend kind; slenteren door het grint En zand van een in aanbouw zijnde wijk Of door het centrum, samen met een vrind, Half dromend uitrusten langs de dijk En luisteren naar vogels, water, wind: Dat alles schuift langzaam buiten bereik En wij geraken enzaam…

Op een gegeven moment keerde echter op een bries de rust weer terug, daar (die) liefde als voorjaar ontluikend mooi kan zijn... In de stad lieten wij ons de zeewolf met friet smaken. Op de terugweg naar haar huis bekroop een fin de siècle-gevoel mij en proefde ik het einde van een periode van bloei...…

Mijn plekje aan de Dommel bankje tussen wuivend riet heerlijk om bij weg te dromen terwijl ik van de natuur geniet waar ik alles op een rijtje zet om de juiste balans te creëren voor als het leven weer druk is kan ik hier de rust combineren iedere week is alles anders voorjaar schildert alle kleuren de natuur maakt kinderlijk blij ik…