Inloggen
voeg je hartenkreet toe

Hartenkreten

klein excerpt uit een levensgeschiedenis/Prozagedicht

.....en op dat bankje in het park, waarover Vondels stenen, zwarte gestalte met nietsziende ogen scheen te waken; op dat bankje, naast mijn tante, kregen de woorden die ik uitsprak over mijn ziekte, ouderdom en ongeluk een zelfstandige werking, alsof woorden altijd, noodzakelijkerwijs een waarheid bevatten; mijn eigen woorden gingen een zelfstandig leven leiden; zij bepaalden mij plotseling, overrompelden mij, werden tot waarheid, tot ongelukkige waarheid en ik geloofde erin. De lente, de stad, mijn tante spraken het tegendeel uit, maar ik was moe, oud en ziek in Amsterdam, in dat voorjaar, dat ik me altijd zal blijven herinneren.......

Schrijver: I. Broeckx, 28 okt. 2013


Geplaatst in de categorie: verdriet

3,3 met 3 stemmen 94



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)