Alle inzendingen over natuur tuin autorit

Toen ik door genoemde poort de tuin verliet, zag ik gelukkigerwijs mijn taxi al aankomen. Mevrouw de chauffeur droeg op beide handen en armen uitbundige zwart-witte tatoeages die ze naar eigen zeggen heel fraai vond maar waarvoor ze veel pijn over had gehad.…

verwilderde tuin schildert zonder verf en kwast een feest van kleuren een schitterend meesterwerk van wonderbaarlijke Hand…

Maar toch mist die tuin dat magische, die simpele eenvoud van de natuur die erop aansluit. En zo zwoeg ik verder in mijn tuin, mijn ideaalbeeld nastrevend. Steeds weer probeer ik terug de eenvoud te grijpen die de natuur me zo vrijgevig aanbiedt.…

vaak vervloekt, mijn conifeer Leylandi zijn twintig meter wanhoop nooit ontzien hij kon me toch niet aan, die conifeer Leylandi ach, hooguit als het stormde dan misschien Soms pestte hij me terug, mijn conifeer Leylandi en smeet zijn bruine afval op mijn kruin dan schudde ik minachtend, voor conifeer Leylandi de uitgedroogde rotzooi in de tuin…

Ieder jaar is anders. Nu ben ik zelfs het voorjaar vóór. Ha! Had je maar eerder moeten beginnen! Brandnetels beheers ik, zelfs bomen kan ik voorkomen, paarse hemabollen rollebollen tussen lieve vrouwe - Zal ik voortaan wat meer in de pas, wacht even, straks smeed ik nog sonnetten, nee het moet niet gekker…

De Heemtuin in Rucphen lijkt een verwilderde woestenij maar kronkelende paden doorkruisen haar die we bewandelden onder het straffe regime van de brandende zon van augustus en onder leiding van een deskundige gids die ons de vele planten, bomen en struiken aanwees die voorzien zijn van hun welluidende Nederlandse en Latijnse namen die vermeld staan…

Nee nee, een schande voor de buurt is het, die heks met haar tuin van Moeder Natuur.…

Toen zijn woorden zich hadden verdaan tot achteloos gemompel en zinneloze autoritten het spreken niet meer wilde zag je hem toch nog woekeren met oude paragrafen waaruit hij leven perste dicht opeenstaande zinnen stukken van sonaten zo werkte hij onafgebroken aan zijn terugkeer. ------------------------------------- uit: 'Een staanplaats…

Na een lange vlucht en een nog langere autorit zijn we op de plaats van bestemming, heel eerlijk gezegd baal ik een beetje, het regent, alles is klam en de wegen vol met plassen en modder. Ik moet het natuurlijk niet als een vakantie gaan zien, maar ja ver van huis, een lange reis en dan dit...zucht!…

Lange autoritten, samen met jou, zonder vitten, warmte en kou. Lange nachten, alleen en samen met jou, zonder of met slapen, alleen warmte geen kou. De rest van ons leven, met alleen warmte, soms strubbelingen, gaan we gewoon, SAMEN BELEVEN?!…

In Tilburg Zuid, tussen het uitgestrekte Leypark dat aan de kant van de Ringbaan Zuid begrensd wordt door vele lichtpaars bloeiende rododendrons en aan de andere kant door het hoog oprijzende flatgebouw dat men "De Zwarte Madonna' noemt naar ik meen, bevindt zich een merkwaardige, romantisch aandoende tuin, wellicht de tuin van het eveneens nabijgelegen…

De autorit is voor hem een verbazingwekkende tocht die hem op onnavolgbare wijze van de ene bekende plaats naar de andere brengt, maar hij ziet geen enkele samenhang. Voor hem is de route als een alfabet met gehutselde letters. Natuurlijk, na de A komt de B, maar dat weet hij niet. Voor hem is de B dezelfde letter als de O of de G of de T.…

Een ij'vrige man in Kijkduin Was heel erg trots op z'n tuin Maar toen kwamen er wormen Om 't gewas te bestormen En lag heel z'n tuin weer in puin!…

groen is het gras van buurman's gazon, groener zijn klimop met slingers. verslagen kijk ik naar mijn kale beton o, als ik daar eens aan tippen kon.. maar ik heb alleen groene vingers.…

Engelse tuinen tonen rozen zo groot als gootsteenontstoppers.…

Zoals jij zat verloren in de hoeken van de tuin. Een gevallen blad. Een weggeworpen woord. Een bijna vogel voor de kat. Zoals jij zat in de laatste stralen van de zon. Een schemering. Een ondergang. Een leeggebloede avond. Zo zal ik zitten in mijn vel. Een oude rozentuin. Een lege schommel. Een oud gerei verloren in de hoeken.…

een geheime tuin verlangen van menig sterveling bloemen, vijvers, fonteinen lichtgevleugelde, kleurige vlinders gezang van nieuwe vogelsoorten zoete geuren, als nooit geroken zonnestralen, een zachte streling flora, fauna onbeschreven tuin ik wens te verdwalen pijnlijke herinneringen vergeten er bestaat geen verleden alleen het nu!…

Ze praat zo stil Ze noemt haar dochter Droomt soms weg Probeert iets te doen Wat niet echt lukt Ze werkt in de tuin Van de avond Aan niet meer praten Aan niets meer doen Noemt haar dochter Die telkens vraagt Of zij nog praten kan Een kleine babbelaar Wel ja zegt ze me Tot vanavond Met de geur van gister Op een dag in mei…

In Emmen moet nu maar een mensentuin komen...…

Hij sprak met een vriend, en vroeg: “Als ik jouw tuin opruim, wil jij dan wat overmaken naar giro 555, er moet hulp voor deze mensen komen, er zijn er al meer dan zevenduizend gestorven, Nepal is een arm land.”…

Ze staan al in de tuin en in de perken Blauw geel of wit, groot en klein De winter kan ik dus in mijn gedachten wegwerken Heerlijk, die lente met af en toe die zonneschijn Een vooruitzicht van veel buiten zijn Genieten van de tuin, de vogels en de bloemen Voor mij een natuurlijk medicijn Wat verlang ik toch naar die zonneschijn…

De zomernacht werd zwart, Toen, zacht en duidlijk klonk er Een klare stem door ‘t donker: Mijn zoon, geef Mij uw hart! Ik aarzelde... verward... Was het de wind die zoefde? En weer zei, maar bedroefder, De stem: geef Mij uw hart! Ik wrong mij op de grond, Tot ik de woorden vond: Heer, ‘t moet door U genomen! En nog eens overviel…

1: Het wonen in een huis, met een dak en deuren, dat je beschermt tegen kou en regen en wind, is een groot goed. 2: Het genot van stromend water, warm en koud, het comfort van verwarming en de luxe van elektriciteit is een rijk bezit. 3: De ruimte van een tuin om je eigen huis, de mogelijkheid om direct en dagelijks in contact te zijn met de natuur…

Lange ranken in gothische bogen twee spinnen hebben hun webben daarin gehangen ze zijn online en draaien langzaam op hun bolle tere zeilen in het zachte briesje…

We besluiten weer te genieten: van ons oerwoud, de vogels én van meer zon in de tuin.…

ik ook bloeien Ik hoef niet ver weg Heb het paradijs dichtbij Voor mij is mijn tuin Het mooiste schilderij…

het kerkhof of, zoals u wilt, de begraafplaats, ligt er berustend bij de dag is sereen want iedereen die hier komt ervaart eindigheid de laatste tuin van mijn ouders hun graf is rijkelijk beplant geen steen ze zullen ervoor moeten bloeien…

(uitspraak P.J. van Es) Op een mooie zwoele avond kreeg ik opeens zin om mijn tuin op de foto te zetten. Niet omdat het zo geweldige mooie grote tuin is! Maar wel omdat hij in een heel korte tijd erg veranderd is.…

Voor het schuurtje op de tuin.' 'Oh ja?' lacht ze, 'Heb je hout?' 'Ik heb snoeihout op de tuin. En achter het schuurtje ligt nog hout.' 'Ik heb vroeger zo vaak de kachel moeten aanmaken. Dat was een kolenkachel. Weet je dat nog? Die stond in de keuken. En als ie dan weer uit ging....…

Eenmaal bijna alles opgepeuzeld hebbend zeg ik: er kan geen hap meer bij, eten vanavond sla ik over, zij ook natuurlijk en dat wil zeggen dat het niet alleen heel erg lief, leuk en gezellig was, maar dat je ons haast om kunt rollen…. Na het afrekenen stappen we weer in de auto, ze brengt me thuis en heeft zelf nog een ritje voor de boeg.…