Alle inzendingen over natuur wandeling indrukken

In het warme klimaat van mijn stadse kamer zullen zich haast aarzelend de onderste schubben openen van het door de Natuur geschonken siervoorwerp, zoals de ene vriend de andere pas na lange jaren zijn geheimen toevertrouwt.…

yn bed krûp´ Margriet van Bebber mooie tobster nadert steeds het blauwe uur ik kreeg tantalus van haar mee en tuur nu ook naarstig over zee 'bijna weet ik van het blauwe uur als ik een reiger ben die nog moet zwijgen' Ellen Deckwitz heeft aantoonbaar guts onbedaarlijk zichzelf - een vergaderstuk (maakt zéér goed ingewerkte indruk…

ze wandelen het gras is groener dan de schoenen van de wandelaars het pad knerpt steentjes omzoomd met asfalt kanten borders hun éénjarigen verlopend tot de rand van bomen, opgeschoten kinderen die rennen voor een leven vol met spel wandelaars en kinderen verknerpen grassend asfalt rennend leven langs een bomenrij het spel van…

Blauwe lucht met witte wolken Doorboord door zonnestralen Loop ik in de wind Gedachten door elkaar te halen Het zand vindt haar weg De wind voert ze mee naar zee Golven klinken dreigend Ik loop gewoon maar mee Voetafdrukken van weleer Door het water uitgewist Zie ik voor me in gedachten Verzanden in dikke mist De wijdsheid van de…

kikkers zorgeloos hun meiconcert ten beste gevend zie geïrriteerde kieviten buitelen reigers klapwieken naar rust en geborgenheid scholeksters ruziën vaardig vliegend eindeloos het mensdom imiterend bevrijd van hoofdpijn en andere klachten hoor ik het ijdele gruttogeroep bewonder fluitenkruid bermbreed (herinner zelfgemaakte fluitjes) wandel…

op het betonpad doffe klanken op de hoog geheven paraplu voeten elkaar in eindeloos ritme volgend neuzen natter dan nat eenden vliegen op uit de slootwal kieviten buitelen tussen de spatten door kikkers zwijgen in alle talen bozige koeien verlangen naar de stal de hofhond blaft aan de erfrand grommend houdt hij mij op afstand stug wandel…

(Herinneringen aan mijn wandeltochten door Midden-Brabant) September is zoals ik me september graag voorstel en zoals september moet zijn; met mild, gesluierd, gedempt licht en een atmosfeer waarin dromen tastbaar kunnen worden en tot leven kunnen komen De Kampina is met gras overweoekerd, waar eens heide was is nu gras alom. We bereiken de…

Ik vraag me wel eens af, als ik iets hoor, zie of lees, "wat moet ik hiermee"? Goud op snee, vervuld en verguld draagt men water naar de zee, ik zie ze lopen door de duinen en over het strand, voetsporen markeren het zand als land dat verloren gaat in de onstuimige branding, koppen schuimend in golven, keer op keer verliest men terrein, overvloed…

Om indruk te maken moet je altijd met iemands eerste vergissing beginnen.…

het dakloze bos opent zonovergoten vogelpodia…

louter mist en stilte rond wazige bomen het water oeverloos ruisend slechts de geur van grond en dwarrelend blad van lichte weemoed en vergankelijkheid…

Dat is nu net wat de natuur doet, doorgaan met er zijn, desnoods in een andere vorm. Maar daar heeft de milieufreak geen weet van, gevangen in z'n eigen kleine kadertje. Misschien zou ie zelf beschermd moeten worden.…

Wij dwingen het af met strenge kijkers en natuurlijk gezag! De gemiddelde jongere is immers ook eenmaal op leeftijd onbekwaam tot keuzen voor grote inhoudswaarden met reikwijdte. Zoals vandaag op een koude dag in mei! Enfin, je weet ik klaag niet. Daar sta ik boven. Precies om 10.00 uur worden wij afgeschoten.…

Ieder vrij moment van haar leven greep zij aan om de ene voet voor de andere te zetten in nooit eindigende wandeltochten door de Midden-Brabantse natuur.…

Nadat onze reis ons tot het beginpunt van onze voorgenomen wandeling gevoerd heeft, stappen we achter elkaar voort over een smal pad dat het riviertje De Reusel volgt, dat zich vlakbij het dorp als een lint van zilver door het landschap slingert.…

Ook de Oude Warande blijft altijd verrassend en spannend en maakt op ons nooit een vervelende, saaie of overbekende indruk.....…

Een enkele, fragiele, zilverwitte berkenstam verheft zich op de voorgrond, terwijl zich tot aan de horizon kleurige vlakken met wisselende begroeiing ontvouwen waarop je heel in de verte popperige bruine en zwarte "speelgoedpaardjes" ziet grazen...... Is dit de Heide waarop ik veertig jaar geleden verdwaalde met mijn jeugdvriendin tot de bezorgde klasgenootjes…

Mijn merkwaardige wandelgenote die jarenlang iedere zondagmiddag zwijgend naast mij had voortgestapt was als weinig anderen op de hoogte van vele natuurverschijnselen die zich her en der manifesteerden in de bosgebieden, weidevelden en landerijen van de rijke Midden-Brabantse natuur en die zij uitsluitend met haar hoogstpersoonlijke en welhaast tot…

Lieflijke, gevlekte schapen bevolken daar een weide; schapen die het hoofd nieuwsgierig neigen naar de voorbijganger en oude, haast archaïsch aandoende knotwilgen, stram en gebogen onder hun ouderdom maken een schilderachtige en zeer romantische indruk....…

Tijdens onze wandeling komen de strakke, prozaïsche schema's van de overzichtskaart tot leven en blijken de blauwe vlekken uitgestrekte, weidse wateroppervlakten of zwarte, onpeilbare diepten waartegen de crèmewitte en groene cirkeltjes van de bloeiende waterlelies fel afsteken. De atmosfeer is mild.…

warme voorjaarsdag die was als een voorbode en een aankondiging van een onvoorspelbare maar mogelijk veelbelovende zomer die nog moest komen en mijn vriendin kon zich zoals gebruikelijk zelfs troosten met de aanblik van enkele nietige en kwetsbare waterhoentjes die onbekommerd voortdreven op een watervlakte die overigens een lege, doodse en verlaten indruk…

Ik volg het pad. Twee dagen geleden bleef hier nog klei aan mijn zolen hangen. Nu kaatsen mijn stappen terug, hard en droog. In de felblauwe lucht kruisen witte sporen elkaar. Mijn ogen tranen. De wind komt recht van voren; mijn mond staat strak. Ik veeg mijn neus af aan de rug van mijn handschoen. Mensen passeren met rode wangen en felle mutsen…

Wandelend door de Heuvelstraat op een zomerse, vroege morgen signaleerde ik met mijn blik in een etalage aldaar merkwaardige, witte stenen beelden, ter verkoop aangeboden. Gestileerde mensfiguren, die een voorhistorische dan wel uitheemse indruk op me maakten, maar in een moderne vormgeving en in diverse formaten.…

Mijn beste vriendin had een wandeling voor ons uitgestippeld en gelukkig konden mijn benen me nog dragen. Aan een houten, verweerde tafel, samengesteld uit planken, genoten we nog van worstenbrood en chocolademelk en we togen huiswaarts door het schitterende winterse landschap.…

De Heemtuin in Rucphen lijkt een verwilderde woestenij maar kronkelende paden doorkruisen haar die we bewandelden onder het straffe regime van de brandende zon van augustus en onder leiding van een deskundige gids die ons de vele planten, bomen en struiken aanwees die voorzien zijn van hun welluidende Nederlandse en Latijnse namen die vermeld staan…

schöne Liesl zingt door mijn hoofd de wandelclub komt voorbij zelfs de paden op de lanen in van stal gehaald intussen stevig stappend zet ik de afstand naar mijn hand zie om mij heen rijk geschakeerd de zomer naderen de spreeuwen bevestigen mijn gevoel luidkeels mij wordt aangeraden mijn zorgen te verpakken in een plunjezak verzekerd dat…

De kou zat al in de lucht en het werd al tijd voor de winterjas toen we gingen wandelen in een gebied dat door de natuur haast als een monument is uitgevoerd; bij het dorpje Dorst, waar eens het oude zwembad, recreatiepark en restaurant waren, waarvan de gebouwen zijn neergehaald en dat de wellicht bizarre en merkwaardige naam "Surae" droeg.....…

De gemeente-ambtenaren hebben in hun uiterst gebrekkige beleid weinig oog of gevoel getoond voor de noodlijdende natuur en veel bomen zijn op sterven na dood of aangetast; de stammen tonen wonden en ziekten.…

De lange weg ligt vóór ons, nog onbetreden door onze voeten; modderig, bezaaid met plassen door het recente onweer. Langgerekte schaduwen als van september vlijen zich over het pad en ik raap een gladde steen op die mijn hand juist kan omvatten. De zware donkergroene deur van het pittoreske kapelletje aan de weg staat op een kier; we vernemen het…

het betonpad snijdt door het groen naar Spanjaardsdijk oase van rust en ruimte ondanks schapengeblaat scholekstergekrijs spreeuwgekwetter vanuit een sloot sist mannetje zwaan beschermend kroost (zeven in getal) en gade een tractor haalt me driftig in chauffeur in overall maakt verderop kabel vast aan personenauto in sloot trekt vehikel…