Alle inzendingen over niks

Maar; als ik niks meer te melden heb, als ik niks meer meemaak, dan stop ik (denk ik).…

'k Heb niks gebroken, (afkloppen), ben niet ziek, maar vandaag deed ik niks, hoefde ik nog minder en heb geen bal gedaan; morgen, ja morgen is iets anders dan vandaag, maar vandaag, pikt niemand me meer af!…

Ik geloof er niks van...…

Ik beweer niets meer, maar constateer en stel alleen nog maar vast. Dat is goed genoeg om...…

Het is alsof het niet belangrijk genoeg is en daar baal ik van, zo ontzettend dat mijn humeur er onder lijdt en dat moet niet, dus ga ik niks zeggen over al die mensen die last hebben regels na te leven...…

Als de wind en de regen even meevallen trekken we er even op uit naar de winkels, ff uitwaaien en een frisse neus halen, prima plan toch? We komen voorbij talloze zaken, maar doen eerst de dingen die echt moeten, dus Appie eerst en zo, je kent dat wel. Op de heenweg ziet hij een - op ‘t oog lijkend - jas hangen, wel naar z’n smaak dus en tja het…

Ik zeg niks. Aangekomen op het winkelcentrum, lopen er talloze schoolkinderen ook doelloos te slenteren en mensen op te houden, ik zeg niks. Op een goed moment stopt abrupt voor mijn wiel een donkere jongen, ik rij tegen zijn broek aan. Hij draait zich om, kijkt me aan, zegt niks en ik zeg, ....ook niks.…

Is er hulp voor mijn probleem? Kan iemand me zeggen wat ik moet doen? Ik moet schrijven, ik moet pennen, ik moet de toetsen raken, ik moet mijn gedachten kwijt, ik moet ik moet, heb ik hulp nodig? Ben ik absurd bezig? Vraag me een onderwerp en ik schrijf, vraag me " wat ik deed vandaag" en je krijgt een verslag! Leuke dingen maak ik mee, oké, soms…

Al maanden achter elkaar zie je dezelfde persoon die zo dolgelukkig is een staatslot te hebben, de stumper heeft weer niks gewonnen! Oh ja, ik weet, de aanhouder wint maar dit is wel erg tragisch..…

Nee joh, ik sta niet vooraan te trappelen als het gaat om: het eerste woord te zeggen, al zal ik niet schromen te antwoorden, maar ik sta niet te popelen om als eerste m’n mening te geven, mits erom gevraagd wordt dan. Nee, ik sta niet in de startblokken als het gaat om: haantje de voorste te zijn als het gaat om: iets op te starten, tenzij men me…

Je druk maken om niks. Dat is pas tijdverspilling.…

Je schrikt je verloren, ik tenminste wel wanneer die poortjes dat oorverdovende geluid afgeven, als zou je wat gepikt hebben, maar in dit geval moesten we nog naar binnen dus we waren gewaarschuwd in feite…voordat we bij de Aldi binnen gingen waren we bij de action geweest en met die spullen in de tas ( en de bon in de zak) even door de zaak heen. Bij…

Op het nieuws wordt al een aantal maanden de ether in geblazen dat: de mensen meer zijn gaan sparen, miljarden staan er inmiddels op spaarrekeningen van talloze mensen en op zich is dat een heel mooi gebeuren. Sparen is goed en wijs, verstandig en slim, al is niet iedereen het met de paplepel ingegoten en duren de maanden langer dan dat het inkomen…

Verder herinner ik mij van die hele vakantie zo goed als niks, van de andere twee trouwens ook niet. Maar één ding heb ik wel geleerd: vakantie is niks voor mij. OOST WEST, THUIS BEST.…

Ik houd het kort vandaag, heb niets te melden. Eerlijk gezegd heb ik er gewoon geen zin in om u tussen de oren te raken. Wat mij betreft gelooft u maar raak, bent u ergens van overtuigd en/of bent u baas in eigen onderbuik, u doet maar. Het kriebelt niet bij mij deze dag, ik heb mij overgegeven aan de loomheid die zindert in het park. Als u slim was…

Genoeg troep op de rommelmarkt. Genoeg potten, pannen, serviesgoed, glaswerk en huishoudelijke rotzooi. Schaamtevol wend je je hoofd af bij het zien van een aangekoekte braadpan en iets verderop een beschimmeld en met hondenharen bedekt vloerkleed. Wat mensen al niet weg durven geven aan deze 'voor een goed doel' rommelmarkt. Ik heb mijn slag…

Want: met voetbal heb ik niks. ( Meer)…

Ik zie niks meer terug waarvoor men stond, een politiek kippenhok stuift rond, kakelend op weg naar een deel van de buit. Dertig zilverlingen..... Ik voel me verkocht.…

Woorden zijn gewoon niet nodig. "Gewoon" overbodig. Denkbeelden en overtuigingen nemen het voortouw en de overhand. De resultaten geven hier: acte de présence. Het is niet anders, helaas.…

Je hoeft geen heimwee te hebben naar vroeger, maar terugdenken daar is niks mis mee!…

Dan maar even niks. Uit niks worden trouwens de meest briljante grappen geboren. Bewijs daarvan is Jerry Seinfeld. Ik kijk naar een aflevering van ‘Comedians in Cars getting coffee’, dit keer met Ricky Gervais. Geen script, maar kijken wat zich aandient.…

Verder niks.…

Ze zit in de zorg, een magnifiek beroep ook nog en is er gelukkig, is er blij en zit er op haar plaats, tot nu. Ze zit in de zorg, ziet de hele wereld aan ellende aan zich voorbijkomen, haar bureautje ligt vol, telefoon roodgloeiend en ze vult de dagen! Ze zit in de zorg, ook met het - eerst virus, toen epidemie en nu een pandemie, de werkzaamheden…

Nou zou ik dus echt wel een wens hebben, eentje voor onder de boom, maar ja, die boom hè, die is weg! Die heb ik na twee nare decembermaanden weggeven, inclusief verlichting, ballen en toebehoren….en nooit had ik voor die tijd antwoord als men me vroeg: wat wil je voor de kerst? Ik moest altijd graven, duiken en verzinnen… Uiteindelijk hadden ze…

Want als je dood gaat, is er verder niks als je dood bent, staan mensen misschien wel te huilen, van emotie of vanwege het feit dat je dan ineens gemist wordt? Wie weet. Als je dood gaat,ben je niet meer lijfelijk aanwezig en kunt niet meer meedoen met de rest. Je ligt in een mooi opgemaakte kist, nou ja vaak wel dan.…

Briefjes op de telefoon en koelkast, ja zelfs op de magnetron en het koffie apparaat zeiden alles- en niks. Ze werd ouder. Het kantklossen deed ze amper meer, en breien zagen we haar niet meer doen, naalden waren zoek. Ze werd ouder.…

Men zou nu zeggen: je hebt niks te vertellen, men zou nu zeggen, dat iedereen zegt wat ie denkt en wie weet is dat goed. Daar zullen we nooit achter komen. Maar toen, was het niet vanzelfsprekend dat kinderen een weerwoord hadden want: moeders wil was wet.…

Ze snappen niks, lees ik op zijn gezicht. Snel zet hij zijn koptelefoon weer op. Vroeger las ik een boek om aan mijn ouders te ontsnappen. Ik heb een rusteloze geest maar als ik lees ben ik gefocust. Doe je dat expres, of hoor je me echt niet? Vroeg mijn vader me getergd. Hè wat? reageerde ik. Onuitstaanbaar. Feitelijk is er niks veranderd.…

Ze snappen niks, lees ik op zijn gezicht. Ik las vroeger een boek om aan mijn ouders te ontkomen. Ik heb een rusteloze geest maar als ik lees ben ik gefocust. Doe je dat expres, of hoor je me echt niet? vroeg mijn vader me getergd. Feitelijk is er niks veranderd.…

Hij lacht en zegt: er gebeurt me niks hoor, het licht springt op groen en beide knapen zijn als een flits verdwenen! Oerend hard zouden we zeggen maar ach: er kan hun niks gebeuren toch? De overmoedige jeugd die denkt dat ze boven de ongelukken staan?…