Alle inzendingen over popje

"Van mama zal ik nooit zo'n popje krijgen" moet ik gedacht hebben en dus griste ik een popje weg: de eerste en enige diefstal uit mijn leven. Maar natuurlijk volgde de geruststelling: "Hoe heb je dat popje kunnen stelen?; ik had het je zo graag gegeven!"…

Er is mij iets ter ore gekomen en werkelijk dit gaat veel te ver het is ook al op de teevee en het verschijnt doodleuk op de STER Het gaat om een pop symbool van de onschuld zoals witte sokjes en de paardenstaart ik moet bijna huilend bekennen dit popje heeft bij mij opzien gebaard Omdat het popje van "Zap" is heet het "Krejasjoon…

Een indigoblauwe hemel toont zich aan het venster en ik aanvaard de terugreis met mijn zelfgemaakte popje als een mascotte in mijn jaszak.....…

"Zo'n popje krijg ik nooit" moet ik gedacht hebben en onverhoeds graaide ik in de bak en stal zo'n klein popje. Thuisgekomen moet de diefstal mijn moeder verbaasd hebben. "Dat had je toch wel gekregen, als je erom gevraagd had", heeft ze vermoedelijk gezegd.…

kannen en kruiken op de stoffige zolder boordevol heimwee met wat bevende vingers streelt zij haar eerste popje…

En zo viel mijn oog eens op een lieflijk, kwetsbaar en onschuldig popje, een babypopje, gekleed in een lichtblauw pyamaatje en ik nam het mee.…

Het dierbare, wonderlijke duikelaartje raakte op onnaspeurlijke wijze kwijt tot mijn grote verdriet als een gestorven kindje dat door het bittere noodlot van de ouders is weggenomen.We zochten het lieflijke popje overal; tussen de bosschages, in het gras en onder de bomen en we vonden het niet meer.…

Maar popje toch, weet je dat niet? Nee mam, ik heb het nog nooit gezien, doet het pijn? Nee hoor popje, en dat spul waar jij het over hebt heet sneeuw. Sneeuw is koud, maar je kunt er fijn in spelen. Kom doe je jas aan en je muts op, dan gaan we naar buiten. Dan leer ik jou wat sneeuw is. Oke mam, dat is fijn!!…

Het popje werd de naam Liselotje toebedeeld en het zou het lievelingspopje van mijn zusje worden.…

"Niet brommen, popje!" had ik gezegd.…

"Niet brommen, popje!" moet ik gezegd hebben.....…

Als beloning voor onze moed kregen mijn zusje en ik het popje genaamd Elsje dat ik nog altijd bewaar en het treintje uit rood en groen glanzend hout.…

als een verloren popje zonder eigenaar dwarrelt een gedaante door luchtwegen met enkel een zwakke bescherming van een plastic speelgoeddegen een bestemming in het gehoopte wit valt met bakstenen in honderden uiteen misschien een menselijke tegenvaller maar ik adem niet, zoals iedereen materie is niet mijn waarde hier mysterie is persoonlijk…

Jij mijn stoere grote vrind Ik jouw popje, je lieve kind Pap, het lukt me niet, om het goed te zeggen Om onze liefde voor elkaar uit te leggen Die was zo groot en vooral zo puur Maar ook helaas, van veel te korte duur Pap, zal ik het hier maar bij laten? Het doet nog teveel verdriet om over jou te praten…

Ik moet de kleine, naakte, zwarte en witte popjes hebben zien liggen en ze ongelooflijk aantrekkelijk hebben gevonden en ik moet de overtuiging hebben gehad die zich verankerd had in mijn kinderlijke hersenen dat het onmogelijk zou zijn dat ik zo'n onvoorstelbaar begerenswaardig popje zou krijgen.…

Zij staart in ’t verlatene wiegje, Op ’t speelgoed nog zwervend in ’t rond; Daar ligt zijn popje; zij kust het Met bleekbestorven mond. Haar armen zijn ledig, zo ledig! Weg, al haar levenslust! Haar huis is uitgestorven; Zij heeft noch zorg, noch rust.…

lompen sterven Gedrild in verliezen Scheur ik de voering van de broekzak Munten, sleutels, zand van gisteren Glijden langs een pijp omlaag Ik hel achterover Het lusteloos kruis Bewijst dat ik verga Jij draagt jouw zelfportret Als een toorts door een steeg Houdt de man buiten spel Ze staren in jouw pupil Waarin hun gezicht Een popje…

Als "beloning" voor de doorstane operatie kreeg Cieltje het popje genaamd Elsje en Ineke een bont, rood en groen houten speelgoedtreintje...…

Zoals men, gaande door een lange straat, (Die, somtijds zich verbredend tot een plein, Of soms ophoudend, waar de bruggen zijn, Van dit eind van de straat naar 't ander gaat) Zo bont des 's avonds in helle schijn, Die van het winkel-licht naar buiten slaat, Elk mense-popje ziet, dat gaat of staat, Dat hoofd en schouders 't aller-lichtste…

Mijn popje doste ik uit en sierde ik op En kuste en minde ik, o zo teer, zo vroom, Zo lang! - Wee mij! ik heb mijn ziel verspild.…

En nooit mag ik vergeten hoe we vroeger dat babypopje kregen op de Kermis; een popje met kleertjes, een badje, kammetje, borsteltje en spiegeltje. Vandaag weerklinkt de muziek zoals ieder jaar, als vanouds; de draaimolens, zweefmolens, snoeptenten, goktenten, terrasjes zijn onveranderlijk present.…

Ze toverde tenslotte een lieflijk, vertederend popje, gekocht bij de genoemde Kringloopwinkel uit haar tas: "Voor haar kleinkind".…

Als Vader hen vergezelde, kregen ze na deze exercitie een popje uit de speelgoedwinkel aan het Piusplein.....…

schatje liefje poepje mopje popje lekker dier geile meid leuk lust object kom jij eens even hier afleiding en romantiek is wat ik geven kan je zult het snel wel weten: -ik ben de echte MAN...!! mannen, we zijn Mahahaneeuh…

maar soms wat zachter het liefst over klinkerpaadjes door de Dordtse binnenstraatjes samen op ontdekkingsreis met mijn kleine Kikimeis samen zingen in de maat jij nog wel op jouw manier maar we hebben dik plezier waar het lied ook over gaat kraaien en geluidjes maken in je box of in je mandje zwaaien met je kleine handje of je een popje…

Moeder, schoonmoeder echtgenote, kantkloster, ze kon haken en breien als de beste, was coupeuse, maar bovenal ze was de maakster van dat popje, wat bij het vuil stond, wat ik gered heb van de vuilstort, want het staat hier en zo hoort het. Een beetje van haar bij ons. Want ze was meer dan....en dat zie je aan het poppetje.…

afgrijzen : de grond versteent tot op de rots ; dit zou weldra een tol gaan eisen zijn hard gevecht met de natuur valt hem nauwelijks te benijden ; hij wordt onwel en gauw slaat 't uur van zijn plots schielijk overlijden het jong gezin, in rouw gedompeld, verlaat ontmoedigd ’t boerenpand ; de ezel bokt en stokt en strompelt : Manontje’s popje…

De beelden van onze jeugd, de beelden van de grauwe straten van onze arbeiderswijk verdringen de beelden van de film en ik zie vóór me hoe mijn zus speelde met de buurtgenootjes en met haar popje Liselotje in die verre, voorbije tijd. "Cold War Kids" waren we en onze jeugd was ondanks alles grimmig. Het slaag vonden we vanzelfsprekend.…

Met oma sta ik op de foto als baby: ze koestert mij in haar armen terwijl ik onnozel en hulpeloos de wereld in kijk en terwijl op de leuning van de bank het kleine speelgoedbeertje dat mijn familie "Popje Brom" had gedoopt trouw op me wacht.…

Maar te stil was 't de knaap; Hij roert in het water om storm te hebben, En hij plonst en hij stampt met de voeten in 't nat, Dat de blauwe spiegel rimpelt en golft, Tot hobblend 't klompje kantelt En 't popje over boord valt in de plas. Ach! klaagt het meisje: Zó is ons vadertje ook vergaan, En zo bederf j'ons schuitje heel en al.…