Alle inzendingen over regressie

Tel mijn stappen achterwaarts terug, word water in regressie. Trek me uit mezelf en leg het vasteland weer in m'n handen. Herken me als ik morgen gisteren vergeet en een vreemdeling in de spiegel ben. Beloof het me vandaag nu ik het nog weet, nu ik het nog steeds versta.…

Wat was dit nu weer en wat had dat met onder hypnose gaan dan wel met regressie ondergaan te maken. Maar typisch zoals Anne was volgde ze lijdzaam. Het was natuurlijk de bedoeling van Marja om iets los te krijgen bij Anne maar dat ging zomaar niet.…

'Rita Dubois hypnotherapeute behandeling uitsluitend volgens afspraak’ stond in gekalligrafeerde letters op het bordje naast de voordeur. Het pand, een monumentale woonboerderij, lag aan de rand van een gehucht dat zo klein was dat het op de meeste kaarten niet eens werd vermeld. Nieuwsgierig drukte ik op de bel. Na ongeveer een minuut werd er…

Luister naar Bos hoe hij vloekt over jaren van oppressie Een man van het volk een vriendelijke donderwolk van media en regressie Hij lijkt zich temidden van ons te begeven zwaait tierend met zijn oppositiestaf Maar ik vraag me steeds vaker af wie heeft nou zijn speech geschreven?…

Waarom in deze dagen de gedachte der reïncarnatie aantrekkelijk is, zullen we nu niet verder analyseren. We willen alleen opmerken, dat het te maken heeft met het feit dat de traditionele antwoorden, zoals die door het christendom gegeven werden, niet meer bekend zijn of niet meer als bevredigend worden ervaren. Ook speelt een belangrijke rol dat men…

Dan proef je weer de smaak vanuit je kindertijd, Rivella, je kreeg het met ijsklontjes in de achtertuinen van de pastorieën, waarin je opgegroeid bent, de smaak laat je in regressie gaan, iets wat de zomer vaak doet, je wordt extra kinds. Dan trek je een zak Nibb-it chips open en knabbel je er lustig op los.…

en hoe bevreemdend kan het zijn als een geruimd hart bloemblaadjes waarlijk geurend gekleurd een mozaïek vormen en tijd met sippestipjes op wangen kranten onder behang markeren is het wonderlijk liefde altijd die liefde dat zo liefdevol dit achterwaarts ruimte ontwikkelt de verlaten kroon plaatst als een po die zich in zee leegt en ik…

“Nu ziet u een opening in het strand, een groot, rond gat. U loopt ernaar toe en kijkt erin: een wenteltrap voert naar beneden, het einde ervan is niet te zien. U daalt de trap af. Bij elke trede gaat u een jaar terug in de tijd. U loopt net zo lang naar beneden totdat u bij een tree gekomen bent waar de oorzaak ligt van uw ellende. Kunt u mij volgen…

Onbegrijpelijk gebazel dat naar de vorm de pretentie heeft een gedicht te zijn, komt bij mij over als decadentie en regressie.…

Soms ben ik zodanig in regressie, dat ik dorstig naar de bollingen van verafgode melkborsten kijk. Koeien geven ook melk, maar dat is lang zo spannend niet. Zelfs oude, tandeloze kerels zie ik loeren. Nou en, het is de bron van onze (bier)dorst. Zelfs Jezus wordt vaak afgebeeld als lurkend schavuitje.…

Daarom moet elke regressie, elke terugwerping op een soort geïsoleerde toestand worden bestreden. Ieder mens heeft recht op ruimte en ontwikkeling om de eenvoudige reden, dat de mensheid ermee gediend is.…

Een gekkenlach laten klinken, terwijl de spanning en de stress het milieu verpesten, uit volle borst kinderliedjes zingen, van Pippi Langkous, Swiebertje, Pommetje Horlepiep, Pipo de Clown, Peppi en Kokki, de Fabeltjeskrant, Titatovenaar, Thierri de Slingeraar enzovoort, je zou bijna denken dat ik voortdurend in regressie ben en misschien is dat ook…

Je reisde door naar Egypte en al gauw naar Palestina, waar je in 1937 in Jeruzalem ging wonen, in een doorsnee-huis gevuld met poppen en speelgoed, je heilzame regressie niet onder stoelen of banken stekend.…

Blijkbaar was je in regressie en probeerde je nog wat recht te zetten. Je ouders gingen scheiden en jij bleef met je moeder Peg en je jongere broer Greg in het eilandhuis wonen. Je moeder en Greg waren je beste vrienden, maar iedereen had je meer vrienden gegund, al was je niet bij machte om die te verkrijgen.…

Het viel de meeste mensen wel op hoe kinderlijk je je vaak gedroeg, maar die regressie-perioden waren helende natuurkrachten, zelfs je plotselinge woede-aanvallen, weer even snel opgevolgd door bulderende lachbuien.…

Lowie verkeert in een permanente, vrolijke staat van regressie en hij leeft zichzelf helemaal uit. Zolang agent Hendriks hem maar niet de les leest, want dan kan zijn humeur helemaal omslaan en zit hij soms eindeloos lang op een bankje te snikken.…