Alle inzendingen over rolstoel

In de doodstille diepte zet een lege rolstoel zich onstuitbaar in beweging. ----------------------- uit: 'Aambeeld', 1998.…

Ze ziet ertegen op als tegen een berg, toch ontkomt ze er niet aan: de rolstoel doet zijn intrede. In de weekeinden gaat ze met haar man op pad. En soms duwt haar zoon haar voort. Maar rondneuzen in modezaakjes of op markten snuffelen? Dat doe je toch gezellig met een vriendin? Dus trekken zij en ik er samen op uit, voor het eerst met de rolstoel.…

Zijn vrienden helpen hem op de steiger en plaatsen hem in een nieuwe aangerukte rolstoel. ‘Ja pikkie, dit is mijn derde rolstoel deze week.’ ‘Je mot wat in beweging blijven vind je niet?’ Hij roept mij en fluistert in mijn oor: ‘pikkie, op deze manier heb ik al heel wat vrouwtjes aan de haak geslagen!’…

Daar werd op dat moment net een rolstoel voortgeduwd door een gebogen mannetje. In de stoel zat een schriele vrouw van bejaarde leeftijd met een bespottelijk regenkapje over haar hoofd. Beiden keken verwijtend: ze konden er niet langs. Dan maar een stukje achteruit.…

Als ik door de gangen loop van het bejaardenhuis, met een rolstoel hier, een rolstoel daar, dan- vind ik het net een sterf-huis De verrimpelde gezichten, staren, met holle ogen naar mij En ik, ik kan hun pijnen niet verlichten, hun eenzaamheid, straalt van hun gezichten; Ik zie geen enkel lachend gezicht dat vrolijk kijkt naar mij...…

Ik ben de enige schrijver die zich in een rolstoel laat vieren.…

Wie in een rolstoel zit, trooste zich met het feit dat in de menselijke geest alles mogelijk is.…

Mevrouw kwam aanrijden in haar zware rolstoel; de benen uitgestrekt. Kennelijk deed zij zelfs nog zelfstandig boodschappen. De Regiotaxi vervult de uiterste taak die zij nog kan vervullen, maar het betreft hier een ultiem wanhoopsoffensief.…

Voor het tehuis zaten zeven bejaarden in een rolstoel van het zonnetje te genieten. Boven de tachtig spreken de mensen niet langer van de zon maar liefkozend van het zonnetje, aangezien elke straal de laatste kan zijn.…

Petje af, rolstoelen hier zat.…

Als mensen naar me kijken, is het mijn rolstoel die ze zien! Waarom moet toch steeds weer blijken. dat men niet gewoon mens wil zien?…

Laatst had ik het er met een rolstoelende vriendin over en zij ervaart dat je in een rolstoel best kunt flirten. Nu is zij een bijzonder aantrekkelijke jonge vrouw en dat wil natuurlijk best helpen. Intussen kijk ik met plezier terug op mijn ‘ziekenhuiservaring’. Zo’n dag is weer goed. Me even gewoon alleen maar man voelen.…

soms heb ik geen zin meer zomaar geen zin nog langer aan die wielen draaien ? ik wilde dat ik kon lopen in plaats van op een zitvlak tussen twee wielen voortgekropen ik zou willen kunnen praten staande op eigen kracht op gelijke ooghoogte en serieus worden geacht niemand had hem gezien het was donker, hij reed snel ik weet niet dat ik…

En toch laat de man in de rolstoel me niet los.…

verander ik hoef niet verliefd te zijn om over liefde te kunnen schrijven noch hoef ik dood te zijn om als dichter bij de dood te blijven nee, ik ben niet invalide zoals ik laatst heb verwoord ik verplaats me in ander's gevoel dat bij dichter leven hoort je moet kunnen schrijven wat je voelt wat zomaar bij je binnendringt een rolstoel…

Bij de man in de rolstoel, een van hen, heeft de suikerziekte zijn verwoestende werk gedaan; de verbonden stomp van zijn rechterbeen hangt desolaat neer in zijn invalidenwagen. Voor zijn goede hart heeft hij emplooi gevonden; iedere dag voert hij de zwart-witte kat, zijn protegée met kattenvoer uit een blikje.…

Maar weet je ik heb een tweedehands rolstoel op de kop getikt en daarmee rol ik me vooruit. Ik heb sterke armen – die doen het nog goed. Ja, als chauffeur gebruikte je die meer dan je benen hè. Weet je die rolstoel is handig, ik gebruik hem als wandelwagen en rollator, steun erop en kan dan op de zitting boodschappen vervoeren – handig joh.…

Lepe Eddie had hem met zijn rolstoel geplet in de achterste gang. Die avond haalde ik de Walther P38 uit mijn nachtkastje. Met het oude, vertrouwde wapen diep in mijn rolstoelkussen weggedrukt dook ik in een donkere hoek van de achterste gang. Toen Eddie passeerde floot ik. Hij stopte en draaide zijn rolstoel verbaasd om.…

Waar ik eens rondsjouwde met jou (vertwijfeld, wanhopig, huilend; je zware lichaam in de rolstoel vóór me) verheffen zich nu nog de marktkramen, met wit zeildoek bedekt en bekleed, waarop de blinkende dode vissen liggen opgestapeld en het glanzende, kleurige fruit. Opgewekte, vrolijke kooplui prijzen de waren aan. Mijn Tilburg bleef me trouw...…

Omdat ik zelf een afspraak had in het ziekenhuis en het ook nog eens ontzettend regende, bleef ik buiten even staan bij een man in een rolstoel. Tja zei hij, ik blijf maar onder het afdak staan om een peukie te roken want nat worden, is niet zo prettig.…

Over zijn paden duwde ik de rolstoel voort, dag aan dag, jaar aan jaar terwijl het relaas van jouw lippen rolde, mama!; het eindeloze relaas van jouw zozeer getormenteerde, onheilspellende leven.....…

Het gevolg van een aanrijding met een rolstoel waar een heel zware man in zat. Nou ja? hoor ik zeggen, maar de man rijdt dus in een gewone rolstoel, niks mis mee, echter crosst ie in zijn achteruit door de winkel, niemand ontziend!…

Ik heb een tijdje geleden ook beelden gezien van de ernstig zieke Phil Collins die ook vanuit een rolstoel zong en dat klonk vals. Dan is het duidelijk waarom ik het pijnlijk vind.…

Rolstoelen, wat kan je nog zeggen zonder geconfronteerd te worden met snorfietsers, kettingkasten, wielneukers en mensen die het beste met mij voor hebben. Lezers zijn net metworsten, je weet altijd wat er in zit.…

Ze sjouwen met zware rollators en rolstoelen en hijsen deze in en uit hun auto´s en grotere witte busjes en ze treden op als verkapte psychiaters en psychologen om een pleister te plakken op vele ¨psychische wonden¨ en om als het ware de tegenwoordig kennelijk allesoverheersende eenzaamheid van velen van hun passagiers met woorden weg te masseren…

je rijdt in je rolstoel door de gang tot aan de afgesloten deur naar het trappenportaal je wacht op de bus ik geef je een kus je bent verdwaald in jezelf je kijkt me aan met nietszeggende ogen alsof ik in de verte sta woorden die ik zeg zweven schijnbaar hulpeloos zelfs: 'je bent de liefste, ma'.…

Hij wilde het nog mee-beleven als zijn dochter voor het altaar zou staan en haar ja-woord aan mijn neef zou geven zo is het ook gegaan In een rolstoel kwam hij binnen Hij vreesde dat het niet meer kon Dokter had een extra shot gegeven Zodat hij toch nog blijven kon Ja, zijn dagen zijn nu wel geteld want hij is terminaal de…

Maar wie goed rondkijkt ziet ook dingen die nergens zijn te koop: een kleine glimlach, blij begroeten, een kind dat juicht om even niets, een vrouw die met haar man in rolstoel er even uit is, zonder moeten, een duif die klapwiekt, kleine voeten die vrede brengen en wat hoop.…

Zij sjouwen met rollators en rolstoelen en hijsen deze hun voertuig in, zij wachten met eindeloos geduld bij flats en verzorgingshuizen op hun protegés; zij troosten en preken, kalmeren en bemoedigen, als de amateur-psychiaters die zij zijn.…

Uiterst zorgzaam schikte hij de jas om het lichaam van de patiënt in de rolstoel. Hij bracht hem koffie en praatte belangstellend met hem over zijn hobby, het Nederlandse chanson en over accordeonmuziek. Hij smeedde zijn leed om tot de dienst aan zijn medemens.…