Alle inzendingen over rustpunt

dit is de dag de middag tussen januari en februarie een rustpunt een moment ik weet dar er duisterheid kleeft een spanningsveld een krachtmeting dit is de dag de middag weg rustpunt weg dat moment want zonder dat moment geen vreugde geen fijn zijn geen moment van daar geen moment van zijn zal er...…

Ambtenaar: de kortste afstand tussen twee rustpunten.…

In de geest met mij fluisterend met zijn lover troont de statige eik. Aaneen elk blad geeft hij zijn koele schaduw een zucht beroert hem. Zwoele zachte wind aan de rand van stilte een mystiek geluid.…

Kom maar…, kom maar hier leg je moede hoofd te ruste tegen het zachte van m’n borst vergeet voor eventjes je zorgen voor ‘n moment ben je geborgen verlost van de lasten die je torst Kom maar…, kom maar hier leg je moede hoofd te ruste mijn hart klopt in dezelfde maat gelijk het ritme van jouw pijn laat dit ’n gevoel van vrede zijn voor…

ik zie je daar nog zitten alleen, aan de keukentafel in een fluitende dialoog met de merel op het dak een magisch moment van rust in de chaos van een kroostrijk gezin iedereen werd stil en luisterde mee hoe jij dat deed pa is me nog steeds een raadsel…

Daglicht achter mij, Schemerzon verlegt Dagdelen naar de avond. Vandaag krijgt een Twee, Krakeelt om ja of nee. Verwondering aanschouwt gevecht, Leuke film op RTL5, Pleit is snel beslecht. Ik ga naar bed, bestijg de trap, Poezenkind volgt, begrijpt de grap. Druk op sluimerknop, Muziekt mijn nacht egaal, Droom en land Gaan met mij…

De blanke toppen gloeien nog na, het duin glooit mij zachtjes, doch dwingend, naar het brede strand in laagtij, langzaam afkoelend zand streelt mijn voeten. Een late zon schildert de lucht, in vogelvlucht, aquamarijn naar vermiljoen en goudgerande grijsreeksen. De zee kabbelt fluoriserend en komt, golf na golf, oplichtend aan land, raakt het stille…

hij speelt sax met vingervlugge toets urenlang een rustpunt in de stadskakofonie verzamelt hij duiven en wat mensen om zich heen hij geeft ze brood en spelen en als het plein de eerste avondkleuren vangt glijden fluwelen klanken van melancholie van ver verdriet misschien om dood of een verloren liefde weg met de zomerwind…

levenslang gevangen wanhoop in het hart onvervuld verlangen voortdurende smart heimwee naar de hemel naar geborgenheid hunkering naar liefde nu en voor altijd Jezus is gekomen keerpunt in ons lot oorsprong aller dromen veilig thuis bij God liefde zonder grenzen rustpunt voor de ziel hoop voor alle mensen kom en kijk en kniel…

Liefie Ik mis je zo Je lijf om mij heen Het geluid van je stem De aanraking van je handen Liefie Ik mis je zo Je moest heengaan Naar die andere wereld Niemand kon het stoppen Liefie Ik wil nog zoveel Met je doen Ik mis je oeverloze discussie's Over alles wat je bezig hield Liefie Ik mis je zo Je graf is mijn rustpunt Waar ik…

te ontsnappen of uit dit leven te stappen Een pure zelfkastijding Lichaam en ziel uit balans gevoelens zonder kans hart uit borst gescheurd en telkens weer verbeurd Een langzame vernietiging Een pijnlijk traag sterven de ziel vol met kerven niet meer uit te wissen pijn niet meer te missen Een zekere berusting Sterven als rustpunt…

In het kleine Heiligdom drommen moe de pelgrims binnen: rustpunt op een lange reis van onthechten en bezinnen. Wees Gegroet en Onze Vader duizend keren in kapellen - duizend mijlen als gebeden die van schuld en pijn vertellen. Op de weg naar Santiago voeren auto's af en aan mensen met te korte dagen voor een overvol bestaan.…

die je nooit omhelzen kon je kwam armen tekort ik heb het wel geweten schuil onder mijn bladerdak in de schaduw aan de voet de aarde is nog warm doordrongen van de zon die dagen scheen in overvloed met je rug tegen mijn bast vergeet je alle chaos even mijn takken zullen zich spreiden voor jou zo veilig en vertrouwd ik ben graag `n rustpunt…

Steun en toeverlaat, ben je voor mij, rustpunt in deze soms hectische maatschappij. Altijd een luisterend gehoor, áltijd ben je er voor mij. Heb ik iemand nodig, is een simpel nummer zó gedrukt, ben je er een keertje niet, kijk ik gewoon of 't me lukt, je mobiel te bereiken.…

Het kampvuur is een rustpunt een waar ik snel weer weg wil vonken trekken aan mijn ogen, lonken duwen m'n wangen, uren, naar waar het fris is, weg.…

Hoog gaan de wolken langs de Hemel Ik kwam van ver gevlogen En zoek in de verste verten een rustpunt Daar waar de hemel rust op haar bogen Machtig staan bergen aan het einder Leunend tegen reusachtige wolken Op de loden bodem van de tijd Mijn land zo stil en wijd Wachtend op de sluier Waarmee de nacht hen dekken zal Ver gaat mijn blik,…

verbijsterd en machteloos kijken we toe en niemand weet wat morgen komt, dat is de vraag het gedrag van de aarde maar ook het weer bepaalt in grote mate het menselijk leven weet u nog die sneeuw laatst in de Achterhoek files, paniek, verwijten en het was maar even zo snel, ja, zo snel is de mens al uit balans daarom is het goed dat er rustpunten…

En ik ben niet eens moe of de dagelijkse sleur zat - ik leef niet in een sleur omdat ik een nerveuze aard heb die iedere herhaling what so ever dodelijk acht, dus is mijn dynamiek die van een storm, en stormen hebben over het algemeen de eigenschap niet stil te zijn en tot een rustpunt te komen, waardoor alles voortdurend in beweging is - maar dit terzijde…

Niets kan 't rustpunt raken - Sterven is ontwaken Uit een bange droom. ----------------------------------------------- span: afstand tussen de toppen van duim en pink Tempe: verrukkelijk oord smalt: koningsblauw Filomelen: nachtegalen blode: bedeesd…

Wel een ramp mij hier ook nader, 'k Vind in U mijn rustpunt weer. Gij blijft in uw' Zoon mijn Vader, Wat verander', wat verkeer'. Vader, onder al mijn noden, Vader, onder heil en straf, Vader, ook in 't rijk der doden, Vader, ook in 't zwijgend graf. Waar ik ooit verandring schouwe, Gij, o God, houdt eeuwig stand.…

Het zijn rustpunten, die weliswaar hard werken, maar het vermogen hebben om dingen te relativeren. Daar zitten we dan, met ons luxe gebak op een schoteltje. We praten wat over het weer en over de voetbalwedstrijd van gisteren. Maar dit jaar is de sfeer een beetje anders, er hangt iets in de ruimte tussen ons in.…

Wat ik ineens ontdekte met de zware tegels in mijn tuin (de metafoor voor al het werk wat er ligt), was het gebruiken van rustpunten in het team. Dat je tegen de anderen zegt (in mijn geval tegen mijn enige overgebleven collega): "Kom maar, ik draag het wel, ontspan maar even, nu ik zelf de onderste hoek van een tegel op de grond laat rusten.…

De aardappel is als een soort innerlijke ademhaling, een rustpunt in een wereld die steeds sneller draait. En zo wordt hij meer dan een knol. Hij wordt een verhaal over oorsprong, over verborgen groei en over de kracht van het ongecompliceerde.…

Ik voel de teleurstelling van twee wandelaars die op rustpunten de modderschoenen aan de wilgen moeten hangen. Het heuvelige landschap is pittig. Regelmatig speelt mijn knie op. Ik ben dolgelukkig als ik achter mij geklap hoor omdat ik een pijltje heb gemist. Ik schreeuw naar de twee vrouwen voor me.…

Het is een verademing dat er naar het einde toe zoveel rustpunten zijn. Ik heb ze meer dan ooit nodig. De gesprekken met een Americaans stel verleggen een paar kilometer lang mijn aandacht. Ik stuur het praatje natuurlijk richting de band. En zo komen 'Dikke Nel' en 'IJzeren Thijs' voorbij.…

God, Vader, dit unieke rustpunt dit unieke keerpunt geeft ons echt de ruimte de mogelijkheid ons dan ook met heel veel genoegen, liefde en verbazing weer te laten vollopen vanuit Uw schoot in onze onderbuik geestelijk voedsel geestelijke vitaminen als basis om weer verfrist te mogen ademhalen zonder king of fishermen je gewoon laten…

Een rustpunt met alleen broodjes en bananen. De vrijwilligers bij het bankje praten alsof ze vertraagd afgespeeld worden. 'Dat zeiden al meer lopers. Misschien moeten we toch eens bellen dat er water moet komen'. Mijn lief die steeds maar door blijft lopen, tot we uiteindelijk samen over de finish gaan.…

Het is dan ook heerlijk dat mijn maatje en ik elkaar een halve liter beloofd hebben bij het rustpunt op eenenvijftig kilometer. Op zevenenzestig vieren we het leven wederom. Bij De Koppel is echter geen zitplaats meer te bekennen. De buurvrouw van tegenover biedt ons gastvrij een stoel aan in haar tuin. Het ware genieten.…

Is zij ons alternatief dat als rustpunt veel in dit land weer samen kan brengen? Houdt zij zich staande in de harde machtsstrijd die nu aanstaande is?…

Zo heeft een ieder van ons vermoedelijk soms de neiging om voor zichzelf een rustpunt te creëren. De commercie gebruikt in zijn reclamespots zelfs het sinds lange tijd in onbruik geraakte woord: onthaasting.…