Alle inzendingen over smelten

Telkens als ik jou zie smelt ik als sneeuw voor de zon en M&M's op je tong Plotseling genot en een verlangen naar meer maar vooral de hoop op langer dan de zoveelste keer…

Laat 'et daar wonen, en geef uwe mijn, Zo worden wij Bruigom en Bruidelijn, En smelten de zieltjes te samen gerust, En slijten de nachjes en daagjes met lust.…

Je ogen smelten in hun duister licht. Je koude haar is een doorwaadbaar weefsel. En op je nauwelijkse lippen ligt De oude dauwglans van je lauwe speeksel. Je siddert en uit trillingen bestaat Je naakte slaap. Bijna alsof je luistert Of aan mijn niemands mond een kus ontstaat En ik mijn adem in jou adem fluister.…

Ik smelt je bent zo lief en bezorgd ik smelt is het de dooi je bent zo mooi ik smelt al is het koud ik voel het warme waarschijnlijk je charme ik smelt en voel me bevrijd ik sluit je in mijn armen en wil je nooit meer kwijt…

Deze nacht Vochtig zwoel Brandende liefde Tongen strelend Ritme zoekend Deze nacht Vochtig zwoel Kreunend genot Vingers strelend Plagend voelen Deze nacht Vochtig zwoel Uitdagende ogen Wilde passie Naakte oase Deze nacht Vochtig zwoel Brandende liefde Smeltend ineen Druppelend vocht Voldane zucht...…

Ondeugend flirt je met mij Speels laten je ogen mij gloeien Je warme handen strelen Je vingers laten mij sidderen... Langzaam kleed je mij uit Plagend laten je lippen mij rillen Je zachte tong likt mijn huid Je lichaam nu om mij heen... Smachtend laat ik je lichaam binnen Vol genot in kreunend genieten Zacht kus je mijn borsten Je neemt…

Stil lig ik naast je Kijkend naar je gezicht Alle scherpe lijnen Die zich vormen Tot een krachtig persoon Zacht laat ik mijn ogen Glijden over je lichaam Alles wat ze zien Wordt ingezogen Tot een warm gevoel Vragend zoekt mijn mond Je warme lichaam op Kussend je gezicht Mijn tong zacht nippend aan je zachte huid Trillend van opwinding…

Een ijscoman smelt voor ogen vol verlangen geeft 't kind een ijsje.…

Zeker als de temperatuur stijgt, sneeuw en permafrost smelt en iedereen hun bloedende neus probeert te stoppen...!…

Wanneer de nacht de dag inhaalt en zij jou dichter droomt, tekent vorst in het schijnsel van sterren ijzige bloemen op beslagen ramen een prachtig boeket spreekt nooit gesproken woorden en groeit naar morgen, waar in een glazen vaas gisteren snel verdort, langzaam bedekt een witte laag ooit gelopen verleden, als schoonheid een nieuwe…

Onder een glazen stolp In een broeikas drijft het gas Het houdt de straling vast Hij smelt.…

wil je dat ik kijk naar je woorden je begrijp uit de vruchten die je deelt moet ik ze op kleur herkennen in het struikgewas waarmee jij je omgeeft hoop je dat ik verder zoek omhoog de bomen langs waar vogels vliegen die we samen hoorden fluiten je kunt je toch ook anders uiten sneeuw is nu jouw feest smelt tot wie je bent geweest…

dwarrel op mij neer getailleerde sneeuwbui dat ben jij ik weet wel dat ik jou koud laat maar ik smelt voor jouw figuur dus doe me niet de das om misschien smelt jij morgen maar geloof me het geeft niet ik ga niet over een nacht ijs…

Goud doen smelten. En het Gras ontkiemen, Waar jij je voeten plaatste. Gaven jou geen reden, Om mij te laten zien, Dat smelten doet stollen. Bij de kilheid om ons henen. Pijn. Dat mij keihard doet menen, Dat het doelloze zwaar is. En gras niet is daar beneden.…

je verdween zo snel als een ijsje smelten kan op een zomerdag…

de witte sneeuwbal met haar blozende wangen laat een hart smelten…

Maar vooral hou ik van Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog.…

De ijspegel smelt langzaam in mijn handen woorden die geschreven zijn zullen nooit de toekomst halen als met tranen opgedroogd voor ik het wist.…

in mij smelt de sneeuw en breekt het ijs de wind verjaagt de koude drukte iets van lachen of van snikken is te horen het vallen van een steen…

Kan ik jouw hart van bevroren tranen laten smelten door je in m'n armen te nemen en je beloven nooit meer los te laten…

wanneer de lente zal kleuren in geuren en de zomerzon hitte doet smelten laat de wind herfst onstuimig vallen…

met open armen sta je in de ruime hemel je voeten in het zand ik kom naar je toe onze zielen smelten al samen?…

Je doet me smelten, Ik ben niet meer alleen.…

Ze suikert haar woorden met fluistering als ze de zin in zijn oor laat smelten waar de taal traag uitloopt en dan opstaat als een verlegen renaissance van beelden…

onafgebroken nippen van het lage vastgeklonken glas gekocht voor ongerept likeur deed haar parlevinken: vloei eens in ik smelt in eigen vuur en mijn charmeur…

vertederd strijk ik haren de een zo donker de ander blond doe mij twintig chocolade vingers die blaadjes tot bloemen kleuren en ik smelt van puur geluk…

Geluid leidt door mijn oren Je woorden verstoren Alles dat wat eens was Verdoven als dodelijk gas Alles wat ik ooit had gedacht Dat wat ik ooit verwacht Smelt weg in mijn geest Niets is meer zoals het is geweest…

Voor wij zoogdieren verzuipen intrigeer ik bij het leven drogeer de liefdesjunk negeer de hoge dunk begeer de glossy hunk leger met wie mij smelten laat al was het om het even…

als ijs straks gaat smelten vormt water voedingsbodem voor nieuw leven als verdriet straks in tranen wordt geuit als louteringsproces leidt dit tot nieuwe levenskansen…

geen ooghoeken op straat maar tochtige kou en recht getrokken lijnen met vochtige doeken zou ik steen willen weken bleke harten en kroes willen smelten…