Alle inzendingen over sterkte

Ik had nog een kaart liggen met daarop een foto van een mandje met bloemen en daarboven geschreven Sterkte. Aan de binnenkant stond geschreven: We denken aan je. Dit leek mij wel een geschikte kaart.…

Ik wens je sterkte in je strijd dat is al wat ik kan zeggen Het klinkt cliché Maar 'k weet niet hoe ik het anders zou moeten zeggen Je hebt het zwaar ik weet het wel Ik zou je willen helpen maar ik weet niet waar ik beginnen moet Je begrijpt het immers wel Je krijgt kracht na kruis Vertrouw daar op we sjouwen allen onze last En ook…

De bergen zijn niet hoger dan jij denkt er is altijd een weg om ze te beklimmen als het je niet alleen lukt doen we het samen je kunt de maan niet aanraken maar laat in gedachten de maan jou verlichten hij schijnt niet voor niks hij schijnt ook voor jou De storm in jou hoofd gaat niet liggen maar maak gebruik van de wind geef je zorgen…

als wolken verschijnen voor een ondergaande zon je lijkt te verdrinken in een plas wat ooit als een druppel begon donkere wolken zich bijeen pakken zwarter dan je ooit vermoeden kon bedenk dan... dat de zon weer voor de wolken zal branden en de lucht wordt weer hemelsblauw de inmense regenplas zal verdampen en veranderen in morgendauw…

de dagen toon je wat je niet verwoordt hebben je vleugels veel te dragen de kunst te vliegen is verstoord Vlinderlief je zult bewijzen deze storm zal jij doorstaan niet langer kleuren die vergrijzen nu je weet dat je zult gaan Vlinder spreid opnieuw je vleugels in een machtig kleurenpracht de teerheid van jouw lichaam verbergt de sterkte…

komt me de keel nog eens uit heftig kloppend smeekt het love me please love me…

ik dacht ik ga lopen daarna ik pak de fiets toen weer nee toch maar lopen het werd een dag van niets…

even stil in eigen huis even weg van al ‘t gedruis even rust de ogen toe even niets meer veel te moe even diep laat ik mij gaan dan heel zacht roep ik hem aan breng mij de zee Heer en de wind stuif met zand en schuur dit kind…

Geëlektrokuteerd worden is een schokkende ervaring.…

Sterkte Iemand die 7 maal zondigt is zelfs mijn maatje niet... sterkte ermee.…

Het lijkt me vreselijk moeilijk om een man te zijn, zoiezo, die van knuffelen houdt en een vrouw heeft die hiervan niet houdt. Dit is onvoorstelbaar. Het lijkt me nog moeilijker om als vrouw alleen, die van knuffelen houdt, geen man te hebben die hiervan ook houdt. Je bent dan niet alleen een vrouw die niet kan knuffelen omdat er geen man is die hiervan…

Zij die ermee te maken hebben, mensen je dan simpelweg "sterkte" wensen, kan goed bedoeld zijn maar toch ook vreemd overkomen. Sterkte, wat moet je er mee? Ga er maar aanstaan -jezelf- verliezen. Het kan iedereen gebeuren/overkomen dus! Voor een bepaalde vriend geschreven/gemaakt. Ik wens je veel rust in je hoofd.…

Ik wens je heel veel sterkte toe en hoop dat jij de kracht krijgt om met je leven door te gaan... Vraag niet over het waaróm Maar vraag alleen maar Waartoe!…

Sterkte aan hen, die ermee geconfronteerd worden, sterkte aan jou, die er nu mee bezig is... ik huil mee.…

het wegdek wit de daken wit de auto's wit sinds gisteren heb ook ik geen kleur meer…

Het gepasseerde uur is voorgoed ongeplukt is zij verschrompelt van het niet naar jou toe vallen op felle sterkte stort het in herhaling om zonlicht te breken storm is de tegenwind de kijkende pijn voorbij…

Het is die levenslust welke ons sterkt maakt we voelen ons dan één zonder dat het ons zo raakt.…

Zoals een bliksemstraal in één oogwenk kan vernietigen, zo verschrompelde jij mijn hart en maakte mij vertwijfeld over de sterkte van mijn kracht.…

Alhoewel er bijzonder veel veranderd is in de loop van betrekkelijk weinig jaren, is de nacht toch machtig oud gebleven in zijn geluiden, lichten en geuren, in de angst die hij begeleidt, in het vreemde en verdwaalde van zijn momenten, in de sterkte van zijn stilte en in het geduld van zijn vergeefse duisternis.…

bedankt voor je woorden snak ernaar moet je weten maak me ongerust als ik niets van je hoor droom ervan je nog één keer te ontmoeten dat we dan kunnen vergeten wie we zijn, wie we waren geen vingers, geen hoofden verstrengeld in elkaar sterkte met je benen de kinderen en mij vergeven…

Een warme gloed Omarmt me, prevelt Rust tijdens m’n slaap Gedachten over later, glijden Langzaam langs me heen De ochtend komt, Steeds nader Sterkt de zon die Aan me schijnt, Dromen staken Maar ik waan me, in Jouw blonde maneschijn…

Dat onwetendheid slaapt en kennis kwelt Dat leugens worden geboren in de schoot van de waarheid Dat enkelingen wegkwijnen en samenhorigheid sterkt Dat haat woekert waar men liefde ontbeert en twijfel ebt bij vloed Dat ijdelheid het embleem is der dwazen Hoe afgunst de oogst is van onkunde En dat vriendschap als liefde is…

Tijd weekt gedachten mild, doch sterkt mijn verlangen, ‘t verlangen dat niemand stilt.…

Het gebrek veroorzaakt een toestand van verminderde ego-sterkte waarbij de geest makkelijk tot indrukwekkende hallucinaties komt. Dat daarmee de angst en pijn worden verzacht is voor de bijna stervende een gelukzalige omstandigheid.…

En ik schaam mij niet te belijden, Dat ik in mijn eenzaamheid ween, En mijn handen wring, en tot U Smeek om mij te helpen, want alleen Gij mijn Almachtige kunt mijn strijd, Mijn leed en mijn smarten verlichten; En mij weer moed en sterkte geven, Om dan weer te wandelen in het licht, En in een beter en vreugdevoller leven.…

Veel sterkte en doorzettingsvermogen.…

verdomd waar zijn ze toch herinneringen bijeenvoegen in een gouden boek inbinden over het eeuwige leven ja, je vader is hier nog je kan hem niet meer horen en zien al evenmin maar hij kijkt vast tevreden naar wie jij geworden bent uit hem ben jij geboren je was dochter en vriendin en om die goede reden is een terugzien voorbestemd sterkte…

Wanneer ik de hoornen zie lichten over de barricades van je leven sluit ik mijn ogen en zie je stille tranen van binnen Wanneer ik de witte vachten voel langsstrijken onder mijn handen en de eenhoornigen mijn ogen vertederen wens ik je alle sterkte toe Wanneer ik in hun ogen kijk, eenhoornen van de nacht, schitteren zij nog mooier dan…

het onderschatte fenomeen wrok schiet lukraak zijn pijlen af raakt mijn hoofd het venijnige gif dringt door tot in de kleinste hersencellen doordrenkt de positieve impulsen verlamt goede bedoelingen sterkt kwade gedachten werpt begrip en invoelingsvermogen verre van mij de erosie van de toekomst start als de geblakerde resten van het gemankeerde…

haar hart geschonken streeft zij ernaar hem, sterkte van haar wezen, oprecht te behagen in alle dagen goed of slecht of zelfs gewoon vermoedt zij de wereld achteloos in geven en nemen niet bij machte te zijn hen ooit uiteen te drijven ongeacht geweten grenzen aan elk mogelijk bestaan want zij zijn liefde als geluk en voedsel en waar…