Alle inzendingen over suizen

Suizen in mijn oren Bonken in mijn hoofd M'n zelfrespect verloren? Nooit in mijzelf geloofd!…

Ook al hoor je uren geen geluid, je hoort toch altijd suizen in je oren. Alsof je hersens willen laten horen: Je zet ons zomaar niet een uurtje uit! Ik werd wakker midden in de nacht en toen heb ik ik dit speedsonnet bedacht.…

Ergens ver weg ruist een stem terwijl een eerbiedig suizen door het eikenhakhout glipt Ik zie een lijster die daar onwetend hipt door een hoofd waarin alles blijft verhuizen Hier huist het allerlaatst van hem.…

groen gras blauwe lucht geuren zoals nog nooit eerder geroken dwarrelen van bladeren druppelen en suizen van watervallen vrolijk gelach warme zonnestralen die kinder ogen doet glinsteren een hemel, paradijs voor mij…

De wereld draait maar door Spint om mijn lichaam heen Geluiden suizen in mijn oor Wolken spatten uiteen De wereld draait maar door Laat het tollen in mijn hoofd De wereld gaat er voor Zelfs als levens worden weggeroofd De wereld draait maar door Ik doe niet mee aan die aanstellerij Heb er geen woorden voor Het leven gaat veel te snel…

Afijn, in de zomerperiode wordt de ketel uitgezet, maar niet in mijn oor en ik vraag eega, zeg hoor jij dat suizen-zoemen ook? Hij kijkt me verbaasd aan en zegt: waar heb je het over?…

De zonsopgang en de avond, lente en zomer en alles wat keert, de ruzies en de lieve woorden, de orchidee en de mestvaalt, de liefde en de haat, - we zien en horen het, we maken het mee, maar dwars doorheen dit alles, eronder en erboven, ervan doordrongen en doordrenkt het zachte suizen van eeuwigheid, het grote waaien van de geest, het…

Ook hoog in de boom, in zijn volle glorie blijft hij een probleem; pas na de allergrootste aandacht tekent hij zich tegen zijn achtergronden af: het suizen van de wind in de naalden dat doet denken aan het ruisen van de zee. ----------------------------------------------------------------- Uit: 'Ommekeer', 1975.…

Gloeiend koper verhit het land dat gewillig kleurt onder de hoogste zon De roep van de natuur wordt gehoord door hen die de stilte niet vergeten en luisteren hoe akkoorden gedempt sluieren aan het suizen van een bries die wapperend strijkt in ‘t getij van halmenharen welke ritmisch ruisen wiegen tot fluistersymfonie dat…

gedekt het gele zand dat rult stappen met gedachten vult ga mee rennen door het bos en langs de wei kijk hoe bomen vreemd hun takken spreiden om botsen te vermijden hollen door het tere groen waar vogels spinnen eten eekhoorns hun eikeltjes vergeten verdwalen tot het donker wordt geluid in stilte smoort angsten in je bloed gaan suizen…

Mijn lamp blijft peinzend suizen.…

het Romaans effect maar nu in licht gestreept over oneindige breedte waar zwaarte zich vertilt aan zicht een zwarte band verbindt zich met wit en suizen mijn oren een gezang zonder noten ik huiver van onhoorbaar geluid een stolp over uitgestald fruit en strakke stengels hier roep ik mijn woorden grijp de buit van grootse en hoge sferen…

Zij wandelen deftig en stil en schuiven langs de huizen en luisteren, liefst in de herfst, naar de populieren die suizen. Zij nemen geen ruimte in gelijk zij die verguld zijn op snee, en als de tram gevuld is is hun plaats op de tree. Gisteren nog leidde ik zo iemand naar ’t station. Het was een avond vol mist en vroege kou.…

Meegevoerd op de wind door de lucht suizen; alle kanten op rakelings langs huizen ongedwongen als een kind Hoe zou het zijn om zo gewichtloos te kunnen dwarrelen zonder doel, smetteloos mooi wit en klein? Ik zou best een dagje sneeuwvlok willen zijn……

Mijn lamp blijft peinzend suizen.…

Satellieten suizen signalen, aards gevecht tegen de dood. Ik draai en tol om mijn as, ik stijg op en wervel punten zonder wederkeer, zonde spat van mijn huid.…

de mensen lopen 's avonds naar hun huizen omdat het buiten regent dat het giet ze weten dat een woning warmte biedt door water stromend door verwarmingsbuizen en binnen horen ze het ijle suizen van wind, die je wel hoort, maar nergens ziet dankzij de bomen zingt zij zacht haar lied verwaait de wolken stof over plavuizen dan fluit er iemand…

Nu zàl er stilte zijn, mijn leven lang; De tijd zal, voorzichtig, zijn vlucht vertragen, Dat niet zijn ijlste suizen mocht verjagen, Wat dwaas ik koos boven haar sprookjeszang: Stilte, als toen moeder dood was weggedragen Met vreemd geschuifel door eind'loze gang, En door het huis mijn halfbewuste drang Rondliep om haar te zoeken, hele dagen…

Vader was een man, van heel erg weinig woorden, wanneer je hem dan niet begreep was 't suizen van z'n handen zo ongeveer 't énige wat je hoorde... Vader was een liefdeloze bruut die niets van kinderen wilde weten, maar ja, voorbehoedsmiddelen bestonden toen nog niet en dus werd het éne na het andere kind op de wereld gesmeten...…

Kan ze in wilde stromen bruisen, Plettrend, waar ze weerstand vindt - Strelend ook als lentewind Kan ze fluisteren, kan ze suizen, Wáár zij, in 't bekorend lied, Deugd en Schoonheid hulde biedt. Neerland! leen uw luistrend oor Aan de zangen van 't Verleden: - Dring de rijke taal van 't Heden Diep in ziel en zinnen door!…

De stationshal, overkoepeld door haar kroepoekdak verrijst aan de andere kant en de elegante treinen suizen voorbij in twee tegengestelde richtingen en zij vormen ondanks alles een uitnodiging en een verleiding tot de wanhoopsdaad die voor mij altijd tot de volstrekte onmogelijkheden zal blijven behoren.…

Wij suizen in de hagen, Wij fluisteren 't voor uw voet. Wij komen ritselend klagen, Dat àlles sterven moet. .......................... gevloon: gevloden geblaart: gebladerte…

Opeens hoorde ik het suizen van een zwaard en ik viel. Gelukkig uit het bed, mijn liefste.''…

Ik bal mijn handen tot vuisten, en hoor telkens woorden die door mijn hoofd heen suizen. De woorden die ik wil zeggen blijven op mijn lippen hangen, verder komen ze niet, ook al zou ik ernaar verlangen. Waarom ? waarom moet dit nou ? Je weet toch dat ik zoveel van je hou ?…

De noeste boer besteedt Zijn zweet Voor u, voor uw genoegen: En als uw suizen hem vermaakt, De vors rikkikt, het eendje kwaakt, Vergeet hij al zijn zwoegen. Gij zijt geen haatlijk leed- profeet Als duizend onweerkraaiers; Maar, zomerboô, maar zongezant Bevestigt ge aan 't bezwangerd land De onzeekre hoop des zaaiers.…

O, groene bies, bewogen In de onbewogen avondlucht Door ’t vallen van een beukenvrucht, Door ’t suizen van een vlindervlucht, Door ’t koeltje dat uit ’t Zuiden zucht, Maar tot de grond door ’t stormgerucht Gebogen! O, paardenbloem aan ’t bloeien!…

En aan de profeet Elia openbaart God zich “in het zachte suizen van de stilte.” Bovenpersoonlijk! God. Geest van Liefde waarin wij leven, ons bewegen en zijn. Het zachte suizen van de stilte. Geloofsartikelen! Onwetenschappelijk! Onbewijsbaar! Niemand verplicht ons ze te geloven. Niemand belet ons ze voor waar aan te nemen.…

waar gaan we nesten bouwen, Grut o grut, doe niet zo druk, we moeten eerst nog trouwen, De rituelen van de balts, desnoods op de nok van 't dak, Dit stoere maken van het hof maakt vogel zijn een vak, De eenden hebben niet zo'n haast in het nog koude water, De grond is nog te koud voor eieren dus wordt het wat later, De allereerste zwaluwen suizen…

Mijn gevoel Daar sta ik dan, met m'n grote bek overtuigd van eigen kracht, mij maken ze niet gek Maar dan gebeurt het toch, heel stiekem en heel snel de boog ineens ontspannen en het suizen van die pijl Een doffe plof, een roze wolk en die warmte ineens slapeloosheid, weinig honger, hoe komt dat toch opeens?…

Neen, geen verbeelding, dan ontstoken door 't gevoel, Is dichtkunst; geen geweld van ijdel klankgejoel Dat dondert, loeit en bromt, en oren doof doet suizen, Geen vinding van 't vernuft, geen smaakloos letterpluizen, Geen dweepzucht die de geest, in logge kou verstijfd, Met gesels opzweept, en in duizling ommedrijft; Neen, zacht, neen, teer…