Alle inzendingen over thermiek

Laten we vliegen op de thermiek van onze gevoelens. En laten we elkaar dankbaar zijn dat wij ons aan elkaar willen geven. Droom met mij onze droom.…

De vogels stoppen met hun zingen de wind houdt stil de adem in Jouw stem is aangetogen jij bent komen aangevlogen verdwijnt in een stemmenkoor gaat op in trage wijdse kringen cirkels spiralen voor jou en mij biddend in de lucht…

Een dor plataanblad wervelt boven het trottoir als paraglider stijgend op thermiek dansende personificatie van de ziel verbeelding van wat eens vol adem was verleden tijd figuurlijk door de geest omhoog gestuwd…

Ik wou dat ik heel even als een meeuw in de lucht op de thermiek mocht zweven over land en zee in vogelvlucht. Een machtig gevoel zal dat geven als je even de sleur ontvlucht ver boven het aardse verheven de wensdroom met de zucht.…

Gevangen in jouw web kreeg de stilte gewicht onmacht liet mij balanceren op de draden van het web ik leerde mezelf kennen zag nieuwe kleuren en ander licht de wind heeft mij los gewaaid gewichtloos vlieg ik verder zweef op de thermiek op geleide van de wind…

Ik spreid mijn armen en zweef op de thermiek van stilte zo stijg ik op dromen en voel de magie van gelukkig zijn. Geen emotioneel drijfzand Geen oorlog in mijn hoofd Hersengolven breken op berusting en het heerlijk bevrijdende van gelukkig zijn. Loden herinneringen worden tot goud.…

Regen striemt wind waait mij langs de vloedlijn loodzware wolken drijven aangespoelde schelpen verhalen hun reis vogels duiken hun vlucht zweven op de thermiek van de zoute lucht golven slaan mijn hart aan stukken snijdende pijn ebt weg in de ruis van de golven…

ik vouw gedachten tot witte vogels van papier beschrijf emoties kleur met stilte op a-vier ze drijven op de wind gaan omhoog op wat thermiek ze zullen landen in de open handen van het lezende publiek dan gaan letters woorden dansen in zinnen vol plezier u zult de zachte melodieën horen van mijn witte vogels hier…

vlinders en vleugels ontsnappen de dag dragen de lach in het blauw over velden zoeken thermiek en drijven in kleur langs wolken als helden ik heb je gezien handenvol bloemen ogen vol geur ze glansden verliefd zonder namen te noemen ik kijk naar de blik in je ogen dans zonder vloer de muziek van je hart jouw stilte kust zo…

ik wist het niet dat ik iemand zo kon missen een vis het water een vogel de wijde lucht adem happend naar jou zwevend op de thermiek die met jou en mij opeens ontstond jouw vingers verknoopt met die van mij wie van ons twee hakt hen het eerste door en valt als Icarus in een van god en mens verlaten zee als eerste of zullen wij ook…

je bent een lentekind danst luchtig op de wind die zingt in een zacht ruisje draagt stil je valschermhuisje jij zweeft op de thermiek en daalt als je de zon even niet ziet in de schaduw van hoge bomen de grond is warm als je erop landt zwarte aarde verwelkomt je met lentehand je pluist wat uit en legt je valschermhuis te rusten…

mag ik niet meer vliegen of alleen in het dal geen helling thermieken het net wordt mijn val we vlogen ooit vrij dolden de zon vergaten de bloemen jij was er voor mij vleugels die tipten ogen die blikten gewoon zij aan zij we waren zo vreselijk blij we rustten wat vaker spraken in geur de nectar bracht liefde en later zijn kater…

wolken bevolkten vandaag een helder blauw in een middelgrote stad waarin de zon het moeilijk had in hun vormen stormden ze huizenhoog in een skyline die een weidse horizon verboog ik zag ze jagen hun druppels dragen in de grijze onderkant maar een koele wind hield alles in de hand totdat thermiek in het geniep een andere…

Als ik had jouw grote vleugels, kon ik zweven op thermiek, dan was mijn leven zonder leugens, en de wind dus mijn muziek. Als ik had jou scherpe blik, kon ik vliegen huizenhoog, dan was mijn leven niet complex, en kon ik zien wie mij bedroog.…

mag ik niet meer vliegen of alleen in het dal geen helling thermieken wordt het net dan mijn val we vlogen ooit vrij en dolden de zon vergaten de bloemen want jij was er voor mij vleugels die tipten ogen die blikten gewoon zij aan zij je was nog geen hij we rustten wat vaker spraken in geur de nectar bracht liefde het afscheid…

zo op het oog schat men haar benen even lang, links en rechts als haar armen eveneens wordt beweerd dat haar borsten loodrecht op de horizon staan, wat onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht de jubel van tenen en het kriebelen van vleugels in plaats van haren op de rug hij weet dat niet en denkt aan lammer- gieren op de thermiek in…

De postduif trok gelaten veren achter zijn zwoegend vlerken aan op naar thermiek om kort te gaan sneed hij zich lelijk bij het scheren Hij schampte langs een wendend haan die zich geen blikken scheen te deren aan ons koerier die val en keren alleen nog kerfstok uit kon slaan.…

ik zie het wolkenfront met op de rand de engelen ze bazuinen schaduwen rond die zich met zon verstrengelen ze spelen met de buien in afnemend hemels zicht dartelen in bloemkoolwit tot bliksem hun gezicht verlicht de lucht is dreigend heet draagt vleugels in thermiek maar als de donder klapt verschieten ze paniek ze zweven, weven…

De krant wordt omhoog gezogen fladdert, kantelt, drijft en duikt op de thermiek van uitlaatgassen klemt zich dan vast aan het glas, wil met allemacht daarbinnen gelezen worden. Op de bodem van de zee een rolstoel.…

De turbulentiestromen zijn mij bekend, de thermiek trek ik aan teugels. Vrijheid is mijn noodzakelijk lot, ik baad niet in modderpoelen. Door het stof zal ik niet woelen liever ontvang ik het genadeschot. Eenzaamheid is zo wel mijn deel maar zij kan me niet echt deren.…

Wereldwijd de Zuurstofrijke bron Die water doet verdampen Windmolens doet werken Vogels mooi doet vliegen Perfecte partnerschappen Thermiek bolt vleugels Jij vliegt boven de haven Roest wordt weg gekrabd Net als gekleurde bladeren Schoonheid komt langzaam terug Temperaturen Rijzen als deeg in een pan Doen horizon splijten Stralen…

Vandaag lag daar de vrijheid te koop op kleedjes op de straat te lezen in vrije woorden in een boek te zien in de dansers in het park te voelen in de vlinders op de wind of bij de buizerd, vrij op de thermiek.…

Als een leeuwerik die zweeft op de thermiek van een zonontluikende zondagochtend, zo drijft de sopraanstem van Margaret Marshall door de ether, op de opwaartse kracht van Vivaldi's 'Domine Deus, Rex coelestis, Deus Pater omnipotens'.…

Overigens moeten wij als wereldburgers alert zijn, daar ook de condor het voor wat betreft handhaving en overleving bijzonder lastig en zwaar heeft; zowel de Californische condor, die ik in 1988 nog op thermiek heb zien zweven, als de Andescondor, deze in mindere mate ten opzichte van de Californische, worden helaas in hun voortbestaan bedreigd.…

Oordeel zelf: ‘ik vloog wel eens mee over het koren van Van Gogh op thermiek spiralend naar zelfs door god vergeten hemelen op zoek naar het dak van mijn torenhoog verwachten mijn stip op een vlies ijs een goudvis in een plas’ Kraaien spiralen niet, sprak Ruben, buizerds soms, tot nietige puntjes ver in ijle hoogten.…

Thermiek, thermometer en thermosfles mochten in hetzelfde regime blijven opereren, net als stethoscoop, maar vraag mij niet naar de achterliggende logica. En nu vragen wij ons af: wat is modern? Engels, als voertaal op onze universiteiten, dezelfde taal waarin al 500 jaar lang het woord 'athlete' voorkomt.…

Die alle aandacht proberen te concentreren, of juist hun gedachten de vrije loop laten, of heel nauwkeurig luisteren naar elk instrument, of zich van binnen verheugen op de lyrische passages die hun ziel even laten meezweven als een arend op de thermiek van een majestueuze melodie van de eerste violen. Naar ieders individuele affiniteit.…

Ik draai mijn hoofd en dan zie ik ze: honderden ooievaars die hoog in de lucht op de thermiek zweven. `Ze maken zich klaar voor hun reis naar Afrika,' zegt een Française een tafeltje verder. Ik hoor in haar stem de verrukking die ik in nu ook in mijn ogen moet hebben. Zo mooi, al die rondcirkelende vogels met zo’n reis voor de boeg.…