Alle inzendingen over toog

Ik schenk mijn glas nog en keer vol En laat me lekker zweven Denk hierbij even,lang leve de lol Wat ben ik blij met dit leven Even alle zorgen en leed vergeten Bij een lekker glaasje rode wijn Niet te denken,wat zullen we eten Dat zal een zorg van later zijn Gewoon lekker een keer doorzakken Zingen aan de toog van de kroeg Daarna een lekker…

die schrijft en daarmee gegeten had in DePosthoorn of zoiets, trouwens ook veel drank en dus giegel om die domme inzendur met z'n desclysieh, mij interessert 't voor geen meter want ik ken mijn ij tog wel kweit.…

De aard daarvan is bepaald door traditie en volledig bekend bij Jonas, aan gene zijde van de toog die is opgetrokken uit oud eikenhout met vochtplekken. De bierpomp heeft veel koper en blauw porselein. Aan de toog zit een oude morsige man, met op de kruk naast zich een evenzeer onderkomen hond. Het ras is onbestemd.…

Daar waar het bier schuimt en verdriet versmoort op de barkruk aan de toog Daar waar een thuis huist en sappige vertelsels smeulen in de ziel van de waard en zijn warme stem Daar waar de dronkeman zijn hart lucht En na diepe zucht de mop van z'n leven hoort…

ze vlogen op verjoegen zicht langsrazend staal in plastic lichtgewicht lichtgeraakt de vleugel haakt en fladdert in een zielloos togen geen bumper is verbogen maar als een coryfee neemt snelheid de gebroken vrijheid mee de vogel vlucht een vleugel weg en op de baan zijn veren zo vergaan…

Ik zag je aan die godvergeten toog. Weer zo'n klant die maar blijft vertellen. Ik luisterde terwijl je bleef bestellen naar heel je leven en wat je bewoog. Ik doe zoiets vaak 't is tenslotte mijn vak. Wat was je uitbundig je ging alsmaar door. Ik veinsde vakkundig een luisterend oor en kreeg tenslotte… … die lekkere cognac.…

In een schemerige ruimte van nog geen 25 vierkante meter, staat een verlegen Agostinho achter de toog. Hij slaat glunderend een vat wijn aan met een hamer. We schudden handen. Vroeger was hij burgemeester van het dorp. Achter de toog staat een grote koelkast met daarnaast een klein spoelbakje.…

ik zag je aan zo’n godverlaten toog er groeide vriendschap die wat glazen duurde ik sprak terwijl jij onbewogen tuurde bedeesd vernam wat mij zoal bewoog je stelde mij totaal op m’n gemak voor even nam ik afscheid van de aarde maar toen mijn blik je glazen ziel ontwaarde bestelde ik … een nieuwe fles cognac…

Zo even nog toen ik mij zwalkend naar de keuken toog de koelkast open-boog en met een glas ijskoud glibberend tussen mijn vingers met een geluidloze schreeuw want het is te warm om woorden te verspillen. Straks stroomt het hongerige leger muggen toe maar dan ben ik al gesmolten.…

De tijd wordt moeiteloos door de goden vertaald in een zelf-gesteund toog van strafheid. Schaduwen van het verleden liggen in hun bed zich om te draaien totdat materie gesmolten is in een verkeerde asbak van alle verkeerde herinneringen.…

vertellen over toen die keer dat hij den bak in vloog omdat hij had gelogen over iets waarover niet gezeverd wordt of toen die andere dag hij zijn ouwe vriend weer zag met geld dat niet meer kon verspild tenzij aan een hoer of zeven voor hen twee de man die alles overkwam zo zit hij daar te razen tussen twaalf en zeven aan de verdronken toog…

Hoe dikwijls toog ik niet ten strijde en keerde met bebloede kop weerom, gesjochtener dan Job? - Toch blijf ik mij mijn passie wijden, nog nooit getrouwd, maar vaak gescheiden. ---------------------------------------------------- Uit: 'Wij hebben alles nog te goed', 2001.…

de bode van het slagveld klom over heuvelruggen met een mondvol zege hij holt naar de overkant waar een leger wacht maar zijn adem weigert opgejaagd tot korte teugen ribben veren woest omhoog bloed haast zich door een holle pomp aangezwengeld door zichzelf hij wil leunen aan de toog een sponzige boom die zich wijd en vol vertakt…

De voormannen van de rooms-katholieke boerenbond besloten met de bisschop te gaan praten en togen naar Breda. Naar Monseigneur gaf weinig troost: het nichtje van zijn eigen huishoudster danste ook zei hij.…

Aan een houten, verweerde tafel, samengesteld uit planken, genoten we nog van worstenbrood en chocolademelk en we togen huiswaarts door het schitterende winterse landschap.…

lagen aangebracht De mens afgezonderd in een hotelkamer Niet meer dan een ding in de ruimte Met het gezicht nuchter naar de zon gekeerd Want hun tong moet ontdooien De lichtbron wijd en fijn vertakt Spoelt om een zijgevel De schaduw slaat hard neer Zij ooglid is de sluiter Vangt haviken in het holst van de nacht Stille getuigen aan de toog…

Naar piepjonge dingen die mij niet zien staan en met hun mobiel aan de toog zitten pronken.…

Wanneer julle deur jul spogbuurte ry dink tog ook aan hulle, julle, stink- rykes. Die probleem is vir ewig en altyd hier. Wanneer julle segefeeste vier, julle jul kisdrink aan mooiwyn en bitterbier, nooi ook die meerkatte, vir ‘n bietjie plesier.…

café zie je ze de hopelozen tegen beter weten in lallend alleen samen in trieste gezelligheid verlangend zoekend naar warmte en liefde die thuis niet meer of misschien zelfs nooit aanwezig geweest is de zoektocht der hopelozen desperaat volvoerd maar heimelijk door de meesten allang opgegeven vindt steevast zijn besluit hangend aan de toog…

uitgelegd dat ik ieder het zijne gun Maar ik was amper uitgepraat of ze ontstaken plots in woede En schopten mij het hok uit toen werd het mij droef te moede Daar rende mij een kalf voorbij zo te zien was het beschonken Het sprong uit zichzelf in de put en het is inderdaad verdronken Waarop ik werd herinnerd aan mijn burgerplicht Dus toog…

Ze togen naar de Zandkastelen Stad onder de rook van Amsterdam, zeiden de achterblijvers, zonder de rook van Amsterdam, zeiden ze want naar zeewind frisse lucht ging hun vlucht van meeuwen die vaders kapitein maakt. Niet de mijne.…

ik, dwalende, met bijna gesloten ogen half ziende over haar kwetsbaar lijf heeft zij, ontegenzeglijk mij opgezogen in haar overgebleven zijn, omkleed met blanke, gelaagde togen Sanfte Hingabe ich, herumirrend mit beinah geschlossenen augen halb sehend, über ihren verletzbaren leib hat sie unweigerlich mich aufgesogen mit ihrem…

Maar toen wij langs het kerkhof togen, Zijn hand de mijne neep, Zag ik hem aan met vochtige ogen, Ten blijk dat ik ’t begreep, ‘ Had ik die blik maar niet geslagen ! ‘ Herhaal ik duizend keer: ’t Gelaat dat toen mijn ogen zagen, Vergeet ik nimmermeer.…

T'en zijn de Joden niet, Heer Jesu, die u cruysten, Noch die verraderlijck u togen voort gericht, Noch die versmadelijck u spogen int gesicht, Noch die u knevelden, en stieten u vol puysten, T'en zijn de crijchs-luy niet die met haer felle vuysten Den rietstock hebben of de hamer opgelicht, Of het vervloecte hout op Golgotha gesticht, Of over…

T'en zijn de Joden niet, Heer Jesu, die u kruisten, Noch die verradelijk u togen voor 't gericht*, Noch die versmadelijk* u spogen in 't gezicht, Noch die u knevelden, en stieten u vol puisten*, T'en zijn de krijgs-lui niet die met hun felle vuisten De rietstok hebben of de hamer opgelicht, Of het vervloekte hout op Golgotha gesticht*,…

ontweken, Het boze woord te noemen, dat bij 't spreken Lacht ruw of wat onzuiver klinkt van toon, - Sinds ik het weet, werd mij de overvloed, De schoonheid en de zoetheid aller dingen, Die mij alom omgeuren en omringen, Nog wèl zo liefelijk en wèl zo zoet, Sinds ik het weet, schijnt mij de atmosfeer Doorwasemd en doorgeurd van zoele togen…

Le patron schenkt d’eerste geuze aan profeten bij de toog. Rond de noen zet zich een schare kerkgangers ootmoedig neer. Bij Lambiek of oude klare welt weer ‘t Brussels gekommeer. Een dametje met plix en bont en sjakosj van krokodil trekt met patisserie en hond op de klatsj bij Tant’Cécile.…

Voor de jongste hoefde niet betaald te worden en zo togen we al bijtijds met zijn allen naar de trein. In eerste instantie moest de trip naar Rotterdam om daar over te stappen richting den Haag. Nou heb ik nooit een hekel gehad aan treinreizen, vind het altijd wel gezellig, zo ook nu.…

Het kleine raampje boven de deur staat op een kier en creëert zo een luchtige, zichtbare beweging van zonnestralen die strepen sturen naar de mannen aan de toog.…

Zachte muziek uit allerlei landen klinkt zacht over de toog en de tafels. Klanken, drank en maaltijden werken samen met elkaar om ieders smaak en zin te behagen. De matglazen kastdeurtjes doen denken aan pril en bevallig morgengrauw. De ruitjes in de binnendeuren zijn vol glanzend avondgeel.…