Alle inzendingen over tot inkeer te komen.

Zo lang samen En nu toch zo kort Na al die tijd Twijfels Of het weer iets tussen ons wordt Ik was zo gelukkig Tot kort geleden Toen jij niet meer wilde God, wat heb ik gebeden Dat jij tot inkeer zou komen Mijn hart heeft zo geleden Dan kon niemand voorkomen Alleen jij Tot die dag Dat je zij dat je mij mistte Bij mij wilde zijn Ik voelde…

Morgen is het '9/11', een mooie datum voor de mensheid om tot inkeer te komen en te zeggen: KOM TOT INKEER EN RESPECTEER...!…

Uit ervaring weet ik dat het over twee dagen tot inkeer zal komen. De zee is ruw. Ik heb last van zeeziekte. Mijn lichaam protesteert tegen de heftige bewegingen van het schip. Ondanks een opstandige maag loop ik een paar keer per dag langs de rijen om te zien of er dieren zijn die aandacht nodig hebben.…

Mocht ik ooit écht gelovig worden, dan zou het zich spontaan in mij moeten voltrekken. Ik zou, zonder mitsen en maren geëmotioneerd en ontroerd willen zijn, me uit vrije wil deemoedig en nederig willen voelen en een gevoelsmatig rijkere beleving willen mogen ondergaan. Alle andere opties zijn niet reëel en zouden voor mij gelijk staan met het faken…

afvallig oogt het dorp vereenzaamd hart is afgebrokkeld gebedshuis neergehaald als ontij krijst is het dienend kruis verdwenen bouwt men op geloof…

het perspectief had ik lief in het leven orde regelmaat en planning gaven mijn leven zo dacht ik een goede bestemming het bestaan zo was niet verkeerd echter het heeft mij maar weinig geleerd vandaag is de dag dat alles weer mag uur minuut en seconde genieten is echt geen zonde nu is leven kun je liefde en aandacht…

dagen druppelen voorbij de luwte legt zich al weken in de lengende schaduw benevelt het aan tucht gewende wachten als een schaar sluit ik dit hoofdstuk bemoei me niet langer met de delicate onderkant van het zijn bewaar voor mijn eindeloze vriend deze laatste litanie leg mijn hoofd in de mand bij de jonge poesjes…

de stad ontploft tweevoudig als de daders galopperen in het lagere dal - want ik ben eertijds met de helm geboren en zie, met verdeeld gemoed, in de stand van je ogen de verborgen toegang tot het koninkrijk der doden o wee, ik zet een stap achterwaarts en neem met overleg mijn hoofd in mijn handen reeds heeft de aarzeling de tover verbroken…

Ongelofelijk wat een rotzooi Wat een troep heb ik gemaakt Wat een bende, zoveel mensen Zijn door mij zo bruut geraakt Ik kan zeggen wat me spijt Voor de pijn die is ontstaan Wat geheeld is in de tijd En wat nooit meer weg zal gaan Ik kan smeken om vergeving Voor datgene wat mij speet Voor de fouten die ik maakte En voor alles wat ik…

zal het zichzelf ontruimen, zal het tot inkeer komen, alle kwaad en haat weggenomen? misschien een glazen bol, bij de minste blik, op hol? zal het dan nog zo zijn, als ik loop over de velden, nadenkend over de verhalen die ze mij vertelde, zal het dan nog steeds zijn? zal het dan nog mijn wereld zijn?…

Wie werkelijk zichzelf wil leren kennen, zal zich moeten ontdoen van alle opgedrongen opvattingen/indoctrinaties, die zal zichzelf helemaal moeten ontledigen om vervolgens tot radicale inkeer te komen, diep in zichzelf te keren, dan zien wat er gebeurt en zonder vooroordelen ontdekken welke waarheden op de bodem van iedere ziel liggen te sluimeren om…

De Nacht is weer gevallen Mensen drinken hun laatste glas En komen op de rand van hun bed tot inkeer Het leven wordt onzichtbaar Gaat schuilen voor zichzelf. Het is oorlog. De wind rukt de bomen aan flarden En met hen de stilte Van in olie gedrenkte dromen Op hol geslagen vliegtuigen Scheren langs kerken en moskeeën.…

de Nacht is gevallen mensen drinken hun laatste glas komen op de rand van het bed tot inkeer tot zelfverminking leven wordt onzichtbaar gaat schuilen voor zichzelf. want het is oorlog winden rukken bomen aan flarden met hen de stilte van dromen in olie gedrenkt vliegtuigen slaan op hol scheren langs kerken en moskeeën.…

Hier fluiten de vogels allang niet meer De zomer heeft plaatsgemaakt voor de winter Kaal gewaaide bomen komen tot inkeer Hier waar de klok niet meer verder wilt tikken Hier vind je geen hoop… geen dromen Straten worden versierd door rondslingerend afval Maar nergens insecten die er op afkomen Want hier sterven zelfs iemands herinneringen…

Misschien kom je ooit nog tot inkeer maar mij ontbreekt nu echt de moed en als je je echt niet bedenkt dan zeg ik: lieve jongen, het ga je goed.…

De vorige avond waren er opeens allemaal glimwormen op dat hout komen zitten. Nu waren die diertjes er geen van allen meer... Verdrietig krabbelde hij overeind _ en zag nu pas wat voor lelijke, kale opengegraven plek hij in het bos had gemaakt. Hier liet zich geen ree, zelfs geen enkel dier meer zien...…

We rijden over de Golanvlakte, tot we bij een berg komen, vlakbij de grens Israël/Syrië. Het landschap van Syrië ziet er kaal en verlaten uit. Galilea daarentegen toont zelfbewust zijn grote boomgaarden en kudden van runderen en schapen.…

Misstappen in het leven zijn weliswaar onaangenaam, maar kunnen weleens een heilzame kant hebben. Dankzij vergissingen mogen we des te meer waardering hebben voor en vreugde voelen bij later eervol ondernemen.…

KOM!...ik beroer nog maar een keer die vertrouwde, verkwikkende harde rand; met mijn dorstige lippen zuig ik verlangend naar meer... Op jou kan ik altijd rekenen... elke ochtend weer... Mijn Lovemug met koffie!…

Kom, kom , kom schone morgen, kom.…

Reik mij jouw hand vecht niet langer geef je over ik neem je mee Kom maar sla me raak me voel me zie me Doelloos zweven van jouw vuisten geven mij hernieuwde kracht Ooit begrijp jij de gedachte wanneer je de liefde niet meer verwacht Kom maar sla jouw hand maar in de mijne raken kun jij mij toch niet meer gevlochten…

Kom je in de morgen mij strelen in de mist dan ben je lief en haastig of heb ik me vergist. en kom je op de middag met zon en bloemen rood 'k ga trillend voor je open 'k word ademloos,'k ga dood. Of kom je in de avond door nevels naar mij toe dan plant j' in mij je wortels 'k groei stervend naar je toe.…

pak mijn hand dan voor de laatste maal wanneer de nacht haar ogen sluit en jouw laatste adem heel zacht mijn donker rode haren beroert nee ik zeg geen dag meer tegen jou nooit meer een tot ziens of tot kijk want ogen hebben geen gezicht meer uitzichtloos kom pak mijn hand dan haal ik jou terug uit het licht in het licht zonder…

handen uit leg ze maar in de mijne en kom kom met me mee…

Door PVV-ers te boycotten, denk ik niet dat het discriminerende kwaad wordt uitgeroeid, want dat moet in die dwazen zelf tot inkeer komen en ik ben geschiedkundig en dieptepsychologisch te zeer onderlegd om in zo'n massale inkeer te geloven. Door de televisie, de radio en de kranten niet meer te raadplegen, verdwijnt de menselijke ellende niet.…

De kleuren van de regenboog, de stilte en het binnenhof, beslotenheid en inkeer. maar ook het gaan en spetteren, het klinken en de lach, de dynamiek van alle worden in openheid en transparantie...…

Als de beweringensite een dorpse aangelegenheid van over en weer schieten wordt, elkaar continu een hak zetten, vol onverwerkte frustraties, dan wordt het hoog tijd dat er een beweringenpsychiater wordt ingehuurd om de gemoederen te bedaren en tot zichzelf te doen inkeren.…

Kwetsbaar dun als een kristallen glas niet laten vallen ik was niet daar om je te vangen breekbaar en broos niet bestand tegen een sfeer vijandig en boos inkeer keer op keer gevoel versus verstand je doel heeft de overhand je gevoel heeft je overmand mijn vingers strijken over het glas indien ik de juiste toon…

Inkeren tot jezelf. Afkeren van alles en iedereen die prikkels veroorzaakt. Zo word je bewaard voor dingen waar je later spijt van zou kunnen hebben. Men zit niet te wachten op mijn mening. Mijn gedachte. Of soms juist wel. Om dat weer te gebruiken om gal te spugen.…

Neem even de tijd gun jezelf de rust in deze wereld van dwaasheid sluit je ogen welbewust voel je lichaam verlangen naar balans en evenwicht je wilt de stilte ontvangen om te worden verlicht de stilte neemt je mee naar de poorten van je hart je hebt er vrij entree kunt kiezen voor een nieuwe start kijk rond en voel wat je zo tergt doorleef…