Alle inzendingen over trauma oorlog

Ja hij leeft, hij ademt maar verder is er niets dan gekerm in duisternis Twee of alle vijf, aan jou de keus vier paar ogen, naar hem, de jongste twee of allemaal, de keus aan jou En hij wees, hij moest, hij wees hij wees naar twee, naar twee uit vijf hun blik op hem, na hem de grond De kogels vlogen, door hem de dood zijn eigen bloed…

zicht is begraven in het verleden als loze hoop er slechts is om te beleven zie ik niet meer dat wat komt voel ik niet verder dan de scherven van oud zeer ik adem alleen om door te leven het kan niet anders mijn blik raakt verstrikt in een machteloos web door anderen eerder voor mij geweven ben ik wel bevrijd als de oorlog…

Ondanks de oorlog was het leven op Java voor George best aangenaam geweest; hij werd er grootgebracht door de baboes. In Nederland werd dit anders. Zijn moeder verzorgde haar gezin en beschermde het tegen de norse onpeilbare uitvallen van z'n vader. De oorlog was een gesloten boek. Na z'n pensionering ging het bergafwaarts met Pa.…

als het gras weer groeit is jouw oorlog niet gestorven nog steeds wordt in jou gestreden ook al heb je al lang geleden de vrijheid verworven je zwoegt in opgejaagde dromen en zweet aldoor de angst van barakken ja, je zult nimmer aan het gevang ontkomen en eindeloos naar verlichting snakken…

De treinen zijn lang weggerot toch rijden zij nog elke nacht hun gruwelritten naar de dood Het schrille kermen van de remmen de stemmen, och…, ze zijn verstomd maar klagen luidkeels nog hun nood De barakken staan verlaten muren uitgemergeld overeind diep in geleden pijn gestoken De ovenpijpen zijn kapot als rook in dromen opgegaan van…

Oorlog in Irak, bomexplosies aan de orde van de dag, zelfmoordcommando's doen er nog een schepje bovenop. En de wéreld draait gewoon door... Ouders die hun kinderen geestelijk en lichamelijk mishandelen, zodat ze er een levenslang trauma aan overhouden, En de wereld drááit gewoon door...…

Dat heet trauma. Trauma krijg je van de oorlog en daar komen nieuwe oorlogen van. Of dat nu achter het aanrecht is of aan het front, bij beiden sneuvelt eerst de waarheid en dan maken ze alles kapot wat mensen lief is. Ik mocht hem graag. Deze vredige boeddhist en sjamaan met respect voor mens en dier. Hij gaf les in een oosterse vechtsport.…

Waar was ik in beland? Ik knipperde een paar keer met mijn ogen. Was het maar een droom dan werd ik tenminste wakker. Maar het was werkelijkheid. Nee! Dit kan niet, schreeuwde ik. Nee! Wat gebeurt hier? Langzaam deed ik een stap naar voren. Ik stuitte tegen een hard voorwerp aan. Met bevende vingers zocht ik naar mijn zaklamp. Het vage licht maakte…

soms hoor je mijn woorden spreken en voel je het verleden jouw kompas ligt dan onder een zwarte deken mijn ogen en lippen lijken dan alleen te getuigen van geweld, zonder rede…

Met een ruk draaide hij zich om. Snel beklom hij de dijk en liep de stenen trap af naar de parkeerplaats. Hij startte de motor van zijn stationcar en reed snel naar huis. Op zijn studeerkamer ging hij achter zijn typemachine zitten. En opnieuw dacht hij aan dat telefoongesprek. Hakkelend en stotterend had hij geprobeerd haar duidelijk te maken dat…

Plotseling sprong hij op van zijn bureaustoel. Dat hij dáár niet eerder aan had gedacht! Hij liep naar de hal, pakte zijn autosleutels, stond even in gepeins verzonken en stormde toen weer de trap op naar zijn studeerkamer. Uit een bergkast griste hij een regisseursstoeltje dat hij ooit van een vriend had gekregen. Snel beende hij de trappen af. Even…

Ben ik net als Kafka vroeg ze zich af, of beter gezegd ben ik net als Gregor Samsa uit ‘De Gedaanteverwisseling’ van Kafka? Gregor veranderde langzaam in een manshoge kever en zij, zij zag zichzelf veranderen in haar recentelijk overleden hond Rilke. Jawel, vernoemd naar Rainer Maria van o.a. het gedicht Herbsttag. Het overkwam haar terwijl ze door…

ik voel ze nog, jou armen om me heen jou handen in de mijne samen één ik voel het nog de vreugde en de verwondering toen we keken naar onze zoon zo vol bewondering ik voel nog de eenzaamheid de afstand tussen ons de eeuwige strijd ik voel het nog de pijn en het verdriet toen je tegen me zei dat je me verliet ik voel ze nog jouw…

er zijn van die momenten dan splijt een oud gevoel zich van mijn nieuwe lente als oude zuigende wortels schraal, zo gevoelloos koel een onbegrepen negatief verbeeld in grijs en zwartwit hoe de ziel werd verscheurd nimmer zal die herinnering alsnog in zorgende liefde worden ontwikkeld laat staan in een zomers bouquet worden gekleurd…

vandaag is het sterven weer daar een dag met onvoorspelbaar aantal uren dat het nu oneindig doet duren terwijl ik met gesloten ogen staar de versteende pijn door mij te dragen is niet te verwarmen door welke gloed dan ook ben zelfs niet in staat om naar lucht te vragen ik ben gesloten, gevangen in de levende dood; een uitgedroogde…

een stukje vel van genegenheid is van mijn huid gestroopt naakt sta ik te kijken, andermaal uitgeblust heb moeten wijken voor een vroege doch eeuwige besnijdenis; als in de dood gedoopt…

De meeste therapeuten en psychologen zien de negatieve gevoelens van hun cliënten naar hun ouders, als een afweer tegen de liefde die je wel degelijk zou moeten voelen. Dat liefde kan worden verwoest, geloven we wél als het om echtscheiding gaat, maar scheiden van je ouders is ‘onvolwassen gedrag’. Van een partner kun je inmiddels geoorloofd scheiden…

Het effect van een traumatische gebeurtenis blijft zich gedurende de gehele levenscyclus van de overlevende manifesteren. Kwesties die in een bepaalde herstelfase adequaat waren verwerkt, kunnen de kop weer opsteken als de overlevende een nieuwe mijlpaal in haar ontwikkeling bereikt.…

Omgeven door zalige warmte Genietend in een veilig cocon Hoor je gedempte geluiden Buiten die zachte, vochtige bron Ineens is er gestage druk Verharden zich de weke wanden Langzaam word je weggeleid Van wat jou lang zo teder omspande Een ruimte die te nauw is Perst je lichaam pijnlijk samen Weg is het ontspannen gevoel Waar angst en schrik…

Het is een trauma van mij. Dat ik in de steek gelaten word, bedoel ik. Dat is mij vanaf kleins af aan overkomen. Om herhaling te voorkomen zocht ik altijd naar onvolmaaktheden bij de ander en die zijn er altijd hè. Ik besef dit nu volkomen en ben dankbaar voor de wijze waarop ik dit kan herstellen.…

Je leek wel een mager gevild konijn toen je geboren werd, heb ik mijn oudste zus regelmatig horen zeggen. Wat had ik me ontheemd gevoeld, destijds. Ik was vier jaar en liep op een kwade maandagochtend in januari argeloos aan de hand van mijn moeder naar het Amstelstation. Het was koud en het vroor en voor het eerst zat ik in een trein wat op zich…

De realisatie van het kwaad ligt op mij. Ik kan wel doen, wel willen doen, omdat de mensen dat eisen, alsof alles opgewekt gewoon weer doorgaat, maar dat lukt niet. Ik heb de lust in haar ogen gezien, tot kwaad. En ik vat het niet, zoals elk ander mens dit niet vat. Omdat het niet te vatten is. Ik ben bang dat psychologen mijn enscenering van ongeloof…

Alle Havo- en VWO-leerlingen zouden minstens twee jaar Latijn en Grieks moeten krijgen om hun taalgevoel en algemene ontwikkeling te vergroten.…

Als een land in oorlog geraakt, zijn er slachtoffers. Altijd. Dat is het kenmerk van oorlog. Mensen worden gedeporteerd, vermoord, laten het leven in gevechten, en als ze al overleven komen ze gehavend en getekend uit de strijd. Op 4 mei denk ik, ingetogen, aan het leed dat de mens de mens heeft aangedaan in het verleden, en ook nu nog doet.…

In het heden wordt hij in de nacht beheerst door het verleden. Onverwacht praat hij in zijn dromen over mensen die in zijn buurt komen voor het plegen van een roofoverval. Men hoort alleen gebral: “Ga opzij; ik hoor er niet bij!”… Doch zijn rollende oogleden tijdens zijn diepe slaap vertellen ongelogen en recht voor zijn raap: Het…

Van Barry Opdam tot aan Wilfred Bouma Lijden de voetbalcracks van Nederland Die in het zicht der haven zijn gestrand Sinds deze week aan het lastminute-trauma. Ach, waarom duurt, zo denk ik als supporter, Zo'n wedstrijd ook niet één minuutje korter?…

Mogelijk was een trauma de oorzaak, het gezin was naar Nederland gevlucht en had in diverse opvangcentra gewoond. Op school begonnnen de leerkrachten zich zorgen te maken, want Anne zou na de zomer naar groep 3 gaan. En hoe moest dat met lezen en taal en de toetsen niet te vergeten!…

Ik zou contact met haar opnemen en helpen om het trauma te verzachten dat de rest van haar leven nooit van haar zijde zou wijken. De lotsbestemming is niet te ontlopen, maar de voorzienigheid heeft wel een ingewikkelde weg gekozen om mensen bij elkaar te brengen.…

Morgen zal het vrede zijn en zal de zon je strelen zal de wereld weer een speeltuin zijn en kun je rustig spelen.…

Ik kreeg trauma op trauma! De GGZ werkt ook zo. Je wordt gewezen op jezelf alsof je zonder geschiedenis leeft. Ze doen niet aan waarheidsvinding zeggen ze, alsof dat een gunst is. Ze volgen een systeem dat is gericht op het verantwoordelijk stellen van het slachtoffer voor zijn eigen leven.…