Alle inzendingen over trauma oorlog

Ondanks de oorlog was het leven op Java voor George best aangenaam geweest; hij werd er grootgebracht door de baboes. In Nederland werd dit anders. Zijn moeder verzorgde haar gezin en beschermde het tegen de norse onpeilbare uitvallen van z'n vader. De oorlog was een gesloten boek. Na z'n pensionering ging het bergafwaarts met Pa.…

Waar was ik in beland? Ik knipperde een paar keer met mijn ogen. Was het maar een droom dan werd ik tenminste wakker. Maar het was werkelijkheid. Nee! Dit kan niet, schreeuwde ik. Nee! Wat gebeurt hier? Langzaam deed ik een stap naar voren. Ik stuitte tegen een hard voorwerp aan. Met bevende vingers zocht ik naar mijn zaklamp. Het vage licht maakte…

Met een ruk draaide hij zich om. Snel beklom hij de dijk en liep de stenen trap af naar de parkeerplaats. Hij startte de motor van zijn stationcar en reed snel naar huis. Op zijn studeerkamer ging hij achter zijn typemachine zitten. En opnieuw dacht hij aan dat telefoongesprek. Hakkelend en stotterend had hij geprobeerd haar duidelijk te maken dat…

Plotseling sprong hij op van zijn bureaustoel. Dat hij dáár niet eerder aan had gedacht! Hij liep naar de hal, pakte zijn autosleutels, stond even in gepeins verzonken en stormde toen weer de trap op naar zijn studeerkamer. Uit een bergkast griste hij een regisseursstoeltje dat hij ooit van een vriend had gekregen. Snel beende hij de trappen af. Even…

Ben ik net als Kafka vroeg ze zich af, of beter gezegd ben ik net als Gregor Samsa uit ‘De Gedaanteverwisseling’ van Kafka? Gregor veranderde langzaam in een manshoge kever en zij, zij zag zichzelf veranderen in haar recentelijk overleden hond Rilke. Jawel, vernoemd naar Rainer Maria van o.a. het gedicht Herbsttag. Het overkwam haar terwijl ze door…

Dat heet trauma. Trauma krijg je van de oorlog en daar komen nieuwe oorlogen van. Of dat nu achter het aanrecht is of aan het front, bij beiden sneuvelt eerst de waarheid en dan maken ze alles kapot wat mensen lief is. Ik mocht hem graag. Deze vredige boeddhist en sjamaan met respect voor mens en dier. Hij gaf les in een oosterse vechtsport.…

De meeste therapeuten en psychologen zien de negatieve gevoelens van hun cliënten naar hun ouders, als een afweer tegen de liefde die je wel degelijk zou moeten voelen. Dat liefde kan worden verwoest, geloven we wél als het om echtscheiding gaat, maar scheiden van je ouders is ‘onvolwassen gedrag’. Van een partner kun je inmiddels geoorloofd scheiden…

Het is een trauma van mij. Dat ik in de steek gelaten word, bedoel ik. Dat is mij vanaf kleins af aan overkomen. Om herhaling te voorkomen zocht ik altijd naar onvolmaaktheden bij de ander en die zijn er altijd hè. Ik besef dit nu volkomen en ben dankbaar voor de wijze waarop ik dit kan herstellen.…

Je leek wel een mager gevild konijn toen je geboren werd, heb ik mijn oudste zus regelmatig horen zeggen. Wat had ik me ontheemd gevoeld, destijds. Ik was vier jaar en liep op een kwade maandagochtend in januari argeloos aan de hand van mijn moeder naar het Amstelstation. Het was koud en het vroor en voor het eerst zat ik in een trein wat op zich…

De realisatie van het kwaad ligt op mij. Ik kan wel doen, wel willen doen, omdat de mensen dat eisen, alsof alles opgewekt gewoon weer doorgaat, maar dat lukt niet. Ik heb de lust in haar ogen gezien, tot kwaad. En ik vat het niet, zoals elk ander mens dit niet vat. Omdat het niet te vatten is. Ik ben bang dat psychologen mijn enscenering van ongeloof…

Als een land in oorlog geraakt, zijn er slachtoffers. Altijd. Dat is het kenmerk van oorlog. Mensen worden gedeporteerd, vermoord, laten het leven in gevechten, en als ze al overleven komen ze gehavend en getekend uit de strijd. Op 4 mei denk ik, ingetogen, aan het leed dat de mens de mens heeft aangedaan in het verleden, en ook nu nog doet.…

Mogelijk was een trauma de oorzaak, het gezin was naar Nederland gevlucht en had in diverse opvangcentra gewoond. Op school begonnnen de leerkrachten zich zorgen te maken, want Anne zou na de zomer naar groep 3 gaan. En hoe moest dat met lezen en taal en de toetsen niet te vergeten!…

Ik zou contact met haar opnemen en helpen om het trauma te verzachten dat de rest van haar leven nooit van haar zijde zou wijken. De lotsbestemming is niet te ontlopen, maar de voorzienigheid heeft wel een ingewikkelde weg gekozen om mensen bij elkaar te brengen.…

Niet naar de politici die menen een oorlog te moeten verklaren. Er zijn meer aardige mensen dan terroristen. Laat de vrede regeren.…

Dus wordt een commando teruggestuurd naar 1914 om de Duitse keizer te vermoorden, want die agressieveling had het meeste zin in een potje oorlog. Making history van Stephen Fry is een andere aanrader. Alles van Fry is trouwens een aanrader.…

Ten tweede kiest hij in de oorlog die Poetin heeft ontketend tegen Oekraïne (maar het mag van Poetin geen oorlog heten) de partij van de autocraat Poetin die alleen door het bang maken van de Russen met processen en moorden zo lang aan het bewind kan blijven.…

Diep van binnen weet ik het, het heeft geen zin meer. Ik sluit me op in de donkerste hoek van mijn kamer. Waar is iedereen? Is het al zo ver gekomen? Nadat ik eens goed heb nagedacht besluit ik naar buiten te gaan. Langzaam kom ik overeind en loop naar buiten. Voordat ik de deur open doe weet ik dat ik hier nooit meer terug zal komen. Ik kijk…

Maar moeten we hier nu echt van oorlog spreken? Het is gruwelijk wat er gebeurt. Er vallen doden, onschuldige mensen ook en er is leed. Er zijn veel vluchtelingen en er gaan er zeker nog meer bijkomen. De journalisten zijn wat mij betreft wel wat rap met de conclusie oorlog. De komkommertijd is voor hen immers voorbij.…

De titel zegt het al: 'Is een trauma te overwinnen (?)'. Dat is natuurlijk afhankelijk van het soort trauma. Ik vertel mijn eigen verhaal. Op een gegeven moment kreeg ik last van nachtmerries, vaak dezelfde - vervelende - nachtmerries. Het had vaak te maken met het verleden.…

Ook niet over diepe trauma´s bij klasgenoten.…

‘Met een trauma’, opperde ik met haar instemming, nadat ik hoorde en zag hoe dit beestje zich gedraagt. Ze noemt hem Willem. En Willem ligt huiselijk te spinnen in het gras als zij aan het maaien is, of ligt onder het afdak te smoezen. In de garage kan hij slapen en hij krijgt elke dag te eten.…

Hier op deze zolder wordt een trauma gelanceerd dat zijn weerga niet kent en de rest van mijn leven zal achtervolgen. Alle illusies worden met één grote klap de grond ingeboord en dat galmt zó lang na in mijn buis van Eustachius, dat ik even bang ben dat mijn trommelvliezen zullen scheuren.…

Na al die jaren was ze klaar met dit trauma, zo vertelde ze. Dat ze mijn uitnodiging aannam, zegt dat ze een goede vriendin was. Wij hebben samen heel wat flessen zelf getapte witte wijn gedeeld tijdens goede gesprekken over het leven. Later verwaterde het contact om onbekende redenen.…

In mijn jonge jaren vond ik pensioen opbouwen grote onzin. Hoe kun je nu weten of je op je ouwe dag kunt gaan genieten! En zo denk ik er nog over. Mijn oom en tante waren een van die inmiddels oudjes. Toen mijn oom, die architect was, zijn eigen huis had gebouwd om zijn oude dag in te genieten, ging hij dood. Je kunt je leven niet plannen en mijn…

Laat nu maar de aprilvissen volzinnen schrijven. Mijn eigen leven met zijn trauma’s heeft niet gekregen, is niet genezen. Dankbaar hoef ik dus niet te wezen. Uiteindelijk zullen alle woorden, zinnen verdwijnen. Misschien dat mei anders zal schrijven.…

Niet weten wie je ouders zijn kan na verloop van korte of langere tijd een trauma veroorzaken. Ook als men de gegevens van één van hen niet boven water krijgt, laat dit diepe sporen achter. Neem b.v. de situatie van G.E. Dachte: wetend dat D.E. Wens de vader is blijft het spoor dat naar moeder leidt vermoedelijk voor altijd onvindbaar.…

Door dit soort rampzalige psychologen worden er extra trauma's bijgevoegd. Worden de walgelijke trauma's dubbeldik gemaakt en gevoeld. Er zijn heel veel flutpsychologen in de omloop, die meer kwaad dan goed doen. Puur uit inzichtgebrek en angstig vermijdingsgedrag.…

(voor Marieke Lucas Rijneveld) Het is me ineens allemaal weer zo duidelijk als een donderpreek geworden. De gereformeerde dwangcultuur zorgt nog steeds voor onschuldige slachtoffers, lang nadat ik er zelf één was en dat is geen literaire overdrijving. Ik dacht dat we met Maarten t Hart en Jan Siebelink de protestantse ravages wel tor de laatste druppels…

Daar in dat internaat werd het trauma geboren dat mij doodde. En toen alles toch nog leek goed te gaan, uitte ik mijn levende begrafenis in anorexia, een performance als een dodendans die niemand verstond, inclusief de kunstenaar. Er hing één aan de schandpaal en die heeft gezegd: het is volbracht.…

Israël zou wijlen Rabins leer moeten volgen, hij was de enige die het echt goed zag, want landverdeling betekent geen oorlog. Geen oorlog betekent geen oorlogsslachtoffers, hetgeen inhoudt dat de Vredesduif dichterbij komt en de inhoud van de Bijbel doet groeien; meer de betekenis van de inhoud van de Bijbel.…