Alle inzendingen over verborgen groei

Hij wordt een verhaal over oorsprong, over verborgen groei en over de kracht van het ongecompliceerde. Een herinnering aan het feit dat het voedende vaak ontstaat uit het stille, uit het donkere, uit datgene wat zich langzaam verdicht tot iets dat ons draagt.…

Met mijn vijfenzestig jaren ben ik een jongbejaarde. Boven mij schemert een donkerblauwe hemel, die op komende levensavond duidt. Daarachter zie ik de einder als een zwarte bergketen: vragend en wachtend duister. Vlak voor mij ligt een bruine vlakte, verzoekt om rustig toe te kijken. Ergens, in het midden ervan, begint de grond enigszins te bollen…

Tussen hoge bergen lag een mooi, diep dal. Bevond het zich ergens in het Spaanse hooggebergte, in de Kaukasus of in de Himalaya? Dat is niet bekend. Wel staat het vast dat de bewoners van dat dal allemaal boer waren. Vol werklust en tevredenheid verbouwden die mensen hun koren en andere gewassen. Runderen en varkens leefden heel gezond. Naast het…

Ein-de-lijk de beschikking over iets wat mijn stortvloed aan woorden sneller verwerkt dan waartoe mijn pen in staat is gebleken, de pc. Ik sta aan de voorronde voor de zoveelste kansen, die ik niet wil verknallen. Gisteravond leek het allemaal nog zo ver weg van me, was ik nog zo lekker veilig dakloos, net als voorgaande maanden. Maar dat bracht…

Economie is gebaseerd op groei, meer afzet op expanderende markten. Dat werkt, totdat iedereen alles heeft, dan is er sprake van stabilisatie. En dat leidt tot stilstand, onvoorziene tegenvallers en stijgende interest, per kerende post.…

Wie zegt dat planten naar het licht groeien heeft het misschien wel mis. Wellicht groeien ze er tegenin, omdat ze het licht willen bestrijden. Hebben ze wel besef van wat licht voor hen betekent en doet? Ze willen toch niet uitdrogen? Daarom groeien ze ertegen in en creëren ze schaduw voor henzelf en andere planten en bomen.…

Als dan het kind in zijn groei hapert plooit het terug in een burcht en droomt en tekent een taart in punten versneden. Het is maar een symbool. Waar de kers op de toef slagroom pronkt ligt zijn vitale kern, waar zijn geest broeit.…

Het voelt als de herfst, die in zijn groei het sterven van de zomer streelt in haar verdriet. Het kleuren-palet, van vallend blad, dat de oeverrand van 't water kleedt, luidt de winter in. Ik wentel mij in de mantel van humusgeur en voel hoe aarde-dampen mij verwarmen in mijn groeipijnen.…

Drie plantjes. Ik heb ze net binnengezet. Stonden op de veranda te vernikkelen. Het is daar nu al min twee. Laat staan als het echt nacht is straks. Ze zijn een paar maand terug uit hun eitjes gekropen. Pitten van avocado’s en mango. Was benieuwd of dat zou lukken. Had een zwarte plastic bak op zolder staan met wat tuinaarde d’r in. Vuilniszak lag erover…

Maar het slachtoffer blijft alleen en het is blind voor de kloof die hem van anderen scheidt; ongezien blijft de gapende leegte in het hart van zijn medemens; de werkelijke vriend koestert de groei en het geluk van zijn partner zoals de tuinman zijn bloesems die hem ter harte gaan en die hij tot volle bloei wil doen komen.....…

Zonder bloei is er ook geen groei!…

Schuin tegenover het ziekenhuis waar ik werkte, bevond zich mijn toevluchtsoord, studentencafé “Jean l’Hiver”. Aan ’t eind van iedere werkdag schoof ik er binnen om mijn opgezwollen voeten rust te gunnen en een koel glas wijn te drinken. Ik zat altijd wat achteraf aan een grote, ronde tafel, heerlijk helemaal voor mij alleen; bomvol was ’t er nooit…

’t Was nog vroeg op deze zomeravond, uurtje of zeven, toen ik een telefoontje kreeg van mijn geesteskind Mar. Een hele meid inmiddels, pittig ook – ze viel gelijk met de deur in huis: of zij en haar vriend Bert morgenochtend bij mij konden komen koffiedrinken? ‘Dat komt me niet best uit, Mar, de zaterdagochtenden besteed ik altijd aan mijn cursus Leren…

Ervaring krijgen dus, begrijpen, groeien, onafhankelijk worden. Eenmaal aangeland was ik blij dat ik alleen was. Op het schoolbord stonden aantekeningen die overduidelijk van een bepaald vak waren. Zitten. Op een tafeltje. Tussen de keyboards. Onafhankelijk van de omgeving, ja, in mezelf gekeerd de dag aan het verwerken.…

Bij het boodschappen doen twee weken geleden stonden er van die kale knollen in een potje als het ware te schreeuwen , neem me mee! En zo kochten wij, mijn buurman en ik beide zo'n onooglijk geval. Op de verpakking stond een prachtige bloem: wit op die van mij, rood op die van hem...voor hetzelfde geld was het andersom geweest: wit bij hem en rood…

Wat je van veel blijmoedig gelovende mensen hoort: "Lees je bijbel, bid elke dag en groei als christen." Ik streef dat na en hoe groei ik? Nee, ik groei niet in de hoogte en wijdte als een boom. Ik groei als een struik, die zijn stevige takjes kromt en daardoor min of meer koepelvormig is.…

Middenin de nacht strompelde een stokoude heks langs de rand van het bos. Vermoeid steunde ze op haar knoestige wandelstok. Ja, zelfs voor een heks was ze al te oud om nog met een bezem te zweven! In gedachten liep ze het aardappelveld van een boer in. "Het einde van mijn bestaan in deze wereld," mompelde ze wijs en vol berusting. Ze hield op als…

(voor Konstaninos Petrou Kaváfis (1863 - 1933)) Je bent geboren op 29 april 1863 in Alexandrië, Egypte. Je bent gedoopt in de Grieks-orthodoxe kerk. Je was de jongste zoon van een welgestelde koopmansfamilie in de Griekse kolonie aldaar, die op zijn hoogtepunt 55.000 mensen telde. Je ouders kwamen uit Constantinopel. Je vader was een handelaar (importeur-exporteur…

We hebben ervoor gezorgd dat de bloemen, planten en bomen kunnen groeien. En dat de oogst niet mislukt.’…

Gedurende de jaren waarin hij een meer actief leven had geleid en zelfs jarenlang met overgave de theologie had bestudeerd, was hij boeken op het spoor gekomen waarin o­ntdekkingen en verborgen samenhangen werden o­nthuld die zijn stoutste fantasieën van weleer in weidsheid en diepgang hadden overtroffen.…

Haar wil, haar zelfbeschikkingsrecht werd geboeid in haar jeugd. Welgesteld, beschermd voor het oog van de buitenwereld, gemold door verbaal geweld. 'De slag van een zweep veroorzaakt een striem, de slag van een tong breekt botten.' Sirach 28: 17. Met verbaal geweld maakte ze zich los. Vele jaren later riep Jezus haar en ze gaf gehoor aan zijn…

Maar goed wat een ongelofelijke verrassing was het te zien dat er zoveel verborgen leven in onze tuin rond hing. Dat er blijkbaar zo veel meer oogjes zijn die op je letten, dan dat je in de gaten hebt. Geloof het of niet maar er hipten zomaar zo’n tien stuks op het terras rond. Mooi om te zien dat vogels soms ook op ons lijken.…

Zou dit de verborgen agenda zijn? En waarom stoppen we niet massaal met het sturen van wapens? Het frustrerende is dat je hier minder over hoort of leest. Ook in de politiek wordt hier niet openlijk over gesproken.…

Er is veel verborgen leed bij de beesten, af.…

Zo blijkt dat we zelfs in dromen zoeken naar groei. Daarom denk ik dat het heden zelden als het gewenste resultaat van gisteren wordt ervaren. Het streven naar groei is misschien een biologische drijfveer, onontkoombaar voor alles dat leeft. Daarom achtervolgt het ons tot in de dromen. En daarmee slaat de droom zichzelf kapot.…

Da dag daarna werkte de tam-tam natuurlijk volop en het was Geesje Kamminga van de dorpskruidenier in Loppersum geweest, die hem vertelde dat de beroemde nieuwslezeres Annechien Steenhuizen in Wirdum was geweest om opnamen voor het tv-programma 'Verborgen Verleden' te maken.…

Aan de rand van het bos lig een grasland vol hoge pluimen, dicht op elkaar. Het gewas geurt heerlijk in de avondkoelte, waaruit blijkt dat het steeds goed gedrenkt wordt, ofschoon er geen water te zien is. Maar lange slingers van moerasspirea tonen duidelijk aan, waar dat overhuifde, onzichtbare beekje stroomt.…

Niet omdat er bananen groeien, maar om te kijken wat er is. Dat kun je vanaf hier namelijk niet zien. En zo zullen vroeg of laat ook mensen naar Mars gaan. Niet omdat er bananen groeien, maar om er te kijken. Er zal niets zijn waar we iets aan hebben voor ons hier op aarde, behalve dat we er dingen kunnen zien die hier niet zijn.…

Het is voor mij het grote leven in mijn leven om te groeien tot kleine eenvoud.…

Hoe kan zo'n continent in het algemeen en diverse landen in het bijzonder nou ongeschonden teelt, groei, bloei en oogst doorstaan...?…