Alle inzendingen over verhaaltjes

‘Ik vind het allebei lekker.' ‘Dat vraag ik niet.' ‘Olifant was in gedachten bij zijn verhaaltjes. Het moest toch een soort roman worden...een dierenroman dan maar, dacht hij. ‘Geef me nu eens antwoord,' zei Muis. ‘Broccoli,'zei Olifant. 'Ja, doe maar broccoli'…

Een kabouter uit West-Capelle Kon spannende verhaaltjes vertellen Maar hij viel op z'n kont Sindsdien houdt hij z'n mond Als je 't niet gelooft dan kun je hem bellen!…

Het idee dat ons leven en streven altijd gladjes, optimistisch, vreugdevol of zelfs maar voorspoedig zou verlopen, en dat de omstandigheden waarin dat gebeurt maakbaar en beheersbaar zouden zijn, is een overblijfsel van de tijd dat onze ouders ons voor het slapengaan geruststellende verhaaltjes voorlazen.…

Echt benieuwd ben ik ook naar het resultaat, al was het alleen maar naar de aantal reacties van mensen die mijn verhaaltjes lezen. Of zal ik ze columns noemen?…

Ik zou soms wel kleine wijsheden willen etsen en vibrerende verhaaltjes, maar ik kom altijd weer direct terecht bij een en hetzelfde woord: God, en dat omvat alles en dan hoef ik al het andere niet meer te zeggen.…

joke de groot is een dichteres en stuurde mij een kaart omdat ik ziek ben en schrijf en van sesamstraat hou en heel lieve mama heb zij schrijft heel mooie gedichten en is een lieve vrouwe joke veel geluk met je leven zo heeft het schrijven toch nog wat opgebracht op nederlands.nl tweehonderd verhaaltjes twintig jaar lang bedankt lezeressen…

dat is voorlezen voor een lief "klein" kind Ik heb al boekjes voor een meisje en een ventje met verhaaltjes, rijmpjes en hier en daar een prentje. Maar wat ik eigenlijk niet vertellen mag, is van dat mooiste boekje dat ik zag.…

Er zal niets anders opzitten dan dat ikzelf alle verhaaltjes opnieuw lees en er met wijzere ogen naar kijk. Maar nu ga ik dit boek niet lezen om mij te verstoppen voor de werkelijkheid. Nu ga ik dit boek lezen, omdat het van die heerlijke verhaaltjes zijn. Nu ga ik het lezen als een heuse ontspanning. Ik verheug me er al op!…

Mooie verhaaltjes waar je enige lering uit kunt trekken. Helaas, uit die moderne van een Wiebes over de compensatie van de aardgasbaten en schadeloosstellingen kun je alleen maar leren hoe je slecht moet liegen.…

Jouw moeder las geen verhaaltjes voor of speelde een spelletje met jou ze was vaak weer de hort op en voelde zich een vrije vrouw. Voor jou was er na schooltijd nooit eens een luisterend oor ik daarentegen kreeg alle aandacht want daar had ik mijn moeder voor.…

Nu lees ik zoetsappige verhaaltjes, niveau Libelle met een glossy weerschijn. Schop toch nomdeju schenen, sta op lange tenen, strijk tegen haren in en stuit tegen de borst. Krijt weerzin jegens de omhooggevallenen, kijk vol ongeloof naar de waanzin in relidwaze ogen. Maar ook, de hartenpijn en het zielenleed.…

Iedereen op deze site, doet zo ongelooflijk goed zijn best, verhaaltjes en gedichten, strómen erop, de één doet niet onder voor de rest! Geenéén is hetzelfde, dat geldt ook voor de makers, laat ieder in z'n waarde is mijn wens, álle stukjes zijn recht uit 't hárt geschreven.…

Verhaaltjes die nergens op slaan? Maar stel je toch eens éven voor, dat ze tòch zouden bestaan.... Spoken, goeie of slechte, die je angst aanjagen. Kabouters, die je tuin opruimen. Sprookjes... die echt gebeuren, zo van.... de prins op 't witte paard. Beschermengelen.... die zijn er wel, alleen niet altijd op de goede plaats?…

door duisterend licht omsloten wiegde mij het kleine bootje, het water murmelde verhaaltjes, zacht zong het riet het werd mij vreemd te moede: een onbestemd verdriet sloop binnen door mijn huid, nestelde in mijn botten. veelvuldig sloeg ik de riemen uit, roeide tussen heden en verleden eindeloos heen en weer.…

De bomen rusten in het park en dragen Kinderen verhaaltjes voor. Romeinen in De stad die stereo’s hun huis in dragen Zingen als een jood met een reuzinnenkin. Als waarheid is als roest en paart met al Wat blinkt, laat dit verhaal dan zijn een zwaard Dat schittert in een onberoerd heelal.…

Zelf ben ik een natuurmens en wandel graag door bossen en verzin mijn eigen verhaaltjes over bosnimfen enzovoorts. Dus ik ga naar binnen, nieuwsgierig naar de afkomst en de werking van de steen. Achter mijn computer type ik de naam van de steen – Serafiniet - en er komt nog heel wat naar voren.…

hij dwarrelt rond je hoofd en golft je lange haren vertelt verhaaltjes aan je oor en gaat er met je stem van door hij ritselt in het bos de blaadjes los de takjes laat hij dansen dennen met hun groene piek wuiven traag als oud publiek zuchtend kijkt hij onder donkergroen en tilt de takken op de bosmuis vlucht een vogel wiekt een schreeuw…

dat was voor hem een regelrechte domp Want nu bestond zijn dag weer uit werken alleen en waar moest hij dan met zijn verhalen heen Zijn collega's waren niet zo sportief dus reageerden ook vaak minder lief Hij wilde toch zijn verhalen kwijt en vond een ander verdrijf van zijn tijd Hij pakte dagelijks pen en papier en plaatste zijn verhaaltjes…

Omdat hij lacht met de verhaaltjes van anderen. Er vaak ook ontroerd door is, en daardoor in zijn reacties vriendelijker van toon. Erger is, o jee, dat hij mijn ficties grappig vindt, maar meer ook niet. En toch, soms… Soms wil ik een boodschap uitdragen, iets meedelen aan mensen wat me raakt. Liever niet.…

De wind zei verdrietige verhaaltjes. Het Novemberlicht was saai en schraal achter vervelende wolken. Maar in mijn hart bonsde de opstand En ik zei: lieve God, ik wil een straatsteen zijn. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit 'Narrenwijsheid' (1925) van J.C. van Schagen (1891-1985)…

De wind zei verdrietige verhaaltjes. Het Novemberlicht was saai en schraal achter vervelende wolken. Maar in mijn hart bonsde de opstand En ik zei: lieve God, ik wil een straatsteen zijn. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit: Narrenwijsheid (1925) van J.C. van Schagen (1891-1985)…

dijk langs het ijsselmeer met jou in het zitje voor op de fiets fluitend en zingend zoveel melodietjes 'n stop bij de speeltuin ranja met rietjes wie van zijn leven vergeet nou zoiets Een schilderij wil ik nog voor je maken met daarop de dingen die van belang zijn voor mij en voor jou hoe je begon met blokfluit en violen over verhaaltjes…

Ooit schreef ik korte verhaaltjes met een behoorlijke regelmaat op deze site totdat ene Trijntje haar wel zeer opdringende gedachten mij overspoelden. Mijn zin om te schrijven verdween. Ik besloot gisteren toch weer te gaan schrijven. Waarom en waarvoor dat zou ik niet weten, misschien om gedachten van anderen te kweken.…

Iemand vroeg me laatst hoe het mogelijk was dat ik zoveel verschillende verhaaltjes kon bedenken; ‘Je moet wel over een grote fantasie beschikken.’ Nou zei ik tegen die iemand: ‘Wees maar gerust, zoveel zijn het er toch niet? En ik heb helemaal niet zo’n grote fantasie hoor.’ ‘Dat zeg je nu wel, maar die indruk wek je toch wel degelijk.’…

Als kind schreef ze al verhaaltjes en haar moeder vertelde ook verhaaltjes. Verder groeide ze op in een niet op cultuur gericht gezin. Ze ging naar de Middelbare Meisjes School in Bergen en daar was gelukkig veel creativiteit. Ze hield van Boutens en Bloem.…

Ten eerste: mijn kladschrift voor verhaaltjes mogen jullie gewoon meelezen. Ten tweede: snoep maar rustig van mijn Boompje Der Kennis; handig voor op school. Ten derde: als ik klaar ben met mijn cursus Leren Schrijven krijgen jullie ieder een eigen plekje op mijn site: Mar en … Bert en … Over titels en inhoud praten we nog, oké?…

en stuurde verhaaltjes de wereld in. was jalours als een menig spin. ik besloot met haar te gaan praten ze had immers geen enkle reden om mij te haten ? ze vertelde mij dat ze jou nooit meer wilde. en zij alleen maar verdrietige tijd aan jou verspilde. en dat ik gelukkig met jou kon zijn. maar de leugens die ze steeds verspreidde.…

Ik zal het je zeggen: omdat je alle verhaaltjes als moorkoppen, als oranjekoek slikt. Nergens anders om. En waarom haat je Trump? omdat je alle verhaaltjes als kaviaar, als Plaagzuster Bloedwijn slikt. Nergens anders om. En daarom zijn de verkiezingen pijnlijke verstandskiezen geworden. Die nodig getrokken moeten worden.…

Er was eens een vogeltje en een visje die het heel erg met elkaar konden vinden hij het vogeltje en zij het visje vonden elkaar grappig en leuk en werden ook nog stapel verliefd op elkaar gingen van elkaar heel verschrikkelijk veel houden maar hoe konden ze mekaar vinden? samen zijn, elkander aanraken? want het vogeltje vloog in de lucht en…

Er zitten zoveel herinneringen, zoveel verhaaltjes aan vast. Ik kan er niets aan doen. Maar ik word er gewoon een beetje weemoedig van. Dan krijg ik een idee. Als ik nu eens… O ja, dát doe ik! En zo zit ik nu, veel geploeter, geruim en gedoe-het-zelf later, in mijn gloednieuwe werkkamer. Met in de hoek die enorme kast vol plastic kratjes.…