Alle inzendingen over vlekken

Maar, zegt ze, er zitten vlekken in theedoeken die er niet meer uitgaan zegt ze, waarop ik antwoordt, gebruik Shout, daarmee verdwijnen alle vlekken, tenminste bij mij dan...,het duurt even voor het antwoord komt: dat helpt niet! Mijn antwoord even later is resoluut, de schaar al geprobeerd? De schaar?…

ik hoor haar zoemend in de buurt van mijn oren ik zie haar zoekend naar een plek om te slurpen ik voel haar zij mij ook eens een mug, nu nog een vlek…

Het vieze kaartje van Donald uit 2003 aan zijn vriend Epstein is nu openbaar gemaakt door leden van een Amerikaanse onderzoekscommissie. Een felicitatietekstje in een ondeugend tekeningetje van een blote mevrouw met zijn handtekening als schaamhaar: thats’s all. Maar Trump wil zijn connectie met zijn toenmalige intieme vriend nu ten koste van alles…

Donkere vlek Voor mijn ogen Ik was het niet Echt niet ik wilde niet Zij was het Pijn alles doet pijn Je maakt mijn leven kapot Verdwijn toch een keer Je hebt het beloofd Donkere vlek Voor mijn ogen Als ik even niet oplet Ben je er weer Waar moet ik heen Zonder jou tegen te komen Altijd ben je daar Je beheerst mijn leven Meer kwaad…

Tranen op een blad, ze spatten open en worden vlekken. Grote vlekken. Dikke tranen. Veel verdriet.…

Mijn geest concentreert zich op één punt: een witte vlek op de schoorsteenmantel boven de open haard. De witte vlek staart terug, treitert me en daagt me uit. Ik zie ogen die me spottend aankijken. Er verschijnt een mond met een verstarde grijns om de smalle lippen. Een mond die woorden vormt. De woorden worden zinnen, krijgen betekenis.…

mijn pen drupt inkt laat zinnebeelden vloeien op papier soms ontaardt een vlek in een sierlijke illustratie een prettig perspectief met een voelbaar reliëf soms is de inspiratie net abstracte kunst blijft de vlek te vaag hangen in mijn hoofd geef ik slechts een vlaag van wat ik werkelijk zie ze zeggen wel eens je bent zo goed als…

De schoonheid vertelt- historie vertaalt zich in verborgen vlekken…

de lucht is opgeklaard donkere wolken houden desondanks de wacht bij sombere gedachten de zon schijnt de horizon staart achter de horizon verdwijnt de zon de hemel vertoont vlekken opvallend lijkend op de donkere wolken die wacht houden bij sombere gedachten de weerman voorspelt een heldere nacht de vlekken verdwijnen aan de horizon sombere…

; steeds andere vlekken op de wanden en op het plafond van mijn kamer.…

In de spiegel naast de kapstok een vlek op haar wang. Ze wrijft erover. De vlek blijft. Een buurman zet een groene bak aan de straat. Hij kijkt op, knikt kort, kijkt weer weg. Ze loopt door. Haar sleutelbos ligt zwaar in haar zak. Bij de hoek blijft ze abrupt staan. Luistert. Fluistert haar naam. En gaat dan verder.…

boeken brengen rust rust roest vandaar de vlekken op vele boeken…

ik hoor haar zoemend in de buurt van mijn oren ik zie haar zoekend naar een plek om te slurpen ik voel haar zij mij ook eens een mug, nu nog een vlek…

Razende gevaartes schieten langs me heen als de woedende wind Grote schaduwen boven me als zoemende grote vliegen een spoor van gif achter latend Het water geel en groen door grote brommende, stampende monsters uitgespuwd Op de mishandelde oceaan grote jankende piepende vlekken vervoeren de schatten der aarde In de achter buurten…

blinde vlekken dode hoeken in mijn hoofd geheugenlekken herinneringen uitgedoofd schier onwetend wat de dag hierna mij biedt snel vergetend … en zelfs dat onthoud ik niet…

Ze keek me aan met een dove blik Haar schreeuw om aandacht Ik wilde het niet zien Haar vuistslagen kon ik niet horen Ik voelde niets van haar tranen Ik proefde niets van het zout op mijn huid Zij was de blinde vlek in mijn ogen…

tussen lommerrijke bomen liggen bruinwitte vlekken roerloos bijeen verstillen zelfs hun lome staarten lijdzaam wachtend op de koele avond schemering…

Langs een lege hemel ontschiet mij vaak iets dat weten heet of God het scheert, het weifelt langs een blinde vlek. Staar je niet blind zeggen mijn ogen…

Ik voel je niet in eenzaamheid zie slechts de lege plek en op de witte vloer een felle rode vlek ik hield je niet in eenzaamheid dacht een dipje in het klein hoe kon ik weten dat dat moord zou zijn…

Ofschoon ik vlek en vloeiblad hou, zal van de inkt die linkt naar jou, het zwart zo zwart niet blijven.…

Het standbeeld stond gemarmerd leeg met stalen trekken genageld aan de grond voorzien van sokkel geheel gekleurd door grauwe vlekken te kijken met een blik van wazig steen niet naar mij maar door me heen…

Geen vlekke en was, geen vlies op ons; gij wildet 't ... en wij porden ons tegen uwen wille, en zijn bevlekt, eilaas, geworden! Ge 'n mint in ons geen' vlekke, o Heer; maar, willende ons genezen, hervindt Ge in ons, hermint Ge in ons uw eigenzelvig wezen!…

Haar lichaam is oud vol rimpels en vlekken ze heeft het snel koud wil oud zijn bedekken. Jong is haar geest maakt graag een praatje ze kaart, puzzelt, leest maar denkt, lijf ik haat je!…

witte vegen in het blauw vlekken groen rode stippen en wat geel aan de onderkant Jeroen het is met schilderen net als dichten je vindt het mooi of niet maar wat de maker ook bedoelde het is vaak iets anders dan wat jij ziet…

O horizont van glansen, waartegen de siloët van Netschers proza afsteekt als een donkere vlek.…

Boe laat altijd aan Appel denken, smijtend met verf in een volmaakt patroon ontstond een kleurrijk wezen duidelijk herkenbaar gevaar met hoorns nog, zwarte, witte vlekken op de huid een uier op barsten verlangen in de buik…

Het rekenhuiswerk van zijn zoon van zes Is hersenbrekend zwaar voor David Beckham Nu domineert alsnog zijn blinde vlek hem: Als kind waarschijnlijk al niet bij de les Dus wie slecht rekent schopt het nimmer ver Die wordt ten hoogste voetbalmiljardair…

scherp snijdt het in zijn lichaam wonden schrijnen en schuren rusteloos draaien gaten vallen in de nacht zijn hart bonkt koortsig een dans zwarte vlekken eindeloos draaien in het donker stollen cijfers als bloed…

ogen dicht kleine vlekken dansend in het zwart zijn gezicht schroeit vreemde plekken in haar eenzaam hart adem in lange teugen ontsnappend in een zucht de waan, de zin verpakt als leugen vernevelt in de lucht…

Papier spiegelglas water dat was vóór de geest De ziel van dit blad is de witheid geweest en de pijn is de pen die geheimen uitlekt Desondanks geneest: gewicht contra gewicht dichter contra gedicht pupil, blinde vlek.…