Alle inzendingen over voed

aan jouw borst wil ik weer even liggen je bent in mijn gedachte als ik een appel schil het mes snijdt, glijdt langzaam in het vruchtvlees het leven heeft zijn loop genomen de wereld eet niet uit mijn hand ik ben uit koers geraakt hoe jij alleen mij zogen zal voeden met elan…

, ik voed, ik voed het telkens kleine hapjes leven om de dagen kans te geven te lengen in de zonnegloed…

Haar hele lichaam verzadigd met dat wat haar voedde en waarmee ze anderen voedde. De dag eindigde altijd te vroeg en ze was niet vrij van rusteloosheid. In de dageraad uit het raam hangend, met haar borsten op de vensterbank gedrukt, keek ze nog uit het raam in de hoop te zien wat ze niet had kunnen pakken, kunnen bezitten.…

Schrijvers voeden zich niet met vlees of gevogelte maar uitsluitend met loftuitingen.…

Men kan evenmin iets goeds voortbrengen door 't volgen van modellen, als zich voeden met de spijs die 'n ander gegeten heeft.…

Ik voed u met woorden van goedheid, wat gepredikt is moet genomen worden in honing van de heere. En anders knuffelt u gewoon een boom. Hahahahahaha…

vol overgave voeden zorgzame valken hun dierbare grut tot krachtige vleugels weer boven het landschap zwieren…

een halve melkplaat, gesneden en een half donkerbruin, vermoed ik ook gesneden, vandaag voedde ik mijn kind het beleg deed er niet toe het brood was nodig om te kunnen spelen wonderbaarlijk…

kijk hoe ik hier nu zit te wachten mij voed met tot zolang oeverloos overloop hondsmoe van het er doorheen zitten sta ik dan toch maar langzaam op vreemd er gebeurt niets en toch beweeg ik hemel en aarde…

In een omgekeerde wereld groeien bomen aan de blaadjes, laten honden baasjes uit, voeden kinderen ouders op, jagen zeerobben op haaien, gaat het volk Jan Peter naaien...…

Leef mij bind je met mijn woord Leef mij voed je met mijn bloed Leef mij zied je met mijn toorn Leef mij teer je in mijn pijn Leef mij misbruik je al mijn kracht Leef mij zeg je zelfs niet zacht…

De overheid besloot in arren moede de ouders van die ouders op te voeden.…

De monden die men ziet praten nemen de waarheid voor lief zwijgen stil, blijven gesloten, hijgen schril en voeden zich passief, onuitgesproken. Wat heeft men aan het Gesproken Woord? Ach het is bewogen lucht wat men is, wat men hoort…

Gelukkig ben ik een gewaarschuwd man, Want net voor ik de maaltijd wou gebruiken Las ik een sticker op mijn diepvrieskuiken Dat ik het beest beter niet eten kan. In Afrika sterft men door hongersnood, Maar wij gaan eerder door ons voedsel dood.…

Ja, ze zijn er weer! Er hangen hete oliewalmen in de keukens, de bakkers en fabrieken maken overuren en her en der verspreid staan kramen waaraan ze te koop zijn. Wanneer doken ze eigenlijk voor het eerst op? Vermoedelijk in de Middeleeuwen. Na het vasten in november of december wachtten zij als beloning. Voedsel was ‘s winters schaars. Men had nog…

Waar duizend bloemen bloeien komen wij samen onder de sterrenhemel waar hemels gevoel een tijdloos boeket geur kleur en warmte schikt naar elkander vochtig zoeken en voeden tot een prachtige ruiker samengebonden eenheid…

Ik kom en ik ga Ik vervul je laatste wens Ik dans met je omhels en kus je Ik heb je lief en neem je mee daar waar zee en hemel zich scheiden Ik voed je met angst en ontneem je je levenskracht Ik reis met je mee en zorg dat je veilig thuiskomt Geef je over aan mijn duisternis Want ik, Ik ben De Dood...…

Helpen in nood vechten, tot de dood ons scheiden doet van elkander Hongerigen voeden en behoeden voor de hongerdood Pijnen doen verhelpen Bloeden laten stelpen... Leven voor elkander hulp bieden aan de ander... doet de mensen leven als je weg kunt geven…

Bemin uw liefje om niet met al, Zo hebt ge altoos dezelfde reden, Die uw verliefdheid voeden zal.…

Niet slechts de dieren hebben veel te duchten, Ook de bananen sterven weldra uit. Dus richt ik de Partij op van het Fruit Die opkomt voor de rechten van de vruchten. Stem woensdag dus lijst honderd, stem op Driek! Dan komt er een bananenrepubliek.…

Stellig kijk ik naar beneden, hoor voeten onder deze zoldervloer, zijn er soms spoken om mee te spelen? Beren in de hoek ze lijken me tevreden. Dan komen de passen rap omhoog, klinkt er gestommel en gebrom, bliksemt het ganglicht fel naar binnen, waag ik mijn zevende leven, springend in een boog, recht op mijn aanvaller af, die geschrokken…

Het lichaam heeft voedsel nodig, de geest alleen maar liefde.…

Het lichaam heeft voedsel nodig, de geest alleen maar liefde. Ik eet niet. Ik ben geest.…

En ineens vond ik een mapje met voedselbonnen in het doosje met herinneringen aan mijn vader. Voedselbonnen. Daar kan ik me zo weinig bij voorstellen. Ik sta nu op een Alp en probeer heelhuids een dal te bereiken. Met lunchtijd gaan we iets stevigs eten in een bergrestaurant. Met bier. Wie denkt er dan aan voedselbonnen? Zou mijn een vader een goede…

Erg blij was ik toen wulpse Alie op visite kwam. Zij had met een ouderenclub een bezoek gebracht aan de Tweede Kamer en vertelde haar verhaal erover en ging als volgt: ''Wij zaten boven op de publieke tribune en we hadden geluk want de minister president zagen we lopen tussen de met elkaar pratende leden. Wat is hij toch aardig, hé. Met een glimlach…

Het moet zich afgespeeld hebben tijdens mijn vroegste jeugd. Ik woonde met mijn ouders op de bovenverdieping, zoals toentertijd gebruikelijk was wegens de heersende woningnood van een van de statige en deftige huizen in de G. de Bondtstraat in het zuiden van onze stad. We hadden briketten in de zwart-glanzende kolenkit en luisterden via de ouderwetse…

Een snijdende kou Tot op het bot Iedere dag Uiteindelijk ben je bot Kaal Zonder huid Zoals een boom Tijdens de herfst Kaal Zonder blad Zoals een boom inslaapt Zich opmaakt voor de lentetijd Zoals hij dan in volle pracht zal bloeien Trots zijn bladeren gaat voeden Krachtiger dan ooit…

Zo vieren wij het nieuwe jaar met een ren en duik naar elkaar van het frigo toilet naar bed naakt klappertandend van de kou maar dat is slechts een moment dan sluit het dons zich over ons ontdekken we een lichaamslijn die onze beide lijven huiver strelend snijdt voeden we ons met de illusie van een even eeuwig zijn…

Ik ben een lege huls Voed het Houd van het Laat het slapen Tot in de eeuwigheid Doe ermee wat je wilt Geen stem, geen benul, wordt gevormd jouw hand Voor jou Een pop Laat haar slapen Mondje open Oogjes dicht Geen pijn Geen pijn Alleen in het duister Doelloos. Een lege huls…

Alleen ik weet, waar ze voor staan, ze voeden mijn leven, nooit op dieet, komen en gaan, de beelden, over mijn bestaan...…