Alle inzendingen over voorgevoel

Het is een volkomen zot idee, want ik heb geen enkele concrete aanwijzing die hem rechtvaardigt. Maar van me afzetten kan ik de gedachte niet: ik ga dit jaar dood. En om alles nog absurder te maken heb ik nog verwachtingen over de doodsoorzaak en de datum ook. Mijn verwachting is ik dat op 31 oktober om kwart over zes zal overlijden aan een hartstilstand…

Je voorgevoel Heeft het verteld en heeft dus dit bedoeld...…

Vol paniek en angstgevoel, Zat ik hijgend op de trap, Een ellendig voorgevoel...…

De herinnering is altijd meer dan nu en vormt het voorgevoel.…

Afstand neem je stilte om je heen ik weet dat dit niet goed is je laat mij straks alleen. Dit was de laatste keer ik ben alleen met mijn verdriet ik voel de pijn en huil alleen jij ziet het niet.…

Afstand neem je stilte om je heen ik weet dat dit niet goed is je laat mij straks alleen. Dit was de laatste keer ik ben alleen met mijn verdriet ik voel de pijn en huil alleen jij ziet het niet.…

Voorgevoel - is die lange Schaduw - op het Gazon - Een Indicatie van Zonsondergang -…

Neen, voorgevoel. Opnieuw vergeefs gewacht. Vergeefs. De zesde die hem nog niet bracht. Voor 't laatst, voor 't laatst. Zelfs dit ging dus voorbij. Voor 't laatst. Ik sta verlamd. Verlamd van schrik.…

speel je bal maar over verover vrij het land dat je tegen stond hier ligt de grens maar stop niet bij dit ommuurde verzonken graniet ga niet denken dan verdwaal je hier geef bewegen aan de angsten van je voorgevoel en spring de diepte in…

Uit chaos van lakens en voorgevoel opgestaan; gordijnen open, de radio aan, was plotseling Scarlatti heel helder te verstaan. Nu alles is zoals het is geworden, Nu alles is zoals het is, komt het, hoewel, misschien hoewel, tenslotte nog in orde. --------------------------- uit: 'Doen en laten' 2001.…

Voorgevoel en weten, wat er komen gaat, angst, pijn , verdriet, is wat het achter laat. Huilend, moe gestreden, buig ik uiteindelijk mijn hoofd, en leg me neer bij dat niet kan, waarin in altijd heb geloofd.....…

Zwoegend en worstelend kruipend door de liefdespoel De ene keer lichtvoetig dan weer met een angstig voorgevoel Pieken en dalen opgaand, en weer neer Soms met wat mee-wind soms met beestenweer Een kabbelend beekje een woeststromende rivier, de ene keer drijven, dan weer als een vechtende stier Een huilbui met tranen een klinkende…

twinkeling van hoop verworven door een fragment de herinnering tot waar ik loop een droom die men mij zendt voorgevoel tot reden en perfectie wacht ik ongeduldig op kalme hartstocht een gevoel van de volmaakte erectie uitgedrukt op de manier die ik altijd zocht een paarse sfeer om in te leven het constante gevoel van euforie loochenen…

Maar ik heb nu dat voorgevoel, dat je me gaat verlaten, je hebt alweer een ander doel, het is voor het laatst dat wij hier nog samen zaten. Zal er dan ook geen afscheid komen? blijf je zwijgen over je verdriet? al onze tevergeefse dromen, die vergeet je toch zomaar niet?…

Twinkeling van hoop Verworven door een fragment De herinnering tot waar ik loop Een droom die men mij zend Voorgevoel tot reden en perfectie Wacht ik ongeduldig op kalme hartstocht Een gevoel van de volmaakte erectie Als metafoor voor het leven dat ik altijd zocht Een paarse sfeer om in te leven Het constante gevoel van euforie…

De boer schrok zich die avond lam: een trein die door zijn weiland kwam had hij gehoord. Toen was het weg. Het was niet waar. Pas twee jaar later is er daar een trein ontspoord. Ook iemand zag, terwijl hij sliep een auto zinken in het diep, een heel gezin. Precies de plek heeft hij gezien: de auto reed een dag nadien het water in. Soms…

Als iemand op een ochtend bij het opstaan zegt: ik heb zo’n voorgevoel dat die of die vandaag bij ons op bezoek komt, en als dat dan blijkt uit te komen, dan zoú dat voorgevoel misschien kunnen berusten op telepathisch contact met degene die van plan is op bezoek te komen.…

het heeft geen zin, en ook geen enkel zinvol doel om deze woorden op te schrijven, dit sonnet mist vast en zeker ook zijn trotse feestbanket en duidt ten hoogste op een donker voorgevoel het diepste te verwoorden in een kort gedicht met beelden uit een nog onzichtbaar koninkrijk het blijft toch een uit de lucht gegrepen praktijk waardoor het…

Een bang voorgevoel is terecht, als ‘k vraag of je mij nog kent Het wordt bewaarheid, als je zegt: ‘Ik weet niet wie jij bent’.…

. --------------------------------------------------------------- ze troffen elkaar ongewild hij en zijn leven, zwijgend daar op het gehakselde stro maar ze zagen elkaar met een zichtbaar voorgevoel van narigheid of ze beiden dachten aan een steen in de lucht valt niet te weten zoals het weten niet weet van zichzelf het kraken…

Ik heb een onbestemd voorgevoel wat me zegt: je gaat zelf die cabrio in ontvangst nemen, heb ook het nummer van het plaatje bij me, voor het geval het dus niet de mijne is nietwaar? Dan was ze mooi mee terug gegaan, Elite of niet, het moet de mijne zijn! Zo simpel is het. Of het de volgende dag uitkomt vraagt ze?…

Maar mijn voorgevoel ziet straks een blonde meneer in het torentje zitten. Platinum blond.…

Maar toen ze iets met Dodi begon, had ik een slecht voorgevoel. Te veel feestjes, te weinig onder de gewone mensen. Geen goed idee, lieve prinses, zuchtte ik, geen goed idee. En kijk. Het was de laatste dag van augustus, vijftien jaar geleden. Ik weet nog waar ik was toen ik het hoorde: in alle staten.…

Dan pak ik m’n sleutels en ga maar even naar beneden om te kijken ( voorgevoel noemen ze dat ) of het daar soms staat! Als ik beneden ben aangekomen, staat er een aantal pakketten op de bank in de hal en jawel, de mijne staat er dus ook bij! Ik tors het geval naar huis en ben best pissed, zachtjes uitgedrukt ook!…

En weet je, fictief rijdt er altijd als ik op date moet een lieverd met me mee, zit op mijn rechterschouder en we kletsen heel wat af...daar moest ik bij die grijze wolken ook aan denken, want die mocht niet nat worden natuurlijk....de radar had pas later buien opgegeven maar ik kan me beter vasthouden aan mijn eigen voorgevoel want nu: waren we allemaal…

Ik bekijk die ene foto, ik heb het voorgevoel dat ik in de nabije toekomst nog veel woorden voor de verwerking nodig heb.…

Mijn voorgevoel was slecht. Ik kon die hele dag nergens anders aan denken dan aan die gebreken, die er nu misschien nog niet waren maar die wel ieder moment konden komen. De rest van de dag mijn adem ingehouden. En meegeleefd, intens meegeleefd. Tegen de middag ging de telefoon.…

Ria was er op tegen, ze had een angstig voorgevoel. Ze smeekte de mannen niet te gaan. Maar die verzekerden haar, het was altijd nog goed gegaan, en dat zou nu ook wel het geval zijn, want er zou op deze avond voor Kerst zo goed als zeker geen politie zijn die patrouilleerde. Ze beloofden evenwel voorzichtig te zijn.…

Dus vecht ik gewoon door, of het nou stopt of niet, want IK heb zo'n voorgevoel dat me zegt: dat Johan zich op het hoofd krabt, wanneer hij ziet hoeveel "volgers" hoeveel mede-schrijvers (ook de vrouwelijke) zich mengden in de strijd.…

Voorgevoel ? Vast wel, je bereikt een leeftijd dat het meer gewoonte dan uitzondering is dat er rouwkaarten in de bus liggen. Je krijgt ze liever niet maar ja, dat heb je niet voor het zeggen.…