Alle inzendingen over vorst

Wanneer de Vorst des lichts* slaat aan de gulden tómen Zijn hand, en beurt omhoog aanzienlijk* uiter zee Zijn uitgespreide pruik* van levend goud, waarmee Hij nare angstvalligheid, en vaak*, en creple drómen* Van 's mensen lichaam strijkt*, en berg, en bos, en bómen En steden volkrijk, en velden met het vee In duisternis verdwaald, ons levert…

lang leve de vorst ik heers als nieuwe ijsvorstin reizend tussen polen zuid en noord adem scherp de perfecte pegels rond mijn waterpas geslepen dijen ik kou van jou vorst harde rijk tot de zon mij gaandeweg vermoordt koud heb ik de sterrenwacht op schijnorde in het gelid gezet of mensen kruipen tussen steen en klagen been en bot op te zouten…

weer heel even vorst en iedereen glijdt voorbij: de koning en jij…

Het is winter en het is koud. Erg koud. Het vriest dat het kraakt. In Nederland valt het nog wel mee met min elf maar in Bulgarije, Polen en de Oekraïne is het zwaar met min twintig tot min dertig. Er zijn al heel wat doden gevallen. Voornamelijk zwervers en hoogbejaarden. Mensen met bevriezingsverschijnselen bereiken soms maar net op tijd het ziekenhuis…

Strenge prinsen, harde vorsten, Die met al te nauwe band Drukken op het ganse land, Doen het al in stukken borsten; Want een rijk van enkel dwang Duurt gemeenlijk niet te lang. ---------------------------------- * nog niet geheel gegist druivensap * droesem van de wijn…

De vorsten spelen 't hoge spel, 't Plunderende, volkenmoordende spel, Waar 't krijt gekozen is, wordt al Wat oogst beloofde Groen weggemaaid; 't Hinderlaagbiedende struikgewas En 't breed gekruinde hout geveld; Bloemrijke villa's en nijvere hoeven geslecht; En vóór de oorlog Is reeds het schone land geschonden, Natuur verkracht.…

Hij zett' met ons, vereend van zin, Met onbeklemde borst, Het godgevallig feestlied in Voor Vaderland en Vorst, Voor Vaderland en Vorst.…

Die jongen is aan 't eten, zei moeder, terwijl ze met haar werk doorging zonder op te kijken. Dat had u mij toch minstens kunnen vragen, zei de mevrouw. O, zei moeder en klapte het wasmachinedeksel met een harde klap dicht. Daarna trok ze met een heftig gebaar de stop uit de buik van de tobbe. Een straal vies nog dampend zeepsop spoot eruit.…

In hermelijnen kleed gehuld met winden als zijn hellehonden, raast de vorst met veel tumult over toendra’s en bevroren gronden. De kou, die velen heeft bevangen, ijzingwekkend in haar kracht, die een raam met bloemen doet omhangen, geeft de kille vorst zijn macht.…

Vorst aan de grond kleurt het landschap grijsgroen in het vroegste licht hervat ik het leven ben op weg en ontmoet groet vroege vogels nog diep in hun kraag vorst aan de grond hangt koud boven het land kleurt het leven tot waas ik ontmoet snelheid als een schim uit de mist groet geschrokken wijs op mijn voorhoofd en raak onzichtbaar…

Bevroren vijver, het ijs rond gouden vormen maakt diepvriesvissen…

Tanka Langs heel de dakgoot van de boerderij hangen grote ijspegels: zwaarden, waarin platina met diamant samen glanst. Prozatekst Het is best vermakelijk om als bezorger van de NRC door het winterse dorp Teteringen te fietsen. En al heb je haast om met je werk klaar te komen, is het toch zeker de moeite waard om eens stil te blijven…

herinneringen uit mijn jeugd jouw vorst hangt in de koelkast de dorst van blikken bier er is geen lente tussen ons ontdooi eens in gezamenlijk plezier…

de vermoeide vorst gooit zuchtend zijn aureool in het bloesemveld…

weer vorst aan de grond vriendelijk wuivend naar zij die het volk behaagt…

De vijver is gesloten: Lang leve de vorst!…

tóch een mooi begin op eerste lentemorgen als vorst heen te gaan…

Vorsten moeten er niet alleen voor zorgen dat hun daden waarachtig en rechtvaardig zijn, maar ook dat ze er als zodanig uitzien.…

Ik kan niet goedkeuren dat vorsten over het geweten van hun onderdanen willen heersen en hen de vrijheid van het geloof ontnemen.…

Ik zal jou beschermen tegen vorst en kou. Ik zal je beschermen tegen wind en hagel. Tegen al het weer, warm of koud, zal ik kenbaar maken, dat ik van jou hou!…

Hart klopt ijs pompen vorst en koning. Zeeft elk verlangen op de oever van mijn ziel. En kalmte lijdt wachtend in bibberende ontdooiing.…

Januari, je aanbidt sneeuwwit en flintert het, waar de vorst het kroont koningwintert het, bouwt lucht voor zijn kastelen, draagt bomen als juwelen en grift ze zonder penselen…

Staan bloedige helden van ere beroofd; Zien vorsten de glans van hun tronen gedoofd; Ontvaren de rijke, met ijlende vlucht, De schatten, daar angstig een wereld naar zucht?…

Overal waar vorsten verschijnen, ontwikkelen zich dezelfde vormen. Ze hebben gemeen dat ze de vorst majesteit verlenen.…

Laatst sprak een vorstin tot haar natie: Ik hecht zeer aan mijn reputatie Dus word ik onwel vervolgde zij fel Als ik mijn gemaal op zwart zaad zie…

Fabiola, koningin der Belgen en weduwe van de betreurde koning Boudewijn, is met de dood bedreigd. Iemand wil haar met een kruisboog het leven ontnemen. Veel leven zit er niet meer in Fabiola, en het is ook onwaarschijnlijk dat iemand onopvallend kan aanleggen en van de eerste keer raak kan schieten met een kruisboog, maar toch werd die bedreiging door…

Verdorie had het vannacht toch nog even, totaal onverwacht, redelijk gevroren. Ik wilde op tijd bij de bakker zijn om enkele van hun heerlijke warme broodjes te kopen. Kom ik bij m’n auto, waar ik met grote moeite de autodeur los kreeg. Ik glibberde over ons tweehonderd meter lange sintelpad naar de openbare weg. En toen ik er bijna was, hoorde ik een…

In de verwaterde sponde waarbuiten zij haar schoot ontsloot, is zij gegijzeld door het hart van de vorst Schraal beweegt de wind in twijfelende vlagen het koude vlees rilt, terwijl een hete woestijn zich uitstrekt in haar…

de zon schudde van het lachen op de berg nieuwe wijn traant nu zachtmoedig in het glas druiven aan de ranken hangen eindeloos te verlangen naar de eerste vorst ijswijn snikt dan overmorgen uit de most.…

Vorstelijke vorst blijft uit. De kasplantinstandhouders zouden ook moeten smelten. Mercy!…