Alle inzendingen over zijn te allen tijde

Ik heb echt alle tijd van de wereld. Ik geloof niet in het uurwerk, ik geloof niet in doctor Quartz. Geen boeken ga ik lezen om te weten hoe laat het is. Ergens in de wereld is het vroeg.. Daarom heb ik alle tijd van de wereld. Nooit moet ik opschieten, nooit het ik haast. Geen klok die mij wekt.…

mijn glimlach tilt je van de grond we dansen op de liefde die ik in je ogen vond het is muziek van alle tijden waarin ik lente naar jouw zomer zal gaan leiden we reiken naar elkaar tot schaduwen verdwijnen en licht alleen zijn warmte zal schijnen we versmelten in elkanders geven hopen weer te delen in het nieuw ontstane…

Men zegt de tijd heelt alle wonden en verdriet slijt met de tijd. Blijkbaar is de tijd de weg nu kwijt. Ik wacht wel, ik heb alle tijd.…

Titel: Van alle tijden, in alle culturen. Wereldgeschiedenis van de homoseksualiteit Auteur: Robert Aldrich Uitgeverij: Nieuw Amsterdam/Standaard uitgeverij Omvang: 384 blz. Prijs: 37.50 euro Vraagt de tolerante -maar- bezorgde hetero: “Zijn er niet veel meer homo’s dan vroeger? Is het geen modeverschijnsel?”…

Alle tijd en plaats vergeten. Diepe blauwe blik In de verte.…

gedachteloos vergat ze de woorden in haar hoofd machteloos zo zat ze van alle tijd beroofd sprakeloos verdeed ze haar dag met zoeken naar vaker boos zo leed ze het lag steeds meer aan haar…

ik sta deftig op het houten randje en zie plots de woestijn om mij heen en laat alle tijd gaan.…

Ik ben geboren om te sterven maar alle tijd er tussenin is mijn tijd en van niemand anders, dus deel ik mijn eigen leven én tijd wel in!…

In jouw armen gevleid vergeet ik alle tijd. De geur van je borsthaar ruikt naar Thuis Het bonzen van je hart klinkt als een spreekwoord, maar ik verander het: Zoals je hart voor mij bonst, bonst het nergens……

Sommige dingen, zoals bv. het belasteren van anderen, het schenden van andermans privacy en het ontkennen van de holocaust moeten te allen tijden verboden blijven.…

Goudgele zon Koele bries Asfalt strekt zich uit Glanzend chroom Lak en leer Donderend geluid Zonder doel Alle tijd Eeuwig wordt tot even Zorgeloos Jij en ik Rollend door het leven…

Hè meisje Kom eens uit je paradijsje Zo kan ik je bewonderen Van boven tot onderen Wat ben je toch een mooie meid Vol met liefde en alle tijd Nu nog klein en straks zo groot En die lach op je gezicht Je bent een engeltje van licht…

hoe mooi ben jij zo opgewonden hoe sterk ben ik zo boos welk een mooi koppel zijn wij als we hoe boeiend alle tijd nemen om in rust te stoeien waar liefde hoe ook gevreesd nooit weg is geweest…

Ze droegen alle tijden het levenslot van deze mens, de antwoorden die ik van het leven zelf, had te bevragen. Alleen de goden konden met míj verdragen...…

Het is met de tijd begonnen en het zal met de tijd stoppen. Er is er maar één die bij machte is om alleen te zijn. Zonder tegenpool en zonder kracht kan je alleen maar zeker zijn van de tijd die ten alle tijde op je wacht.…

Een vriend voor alle tijden waarmee je samen kunt lijden Een schouder geleend dat is voor een vriend niet vreemd Een lach en een traan naar die vriend kun je altijd gaan Vaak wordt je bedrogen en is de vriendschap gelogen…

haar ogen zo zwart als kool kijken mij aan brandend op mijn lijf mijn handen knellen van het nylon koord in de verte hoor ik het knallen van de zweep en het rammelen van de kettingen ik wacht volledig machteloos op wat komen gaat alle tijd om mijn zonden te overdenken…

Wij liepen verder dan het land, verder dan het strand, wij hadden alle tijd. Wij liepen hand in hand, een zee aan tijd.…

waarheid gaat doorgaand schuil achter duimels ener bladwijzer in oude boeken als legger groen grijze groezels tonen eerbied van lezers voor orde in bewaring op bladerbare zijden schrijvers' taal in één maal voor alle tijden…

Had ik alle tijd Zomaar in mijn hand Dan zou ik willen weten Zou ik er mee kunnen leven Zegt mijn heel verbaasd verstand Zou ik doen wat ik zou moeten Of zou moeten wat ik dacht Zet ik dan mijn zinnen onverwacht? Zal ik alles doen ten goede ook al is er tegenstand word ik niet zo snel ten moede met de tijd volledig aan mijn kant?…

alle tijden zal ik vergeten niets was bindend voor mij bijna alle vrienden zal ik vergeten behalve jij alle momenten zal ik vergeten waarin ik somber was alle momenten zal ik vergeten behalve die dat ik vrolijk was alle woorden zal ik vergeten tot de zinnen aan toe alle roddels zal ik vergeten ik ben ze moe maar niet alles zal ik vergeten…

In jou, mijn Rome, met je groots geheugen in alle tijd, verleidelijk gespreid over je zeven heuvels leef ik even mee.…

Zo sta ik in de tussenwereld van het heden, met achter mij jouw onvoltooid verleden en ver vooruit mijn toekomst die zich achter alle tijd bevindt.…

“Je blijft ten allen tijde hier aan gene zijde ook al werk je bij het veer”.…

IK heb tenslotte alle tijd...…

Het was muziek geweest zo, lang geleden, toch van alle tijden. Het lukt je wel om mij te mijden nu en sinds het smeulen van ons vinnig licht ken ik jouw stilste lijden. Prince, mag ik je vragen niet om mij te treuren, niet om wrange beelden, niet om onze weelde ener fel- begeerde herinnering?…

Wat de rest van ons alleen onder de invloed van mescaline ziet, is de kunstenaar van nature in staat te allen tijde te zien. Zijn waarnemingsvermogen is niet begrensd tot wat biologisch of sociaal bruikbaar is. Een klein deel van de kennis die tot de Volledige Geest behoort sijpelt langs het reducerende ventiel van brein en ego in zijn bewustzijn.…

in het duister van zijn denken knaagt angst aan honderd vragen al even zo veel dagen verliest hij alle tijd in de schemer van zijn hart zaagt twijfel aan zijn poten hakt pijn hem steeds in moten verliest hij alle strijd in het donker van zijn geest maalt waanzin zijn gedachten al, ik weet niet hoeveel, nachten verliest hij voor altijd…

Op het gezicht van het meisje tekent zich de kwetsbaarheid, de naïviteit, de onschuld en de argeloosheid af die van alle tijden zijn en die de jeugd, nog niet aangeroerd door de wreedheid van het leven, zozeer kenmerken. De naam van de desbetreffende kunstenaar is mij ontschoten.…

Terwijl in tijd het koude lichaam stolt tot lijk neem ik voor eeuwig afscheid van de dode naast de kist prijkt een oude foto welke lijkt ten allen tijde leven- diger dan de dode wiens vingers blauw gebogen zijn tot een misleidend vredig tafereel vroom gevouwen handen die de dood omvatten alsof niet elke laatste ademtocht een…