Alle inzendingen over zwaaie

Er komt geen einde aan de vrijdagmiddag, ik zal altijd omdraaien en zwaaien voor Gerrie.…

de ochtend bleekt onze verhalen en we zoeken een plek om te schuilen ik zwaai naar de overkant als de eerste tram z'n normen en waarden tussen ons door stuurt dan ben je weg de hoek om en lijkt het even te stil…

vrolijk word ik van een meisje dat zwaait naar ik zie niet wie zwaaien zegt: dag, ik mag je we scheiden nu, maar morgen zien we elkaar weer en anders overmorgen een kind voor het raam zegt mama of papa gedag vanmiddag word je opgehaald heel anders is een neus tegen de ruit, een hand die vraagt, kom je nog terug?…

Hij hangt een kaartje aan mijn stuur, spreekt met starende blik die op mijn handen rust: 'Ik zie hem nog zwaaien, ja zo.' Het mag ook een seinwachtershuisje zijn of het bagagedepot van een treinstation in een middelgrote stad waarvan de naam met een s begint en waar ik verder geen familie heb.…

Maar dat weerhoudt mijn vader er niet van om iedere keer als hij denkt een bekende te zien, heel erg overdreven te zwaaien. Zelfs als hij met iemand in gesprek is, wordt dat onderbroken om overdreven naar de overkant te zwaaien. Ik voel plaatsvervangende schaamte bij dat tafereel.…

mijn lief kijk dan ik zwaai…

Een kever vol Pieten, ze toeteren naar iedereen die ze passeren en zwaaien vrolijk. 200 meter verderop rijden ze langs een groepje jongens van een jaar op 17. Toet toet, zwaai zwaai doet zwarte piet. Het enige wat hij terugkrijgt is een meerstemmig "rot op naar je eigen land".…

ik zag je in een zwaai een hoofdomdraai je keek me aan in een verwachtingsvol begroeten toch kende ik je niet het was het ritme van je voeten je gelaarsde benen die constant mijn aandacht vroegen want ik liep achter je je lijf vertaalde in bewegen wat jij had weg te geven ik was op slag verliefd in draai en zwaai vergist het toeval…

Hoe meer de NS ’er voor gaat’, hoe meer de treinreiziger bereid is haar vanaf de snelweg uit te zwaaien.…

hier zo lig te kijken begin ik mij af te vragen wie er nu het meest zal zien ik met mijn wijd open ogen of jij, met de gesloten ogen van een verloren gisteren Nu heb ik jou laten winnen opdat jij mij misschien kan zien liggen zwaaien in het klamme gras…

Zijn lachende, opgeluchte gezicht boven me, als hij me met een zwaai op het bed heeft laten rollen, is het mooiste van alles.…

Wie het nodig heeft te zwaaien met opleiding, titels en functie, ontbreekt het aan goede argumenten en gezond verstand.…

De laatste zwaai aan je moeders hand. ik zwaai terug, maar geheel verdoofd. dit is de realiteit van een gezin dat is gestrand een man, een vrouw en kind zijn afgegleden in een onherstelbare kloof…

Zwaaien naar kennissen?…

Waarschuwing Nu wuif je nog, straks zwaait er wat.…

Soms komt er een hand omhoog, soms niet en bij dat laatste ga ik juist heel uitbundig zwaaien, zodat je die man ziet denken: waar ken ik je van, om dan aarzelend alsnog terug te zwaaien….…

Vlinders Vleugelen Voort Zwanen Zwaaien Zuiver Wolken Waaien Wazig Herfst Hangt Hoog Zomer Zakt Zichtbaar Dagen Dromen Droog…

ga aan de haal met woorden laat ze zwiepen en zwaaien bekleed het onbeschreven blad met jouw pennestreken, vanzelf komt het innerlijk verlangen naar de uiteindelijke voltooiing en zie de voldoening is daar.…

ik zit op mijn schommeltje even roerloos, maar dan word ik lichter en krijg koorts , reiskoorts zachtjes begin ik te wiebelen, klim stilaan hoger en hoger tot mijn tenen de takken van de bomen raken zo groet ik ze , en ze zwaaien vrolijk ritseltakkerig terug dan verdwijnt het allemaal heel vlug het huis, de tuin, en mama die zwaait vanuit…

Voor Sharon met haar pollepel kon zwaaien In Kok zijn keuken als zijn koksprinses Zijn op het socialistische congres De rooie hanen uit protest gaan kraaien. Want wordt hen iets van bovenaf bevolen Dan stoven zij zo'n Kok het liefste Koole.…

En dus hadden de mensen toch iets geks Die blij stonden te zwaaien met hun cheques.…

Wie op de Apeldoornse kermis rond wil zwaaien Mist het grote reuzenrad - het stond al klaar Maar het moest weer uit elkaar omdat het daar Op een ondergrondse parking rond zou draaien De exploitant vreest voor zijn dagelijks eten Maar Van der Valk schijnt nog een plek te weten…

dwars raast de wind druppels tegen ramen er groet een buitenkind een bloem van water spreidt zich uit bloeit tegen de ruit ik wil haar plukken maar ze groeit in mist en tegenlicht ze maakt me triest haar zwaai die eerder luwte gaf heeft mijn bloem uiteengespat…

Wanneer lentelicht je plaats beroert hoor je mijn voeten op zachte aarde Beneden droogt slaap je tranen hier kleurt je beeld mijn ogen Je bed bedelf ik onder orchideeën en zoete margrieten Morgen niet dan zwaai ik je van ver mijn liefde toe…

ik zag je net een ogenblik de lach voor mij een zwaai naar jou een draai die werkelijkheid de rug toekeerde een tedere aai ik streelde je was bij je in gedachten en voelde dat wat jij van me verwachtte er was geen tijd of andere mogelijkheid ik moest duiken in je lach je ogen zwommen zacht…

binnen en buiten lijkt in elkaar over te lopen, de verre verte een flits vervolgens dof gerommel, de hoge bomen gedirigeerd door de woelige wind swingen en zwaaien heen en weer alsof ze een show weggeven zo ritmisch en bewogen.…

Ik dicht mezelf een versje toe van zinnen die logeren in mijn hoofd en zwaai daarna de woor- den uit straks laten vast wat splinters van de letters los die in het hart van lezers blij- ven steken ik zal hen mijn pincet maar lenen…

Grote zorgen moeten we ons maken om - onder andere landen - Eritrea, Polen, Turkije en (helaas) de VS sinds Trump daar de scepter probeert te zwaaien.…

De kindertjes bleven zingen, huilend, maar ze bleven zingen en zwaaien, want dat was voor de "zwaai-opa"......…

en dan is het tijd om te gaan de antwoorden in te pakken op de nooit gestelde vragen die ooit zo belangrijk waren een laatste innerlijke zwaai naar alle uiterlijke gebaren die in de lucht blijven hangen waar ze meewaaien met de wind het regende al veel langer maar droge neerslag valt niet op…