7098 resultaten.
Als de doodsheid regeert....
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
469 De buurt, de wijk waar ik eens de glorie van jouw charisma en van onze liefde mocht meemaken, heeft al haar charme nu verloren. De aanblik van de miezerige, armetierige huisjes kan mij niet meer inspireren. Daar heb ik je gezocht; daar heb ik je gevonden in lang vervlogen tijd, maar de vergetelheid is ingetreden en een grauwsluier bedekt de eens glorieuze…
Met het getekende gezicht van de longlijders........
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 In het Elisabeth Ziekenhuis met haar lange en labyrintische gangenstelsels duiden teksten aan de wand op de geringe literaire begaafdheid en het taalkundig onvermogen van de auteurs hiervan. Niettemin zijn ze gebeiteld in de muren en schijnbaar voor de eeuwigheid bestemd. De werkelijke literatuur heeft meer te bieden.
Het is aangenaam in de warme…
Vrijwilligers bij de vleet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
476 In de brede gangen van het moderne schoolgebouw stond men glimlachend achter lange tafels. In een uithoek strekte een tropische boom haar takken uit naar het plafond en ik dronk er koffie en overzag het gewoel. Glimlachend paaide men de passanten om vrijwilliger te worden; vijftienhonderd vacatures stonden open. Ik pikte hier en daar een kleurig paaseitje…
Bij het dramatisch wapperen van de vlaggen (vervolg)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Die elegante vlaggen wapperden die dag aan de vlaggenstokken; het rood-wit-blauw werd breed ontplooid en eer en respect werd betoond aan de negentienjarige jonge vrouw, zo wreed weggerukt uit het leven. Het kan nu overal gebeuren. Het cliché, het grootste cliché, het alom gedebiteerde en haast versleten woord "veiligheid" is niet meer van toepassing…
Een telefoontje uit de hemel.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 De telefoon gaat, er staat een voor mij,
onbekend nummer in de display, dus neem ik op met: goedemiddag!
Antwoord aan de andere kant is twijfelend, jaaaa, met Pa?
Ik schiet in de lach en zeg, dan is dit een gesprekje uit de Hemel,
immers mijn Pa is dood?
Oh zegt de man, dan heb ik fout gedraaid,
ik ga het opnieuw proberen!
Nee, ik heb hem…
Dappere tijger van het regenwoud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
795 Het was een oud verhaal. Een jeugdvriend en ik in de filmzaal achter de kerk. Van ons zakgeld naar de film. Maar het enige wat ons interesseerde was de tijger die in het verhaal van de film voorkwam. We hadden het er nadien nog vaak over, maar we raakten elkaar uit het oog.
Bloemen voor de tepeljongen. Ik schreef een langzaam gedicht om mijn zinnen…
Het geborduurde kleed
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
536 Toen de regen tegen mijn ramen kletterde en kletste op een late januaridag die op de een of andere manier het voorjaar vervroegd scheen in te luiden, bracht ze mij het kleed.
Het vormde een late en onverwachte herinnering aan de liefste, genaamd Cecilia, sinds lang niet meer in leven, die de lieflijke,kronkelende bloemmotieven en lijnen met ijverige…
Schuilen bij "Anvers"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Men moet ervan kunnen houden om bij Café "Anvers" aan de Oude Markt te vertoeven. Het interieur van de zaak is behangen met misschien wel wat merkwaardige posters en attributen; alle reminiscenties aan België, zoals foto's van het Belgische Koningshuis. Toen de klimaatproblemen ook in Tilburg hoogtij schenen te vieren en een felle storm buiten regeerde…
Soulloss van Elisa Namaste?
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
667 Nog even over het televisieprogramma 'Iedereen Verlicht', die op 10 maart 2019 werd uitgezonden. Daarin werd er negen minuten aandacht aan mijn dierbare zielszuster Elisa Namaste besteed. Veel te weinig tijd uiteraard, maar het is een redelijk begin. Narsingh Balwantsingh deed het uitstekend, gezien de korte tijdsspanne en de luchtige toon van het programma…
Terugkeer van het vriendenhuis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 Opnieuw, maar na lange, lange jaren ben ik de weg gegaan, ben ik de gang gegaan, weg van het vriendenhuis dat steeds mijn thuis was, waar ik ooit was ontvangen, kennelijk hartelijk en bereidwillig en liefdevol, waar het altijd veilig was en vertrouwd, waar geen dreiging en onrust heersten......
Jullie dorp en jullie kleine huis lagen, schijnbaar…
Ons nieuwe busstation
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
865 Bij het station in Tilburg is sinds kort sprake van een nieuw scenario, een nieuwe sfeer, een nieuwe overkapping.
Waar eerst nog en gedurende zo lange tijd onze bussen arriveerden en vertrokken aan de achterkant, waar men eveneens uitkeek op ons kroepoekdak, op de geweldige overhuiving die de aankomende en vertrekkende treinen als beschermend overkapt…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière (vervolg)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
484 Dat ik alleen toehapte tijdens het sollicitatiegesprek wegens het riante salaris dat in het vooruitzicht gesteld werd en dat ik mateloos had gebluft over capaciteiten die in feite niet bestonden, kan ik vandaag de dag niet ontkennen.
Ik was drieëntwintig en de directeur van het Nederlands Textielmuseum was toentertijd drieëndertig en ik gaf hem heimelijk…
Sukkel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
605 De dagen gaan weer lengen. Nog even en dan is het weer zover: 1 april. De gewoonte van velen om op deze datum anderen goedmoedig in het ootje te nemen dateert vermoedelijk al uit de tijd kort na het einde van de middeleeuwen en men heeft aanwijzingen dat het toen ergens in Frankrijk is ontstaan. Een variant daarvan, het beetnemen van beginnende leerlingen…
In het vergaderlokaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Een taxi had me door de nacht gebracht naar het Wijkcentrum waar de bleekwitte letters "De Symfonie" aan de gevel oplichtten.
In het kale vergaderlokaal zou de klok aan de wand anderhalf uur van mijn leven wegtikken terwijl ik bezig was met mijn zozeer gewaardeerde maar zo "domme" notuleerwerk en terwijl een collega, kennelijk geïnteresseerd, mij maar…
Leertje stuk!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
462 Wat komt er een ongekende hoeveelheid vocht tevoorschijn, het is absurd en raar tegelijk!
Water loopt waar het normalter alleen maar loopt vermits er moeite wordt voor gedaan, dan bedoel ik: tijdens het snijden van uien bijvoorbeeld of bij: intense droefheid een gigantische huilbui!
Dat is allemaal niet van toepassing, mijn hoofd is gelijk een…
Vlek die niet verdween!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.300 Zeg, snap jij nog waarom er tegenwoordig over Witte Was wordt gesproken! We hebben toch amper nog witte was! De witte en donkere was, oké, er zit verschil in zomer- en winterkleding, maar de witte en donkere was zijn wel zo passe, zo uit de tijd zeg maar, dat ik het verschil niet meer weet.
Tja meid, moet je luisteren, lichte handdoeken, thee- vaatdoeken…
CARNAVALSKROEG
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
572 Tanka
Luid schalt het zaaltje;
feestvierders staan dicht opeen.
Muren vol scheuren
scheppen ruime geest, stemming
van laat je gaan, hoe dan ook.
Tekst in proza
Bij het vrolijke feest van vlak voor de vastentijd is het beschaafde café prop- en propvol. Luisterend naar bekende liedjes verdringen de mensen elkaar steeds of moeten stil blijven…
Onverrichter zake
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
571 De vergadering zou plaatsvinden in een mooi lokaal, mij nog onbekend, aan de rand van de stad in een nog koud voorjaar, te midden van weiden waarin bokjes en geitjes dartelden.
Een meneer met forse tatouages die zijn gehele arm bedekten zou het hoogste woord voeren over organisatie en lay-out van onze krant. Andere heren met fors opbollende buik boven…
Uitstel van het Laatste Oordeel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Men riep mij bij de naam van mijn vader en grootvader: Broeckx. Het ontroerde mij. (De daaraan voorafgaande nacht nog was mijn beschermer en grote voorvechter, mijn vader, in mijn droom verschenen en hij had mij het geld "geschonken" voor de achterstallige huur). Ik zag de kleurige biljetten nog voor me terwijl ik tegelijkertijd mijn blik vertwijfeld…
Herinneringen aan mijn mislukte carrière
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
477 Het instituut was gevestigd aan de zuidrand van de stad in een smal gebouw van twee verdiepingen die verbonden waren door een wenteltrap en het droeg mogelijk ook op de gevel haar trotse naam:"Economisch Technologisch Instituut voor Noord-Brabant"
Als een coryfee was ik binnengehaald, als gymnasiaste en de directeur die iedere dag arrogant en zelfverzekerd…
De bezittingen van een kind......
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
522 In de kamer werd het zonlicht van juni gefilterd door de dichte gordijnen. Ik was nog een kind en bewaarde in een schoenendoos de kleurige, bonte strengen borduurgaren die mij fascineerden: mijn bezit. En zo bewaarde ik ook de bladzijden uit het jeugdblad waarop de sterrenstelsels stonden afgebeeld en die een encyclopedie zouden moeten gaan vormen.…
Een vrijwilligster voor de vrijwilligster (vervolg)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
514 Het viel niet te ontkennen dat zij haar lange volzinnen, waarmee ze mij overspoelde, lardeerde met de woordjes: "ja,ja". Zij leed aan mij onduidelijke kwalen waarvan ik geen hoogte kreeg en wees alles af dat haar nog in de schoot viel. Ze was mij toegewezen als vrijwilligster en samen verkenden we de stad; bezochten we theater en bioscoop, restaurant…
Ontmoeting in een cafetaria
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 Het licht van een vroege, onverwachte zomer speelde over de wereld, toen ik haar ontmoette in de cafetaria. Voor haar zou het nooit meer zomer worden en het viel te betwijfelen of het ooit zomer was geweest in haar leven.
Ze sprak me plompverloren aan met de woorden: "Ik ben schizofreen. Ik woon in de IJskelderstaat".
Haar hamsterachtige wangen…
Aan de oude Theresiakerk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
558 De Theresiakerk met haar langwerpige, driehoekige, leistenen dak verheft zich hoog boven de haar omringende bebouwing op het statige, elegante Theresiaplein, en ik herinner me hoe ik eens steun en troost zocht in mijn verre, voorbije jeugd onder haar dak en in haar interieur alsof het geloof van mijn jonge jaren mij zou verheffen en redden; het aloude…
Een bonte sjaal met ingeweven motieven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Eens weefde je de sjaal voor mij; voor mij, je zo dierbare zus; de sjaal met de zo kunstig ingeweven motieven in geel en grijs. Het was in de tijd dat het grote, mechanische weefgetouw nog in je kamer stond waarmee je zo goed weg wist.Nu nog streel ik de fragiele kwastjes van mijn sjaal die je samenknoopte; je hield zoveel van mij en ik hield zoveel…
Op een lentedag in 2019
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Bij Kringloopwinkel "Portagora" is het goed toeven op een lentedag die plotseling en onverwacht is aangebroken. Daar vind je beeldjes van een onschuldig ogend vogeltje, een meesje met citroenkleurig verenpak en van een Boeddha die je in je kamer van overjarig studente zou willen neerzetten omdat je ondanks alles blijft sympathiseren met de placide,…
Een knuffelbeertje: een laatste brevet van onvermogen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Op mijn vitrinekast pronkt een wit knuffelbeertje: een teder relict; een armzalig en lieflijk voorwerp; een brevet van onvermogen, als symboliseert het een laatste toenadering van Haar, die mij zo lief is. De hand werd nog uitgestoken; de hand die zij uiteindelijk terug moest trekken en een stilte trad in; een radiostilte, door niets onderbroken en…
Het huis waarnaar ik zozeer verlang/"Dort wo Du nicht bist, dort ist das Glück"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
525 Het ligt daar aan de grens van een bosgebied, genaamd de "Herbertusbossen", in de kunstenaarskolonie Heeze waarin mijn goede zwager trouw zijn diensten verricht en ik zou er willen komen, willen zijn en willen blijven voor altijd. Daar hoeden mijn zus en zwager een hondje, een zwart en levendig dier, waarvan ik grenzeloos veel kan houden. Maar de weg…
Verandering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
579 Kunnen we moeilijk over doen, klimaat en gendergelul. Kleine mensjes die plots een platform hebben omdat het kan. Ik noem dat schreeuwen, Zwarte Piet en de blankmens worden weggewenst in een gekleurde wereld.
Ik krijg daar een kleur van, maar klaarblijkelijk niet de juiste. Verandering, de enige zekerheid die het leven mij biedt.…
"Die mevrouw" van het Tjeuke Timmermanspad.....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
920 Haar flat ligt enigszins afzijdig van de overige bebouwing in de wijk in een bepaald soort luwte, gecreëerd door de solide, stevige muren van het nabije, massieve gebouw van het Zorgcentrum. Mevrouw is een fragiel, tenger oud dametje.
Haar zeventigjarige, voorbije huwelijk schermde haar af en beschermde haar tegen iedere vrijheid, iedere zelfstandigheid…