Alle inzendingen

Eindelijk is het mooi weer. Natuurlijk is het nu meteen weer erg warm, maar zo gaat het nou eenmaal in dit land. Mij hoor je niet klagen. Ik werk de zomerperiode meestal door. Mijn vakanties hou ik in voor- en najaar. Toch is het werken met dit weer anders. Veel collega’s zijn met vakantie, du...

Een hotelkamer als zoveel andere, maar op de een of andere manier toch niet vergelijkbaar. Rechts twee keurig opgemaakte bedden met twee leeslampjes erboven, waarvan er één het direct af laat weten. Links een bureau waarop een kolossale televisie prijkt, die we uit pure balorigheid toch even u...

We kunnen weinig doen in deze wereld, tenminste wat het goede betreft. In het boze zijn we onbegrensd, onbeperkt.

Na dat mijn dochter eens bij mij thuis geweest was en verteld had dat zij nog foto`s in haar bezit had, was zij zo vriendelijk om er een aantal bij te laten maken voor mij. Helaas was ik die kwijt geraakt nadat iemand van een stichting die had gehaald en de belofte om ze terug te sturen niet was na...

"Wie verre reizen doet kan veel verhalen" luidt een gezegde. Wie, net als mijn echtgenote en ik, korte reizen maakt, doet eigenlijk niet zoveel spectaculaire indrukken op, die voor derden boeiend of interessant zouden kunnen zijn. Wél kan men een belevenis hebben, naar aanleiding waarvan men toch...

We gaan allemaal dood. Dat is realiteit, wen er maar aan. Onwezenlijk idee, dat wel, want je huppelt toch onbekommerd rond op die wereldbol. Aantrekkingskracht houdt je overeind, maar uiteindelijk houden je lemen voeten geen stand, val je om, en zo hoort het ook. Maak er wat van, verwen jezelf ee...

Het is merkwaardig dat ik vroeger op de lagere school elk jaar met een schoolreisje ben geweest, maar er mij zo goed als niets van herinner. Ik heb geen idee waar we heen geweest zijn en wat ik beleefd heb. Ik weet nog wel dat we altijd in een bus gingen, maar wie er naast mij zat in de bus en of we...

Geen beschaafd mens gaat ooit op dezelfde dag naar bed als waarop hij opstaat.

't Is een prachtige gedachte en wie zegt dat de Chinezen geen gelijk hebben/hadden: krekels van jade. Grote, halfvleugelige insecten uit Zuid-Europa en de tropen. In het Drents Museum te Assen als rituele voorwerpen opgesteld en uitgestald. GO CHINA! Krekels van hard gesteente van bleekgroene kleur...

Diploma's zijn de doodsvijand van de cultuur.

Ik voelde zijn pols, maar ik kon geen hartslag meer ontdekken. Alleen in mijn eigen vingertoppen voelde ik het zachtjes kloppen. 'Bel de huisarts maar,' fluisterde ik. Zenuwachtig probeerde ze aansluiting te krijgen. Ik nam de hoorn van haar over en zei: 'Ik doe het wel, blijf maar bij hem.' ...

Als gij standbeelden neerhaalt, bewaar dan het voetstuk: het kan te pas komen.

Een kwartier naar mijn tenen staren geeft mij alle antwoorden. Problemen, dilemma’s, twijfels: allemaal tot niets verpulverd. Wat verdwaalde vlokken sop kriebelen aan mijn tenen. Ik kijk ernaar en barst uit in lachen om mijn kwetsbare mens-zijn. Ik drijf een beetje af in warme waterstromen die ...

Ik schrijf ze, stukkies, soms kort door de bocht, een andere keer berekenend. Nathalie mocht dat wel en ik mocht Nathalie, helaas heb ik haar uit mijn leven moeten verwijderen want ze zat iets te dicht op mijn lip. Mensen willen ergens bij horen, ik heb dat nooit begrepen. In plaats van dat men z...

Commentaar geven bij een Tourreportage kan soms kinderlijk eenvoudig zijn. Tenminste in Nederland, want daar hebben ze de instructie gekregen om vooral de Nederlanders op te zoeken. Vóór, tijdens en na de wedstrijd. Makkelijk zat. Komt er een met een oranje shirt aanrijden, geheid dat-ie in de rem...

Men geeft anderen het liefst die raadgevingen, die men zelf eens niet opgevolgd heeft.

Eerst wordt het grijs – ook bij de kapper zit er in het haartapijt steeds meer ‘zilverdraad’. “Niets aan de hand,” zeggen vrienden en kennissen dan, “grijs heeft zijn charmes”. Maar dan valt het uit... en hij maakt zich zorgen. Iedere keer dat hij van de badkamer komt, zucht hij w...

Beste Yvonne, Ik ben dol op mijn vriendin, maar snappen doe ik haar niet. Als Mars en Venus botsen wij regelmatig en dan zijn er ook nog zo wat dingen waar we de hormonen niet de schuld van kunnen geven. Neem nou jouw vakgebied: opruimen. Daarmee ben ik toch echt wel ‘het vrouwtje’ in ons...

Vreemd dat sommige gebeurtenissen je levenslang bijblijven en tientallen jaren later nog steeds in de herinnering blijven opduiken. Een voorval dat eigenlijk niets voorstelt maar dat mij blijkbaar toch diep geraakt heeft, is het volgende. Ik was een jaar of tien en met een schoolreisje ergens naar t...

Soms kan het gebeuren dat je helemaal niemand een strobreed in de weg hebt gelegd en je enkel en alleen maar met je eigen zaken zit te bemoeien, niks meer en niks minder. Je zit geen slimme plannetjes te bedenken om mensen voor je karretje te spannen en je bent al helemaal niet bezig anderen onderui...

De verbazing is de grond van de lyriek.

Ik hoor de regen tegen de ramen slaan. De druppels zoeken hun weg in de sporen van hun voorgangers. Al dagenlang is het nat en stormachtig, ondanks het voorjaar. De wind gaat boosaardig tekeer. Bomen en struiken staan bijna machteloos tegenover zoveel geweld. Alleen het onkruid staat fier rechtop tu...

Je moet je eigen waarheid niet verwarren met de mening van de meerderheid.

Had u er ook zoveel moeite mee om in die overjarige hippie, die ze afgelopen maandag in Belgrado hebben gearresteerd, de voormalige leider van de Servische Republiek én oorlogsmisdadiger, Radovan Karadžic, te herkennen? Ik bedoel, zet er een mijter op, hang er een tabberd omheen en Bram van der Vl...

Dansen is bidden met de benen; marcheren is vloeken met de voeten.

Vandaag bezocht ik voor mijn werk een plek voor dagbesteding. Samen met een cliënt gingen we kijken of deze plek iets voor hem is. Het is een verzameling van werkplaatsen waar vrijwilligers aan het werk zijn, die al hun kennis willen delen aan iedereen die er maar aan de slag wil. Nou ja ... iede...

Gisteren was onverwachts een bijzondere dag voor mij. Ik opende mijn post op mijn computer en ineens stond daar een brief van een voor mij onbekend persoon. Nieuwsgierig zoals ik ben opende ik meteen deze brief geschreven in doc. Terwijl ik de brief begin te lezen begint mijn mond steeds verder...

Het lijkt of ik geboren ben om als tankstation te fungeren. Een faciliteit waar mensen bij gelegenheid stoppen om zich te laven met troost, aandacht en begrip. Het is niet erg vind ik, dat mensen dat van me vragen. Zeker niet als het vrienden zijn. Ik heb graag vrienden om me heen, ze zijn belangr...

Meestal ben ik tamelijk doelgericht, ik werk met lijstjes voor de korte termijn en doelen voor een jaar. Allemaal helder. En het grootste gedeelte van de tijd houd ik me daar mee bezig. Dat moet wel, want er is veel te doen. Maar soms is dat opeens even klaar. Het begint met het zoeken van aflei...

Soms begint alles om je heen op z’n grondvesten te schudden. Je hebt niet meteen in de gaten wat er nou precies aan de hand is. Maar dat het erg is, voel je met je klompen aan. Terwijl je koortsachtig je geheugen aftast naar de plek waar je je rampenplan hebt opgeslagen, zie je dat de vulkaan ...