Alle inzendingen

Een kwart van wat je eet houdt je in leven. De overige driekwart houdt je dokter in leven. (Hiëroglief gevonden in een oud Egyptisch graf)

Mijn schilderijen en prenten zijn een verwijt aan God voor alles wat Hij fout doet.

De leraar Nederlands, normaal gesproken in rafelige spijkerbroek, vaal blauw t-shirt, gore gymschoenen, zonder sokken, was vandaag anders. Ver anders in plaats van verre van anders. Wat hem gewoonlijk niet lukte, gebeurde vandaag reeds bij verschijnen. Het stuk schorem, negenentwintig in getal e...

Zindelijkheid scheelt een hele hoop.

Bij een relatief bekende weblogbeheerder heb ik sedert enige tijd zo'n publicatiemogelijkheid in gebruik voor culturele onderwerpen. Omdat ik die onderwerpen eigenlijk wilde opsplitsen, vroeg ik een tweede weblog aan. Binnen twee minuten had ik alle gegevens ingevuld, en alles ging goed totdat ik m...

Foppe de Haan moet trainer worden van het grote Oranje. Dat zeg ik niet, nee, die stelling kwam ik in verschillende media tegen nadat het kleine Oranje de Europese titel had behaald. Ik word een beetje moe van stellingen in het algemeen en van dat soort stellingen in het bijzonder. Foppe flikt he...

Gelukkig ligt wanhoop in het zeker weten en rust hoop in de twijfel.

Ik denk dat wij bezit zijn. Ik denk dat wij aan iets toebehoren: dat de aarde ooit een niemandsland was dat andere beschavingen exploreerden en koloniseerden en over het bezit waarvan zij onderling vochten, maar dat nu het eigendom is van iets.

Het is onvoorstelbaar, hoe groot de keuze over het onderwerp ''maan'' op het internet is. Men vindt er duizenden titels van boeken en artikels met aan de maan gerelateerde wetenschappelijke, religieuze, muzikale, literaire en algemene beschrijvingen. Daarbij heeft men weer de keuze uit exacte, f...

Het Brievenwerk van de dichter Johann Wolfgang von Goethe neemt een bijzondere plaats in diens complete oeuvre in. Ruim vijftig banden van de in totaal 143 delen tellende Sophien-Ausgabe worden ingenomen door brieven van en aan Goethe, zoals die tot op dat moment bekend waren. Een deel van de briefw...

Het idee voor het schrijven ontstaat pas in het schrijven. Ik heb nauwelijks een verhaal. Je moet als het ware beginnen te schrijven terwijl je nog geen idee hebt waar het over zal moeten gaan. Dat is schrijven: een schaakspel. Dan blijkt op een gegeven moment dat nu dat moet gebeuren, de tegenzet v...

Is het waar? Vraag ik mezelf, -voor de zoveelste keer- af. Ben ik mezelf weer verloren aan iemand, die me kan breken en helen, naar diens wil? Geschrokken kijk ik mezelf in de ogen, een lege blik tekent het spiegelbeeld. Ik ben een paar uren, dagen kwijt. Ik heb de kleren van drie dagen geleden...

Wie nooit het rechte pad afgedwaald is, heeft elke afslag gemist.

Fanatisme is niet alleen domheid, het leidt tot laagheid.

De lage avondzon kust een wolkenband beschamend naar de nacht, de rimpelende zee goudbrokaat golven naar een einder, oplichtende algen doen een verwoede poging het donker te doorbreken. Tevergeefs, de duisternis omvat vergetelheid, nog even scharlakenrood achter de kim, de dag is dood, gestrand op d...

Talent en wilskracht Arturo Toscanini was achttien jaar toen hij reeds een studie violoncello had afgerond. Maar in plaats van naar een plek in een orkest te solliciteren of een carrière als solist na te streven, wilde hij beslist dirigent worden. Wilskracht, gekoppeld aan talent, kan nog wel eens...

Best een goede gewoonte. Je ziet reisleiders regelmatig even de koppen tellen. Dan is duidelijk of de hele groep compleet is. Maar soms kan deze procedure onverwacht ingewikkeld blijken. Zoals groep 8 van Christelijke Basisschool Deo Calculis Volente te ’s Heer-Arendskerke overkwam. Die klas was e...

Ik hoorde op televisie over een vrouw die een stichting in het leven geroepen heeft die 'geheim geweld' aan de orde wil stellen. Heel mooi dacht ik en schreef haar mijn bewondering en tevens mijn eigen belevenis over geheim geweld. Ik ben 58 en nog maar 1 jaar geleden, toen ik een foto van mij...

De ondergaande zon kleurt de rivier rood. Op het strandje is niemand te vinden. Mijn tante heeft me lang vastgehouden. “Kom jongen, eette ge nog es wat”. Voor mijn tante blijf ik dertien. Niet dat het eten me niet smaakt, zeker niet. Maar goed eten, dat is veel eten voor mijn tante, veel en vet ...

De gezinshond kan sociologisch als een stabiliserende factor gezien worden.

Je zal als schrijver maar het geluk hebben te wonen in een land waar iets gebeurt.

De ruggen van de boeken weerspiegelen de woorden van mijn vrienden ...

Er worden uit computers onderdelen gestolen door leerlingen van een scholengemeenschap. Het zou natuurlijk kunnen dat de leraren dat zelf doen, maar het is logischer en ook een stuk eenvoudiger te bedenken dat de leerlingen dat gedaan zouden hebben. De straffen van tegenwoordig zijn niet om over...

Ik ben niet meer in staat geweest te schrijven, terwijl een ziekelijk verlangen naar- me teisterde. Ik wou zo graag schrijven vanuit deze niet-bestaande wereld en diens euforie, maar ik had het gevoel verlamd te zijn, door de drugs neergeslagen. 's Morgens werd ik wakker, mijn lichaam stram. Overa...

“Goedemorgen! Spreek ik met de ziekteverzekeraar? Ja? Mooi. Verzekerde Oplopers hier. Ik heb begrepen dat uw collega’s van VGZ voortaan reizen naar Mekka gaan vergoeden,” sprak ik monter als altijd in de telefoon, “dus kunt u mij dan een ticket naar Salt Lake City toesturen? Want als ik daar...

Het Fries is akoestisch gezien een rijkere taal dan het Nederlands.

Sorry dat ik zo kom binnen vallen, ik heb al enige tijd last van een stalker, een randdebiel die denkt te weten wat goed voor mij is. Na enig aandringen mijnerzijds heeft deze persoon toegegeven dat hij toch ook wel iets geschreven schijnt te kunnen hebben, essays of zoiets. Tegelijkertijd ontzegt d...

Jean-Pierre is duidelijk op leeftijd en een gewichtig persoon, ik schat zo’n 120 kilo schoon aan de haak. Zijn vrouw Marie doet in beide opzichten niet voor hem onder en met z’n tweeën vormen zij de kern van ons hoekje op de camping. Er kan hier niets gebeuren of het moet hun instemming hebben....

ik vertrouwde ons boekje mijn laatste zinnen toe. zwaarmoedig. opgegeven strijd. ik benoemde het gevoel van falen, het gebrek aan kracht. Wanhopig probeerde ik mezelf te maskeren door te benoemen tegen deze wereld te willen zijn, een wereld die me zoveel pijn doet. Ik zei je dat alles anders zou ...

De taal is de ziel der natie, zij is de natie zelve.