Alle inzendingen

Hé, alweer een sms eens kijken wie zich dit keer meldt het is die onbekende man met wie ik nog niet één keer heb gebeld hij stuurt me dagelijks een boeket vol berichten dat ik dankbaar lees zonder me aan iets te verplichten vandaag noemt hij me zonnebloem en morgen orchidee al ben i...

Het paviljoen vertrekt in stukken van het strand op platte wagens – oktober is ontruiming lispelt de dame in het zwart ZONNELEEN De episoden van Amos 40.4

Ik ging naar Maastricht om Moniek Toebosch*) te zien. Ik lees je hier, ik hoor je hier, ik zie je hier geprojecteerd op witte muren. En als pop zo groot als jij en in de juiste kleren. Ik lees op een andere muur meer woorden over meer daden dan ik van je gezien heb. Ik mis je grote p...

Hij hield van haar, al had hij haar nog nooit in levende lijve ontmoet, dat wil zeggen als je een toevallige ontmoeting bij de slager of groenteboer niet meerekent. Toch maakte ze zonder het zelf te weten een groot deel van zijn leven uit. Hij ging met haar in gedachten elke avond slapen en wenste h...

Als taal zwijgt waar liefde bindt leven letters zonder klanken twee tandenborstels zeggen al genoeg

zag je staan in bloeiend groen bewonderde het trotse wiegen buigen strekken tegen wind hart in kleuren open zodat de zon je geur kon kopen nam je bloem van heel dichtbij plukte liefde uit je leven adoreerde je vooral het groen maar slechts verwelken is in mijn hand gebleven

Ik kan wel spreken van gisteren De dagelijkse struikelingen verwoorden Ik kan voor jou ‘n gedenksteen oprichten Met mijn nagels het mos wegkrabben Een hand op die gedachtenis leggen Iets van liefde op ‘n schutsblad tekenen Bloemen plaatsen of je doopkaars branden Dood eenvoudig verbee...

ik heb hem tegen vanaf mijn geboorte vanaf de ontsluiting glipte ik door ontspannen spieren het leven tegemoet en tot nu toe heb ik het gat niet dicht gekregen

wachter wat is er van de morgen de morgen ach wanneer de middag levert vele zorgen de avond rust in zwoele sfeer het lijkgewaad is gevallen over deze hele stam de dood heeft toegeslagen de nacht redt het niet meer alles is onder voorbehoud verdwenen onder mensen in een ambtenarenwoud ...

Als iedereen wat voordringt bij de slager Of na 't wegen nog een appel pakt Dan blijven alle regeltjes intact En draait de wereld toch wat minder trager De man die dit bedacht verdient ontzag Hij zwaait met die zwart-wit geblokte vlag

Hijgde over heuvels trapte door dalen de kleinste riviertjes tot ver voorbij aan richting zonnig zuid Dyon Wielde binnen Lyon met zijn schitterende Basiliek herinnerend de St. Jean Baptiste de open ruimte het vele groen voor en door samenstromende rivieren Mistralde met verbr...

Als liefde zo verslavend is, je leven zo bepaalt Als je geen "nee" kunt zeggen en altijd maar doorgaat. Hoe moeilijk is het dan om te stoppen om te zeggen, ik wil niet meer? Als liefde zo verslavend is, dat je mij niet wilt laten gaan. Hoe sterk moet ik dan wel niet zijn om onze verlang...

Marja: ‘Ik heb onze foto geopend en verlang er naar, je even vast te houden.’ Romy: ‘Ben graag in jouw armen. Het lijkt me heerlijk tegen je aan te hangen.’ Marja: ‘Voel me even dicht bij je, ben even week, nu. Wil me tegen je aanvleien.’ Romy: ‘Ja, lijkt mij ook heerlijk.’...

uitgemergeld ligt hij daar, mijn vader hij is zojuist in vrede heengegaan zijn lieve vrouw is kalm, maar aangedaan schor klonk zijn zwakke stem: "kom nader" verzonken in hun scherp gerande kassen zoeken zijn ogen, panisch haast, mijn blik het spreken valt hem moeilijk en ik schrik ik laat...

Heel dichtbij Zo onbekend Ik kan je haast voelen God ja, ik wil je voelen Op me Aan me Tegen me In me Praat met me Vertel het me Wie ben jij? Onbekende zo dichtbij Wat voel je? Wat denk je? Zeg maar niets Wees maar stil Voor altijd hier Bij mij

Ik zocht je in de tanende tinten van de herfst wandelend langs de wind, blaren die waaien, langs de schuilplaats van merels en kraaien langs waar kilte haar klauwen kerft in de vouwen van de bergen maar nergens bespeurde ik de geur van je aanwezigheid zo sterk als in de kerk van mijn b...

ik liever mijn wereld in dwalen van gisteren waar dromen weerkaatsen op grond waarin tijd veel te snel draait geschiedenis , ze is niet bij te benen bekende woorden in stilte hebben mij gevormd het gedicht dat staat deels geschreven onbelemmerd schrijf ik voort in de hartsla...

het laatste stompje geel geslepen mijn doos caran d’ache is leeg ik kom tekenkleur tekort ook schrijfblauw is niet meer ik schud de potloodvruchten creëer er een regenboog mee zoals je vroeger sneeuw kon schudden roep te vroeg ‘Hosanna’ in den hoge

Ze vergeet ’t heet dement alles ze leeft bij de dag telkens weer ze wordt opstandig soms en dat komt omdat ze af en toe heel eventjes zich herinnert dat ’t ooit anders was ze dementeert, vegeteert op zichzelf geagiteerd reageert ze maar soms lichten haar ogen op, alleen ...

Oktober. De dagen worden sneller moe en staan met tegenzin op. Het is nog donker hoor. Ze willen dat ik iets doe. Voor hen. Wij samen, wakker, toch? Of ik de kelders van de duinen weet wonen. Of de instelling voor Gesleten Dagen. Ze willen her en der zoetjes beter worden. Ja, maar zwijg. In ...

Aan bovenaardse conceptie doet een fout geen hinder. Innen jaren kleine lieve minnen nemen oude persoonlijke queestes. Rode strepen tonen unieke vetes. Waaronder xylofonen ijzig zingen.

zag je door beslagen ramen aangekomen nog op reis een vleugje buitenland verdromend in je ogen je kuste me ik rook Parijs ik nam je hand de koffers maakten grenzen een eiland in de mensenzee we lachten samen de omgeving deinde met de golven mee je stem had zuidelijke klan...

Naklinkende klanken In een stille duisternis Capuchon over het hoofd getrokken Kijkend in de dichte mist Yucca’s bieden niet genoeg bescherming Kou is te sterk voor jou Raadselachtige verschijningen Overal om je heen Omsluiten je, je gilt het uit Niemand is graag alleen

klant is koning vandaar de klaver rozen linde lavendelhoning vast door een vaste gast gezogen dat zal een bij uit de zwerm zijn deze zuigers zijn aanschouwelijk wees prudent en vertrouwelijk want om door bijen met honing geloond dient eerst belangstelling getoond. en wie hun rust verstoor...

Draaien bij stijgende luchtdrukken met de klok mee Krullen zich tegengesteld om diepe lagen Zwellen tussen beide weersystemen soms op tot orkanen Luwen in zowel het hoog als laag’s oog

Ik heb je nodig om wakker te worden, om dat te blijven, de dag door te komen. Ik heb je nodig om te overleven, te zijn, leuke dingen te beleven naar huis te rijden. Ik heb je nodig om tegen aan te kletsen soms over helemaal niets. Om een woordenwisseling te hebben het vervolge...

aan jouw borst wil ik weer even liggen je bent in mijn gedachte als ik een appel schil het mes snijdt, glijdt langzaam in het vruchtvlees het leven heeft zijn loop genomen de wereld eet niet uit mijn hand ik ben uit koers geraakt hoe jij alleen mij zogen zal voeden met elan

Ik schrijf deez’ verze’ uit liefde tot de gele Papieren met de kreuken glad-gestreken. De inkt vloeit, de pen haakt, harige vezels breken Af in het split en vlekken vegen vele. Daarom mijn hand die zo zwaar leit tot hele Lichte trekjes dresseer ‘k en ’t licht geteken Oefent de geest ...

Moerassen in Siberië - Citaat: het gas zal de komende decennia een belangrijke invloed hebben op de opwarming van de aarde doordat het vrijkomen ervan in de atmosfeer het broeikaseffect versterkt. (nrc.next, di. 12 september 2006) Smeltende permafrost. Eeuwenlang permanent bevroren grond vanwege vo...