Alle inzendingen

Uit aardedonker eeuwig woord "het is volbracht" ik kom tot leven

Morgen rijd ik met bedwelmende bloemen naar je toe. Ik wil niet langer wachten, eindelijk weten hoe Je bent; de bloemen zullen je verraden. Als je liefdeloos bent, zullen ze kwijnen en treuren; Als je kwijnt van verlangen, heviger geuren; Als je brandt van verlangen, hun knoppen scheuren En ji...

Is er iemand die mij vast houdt Wanneer het leven me benauwd? Hoeveel mensen hier op aard Vinden mij nog iets waard? Ik ben van alles, behalve goed Na 14 jaar....verlies ik de moed Om te geloven in mezelf Alleen mijn dochter van elf Zij vindt mij wel aardig Voor één mens ben ik waardi...

Mijn honderd armen omvatten haar veilige haven en mijn duizenden nagels zijn zwart van het maanzand. Ik zie mijn zee. De branding in de vuurtoren, het ruisen mijn cocon van scharlaken zijde in de wind van eb. Ze waait buiten. adem. Mijn honderd woorden hielden haar. En ik voelde mij begrep...

Gekomen, terwijl bommen Vielen. Raasden jagers Door het ruim Gebleven, terwijl oorlog Woedde. Gonsde 't idee Door zijn hoofd Expressieve, kubistische Beelden. Oorlogsmonument Voor Rotterdam Verwoeste stad. 'La ville Détruite'. Ontzetting en Wezenlijke angst Uitgebeeld in e...

het liep hier de spuygaethen uit een en al drassige troep dichting kwam ongekluisterde vrijsters met breekbare geloften legden geulen aan ter droging ook voor 't weids uitzicht maakten er een tuintje van verse groentjes voor de zieken nee geen dansmariekes geen dollemina's ze heette...

van lieverlee verbleekt de tijd je broze blik en lijf doven de laatste woorden die je sprak sluimert je pet aan de kapstok verdwijnt de leegte uit je stoel toch klinkt er genoeg in ieder mens die om je gaf alsof je nog aanwezig bent in alles wat je achterliet...

De uit het Engels overgenomen gewoonte om samenstellingen van woorden niet langer aaneen te schrijven leidt tot onduidelijk heden.

Omdat ze geen akkers hebben, geen steden, geen muziek, komt de zon en neemt hen mee, praat met hen over de klei, over T.S. Eliot en zijn Waste Land, over hun jeugd vol zoete herinneringen. Ze luistert naar hun gebroken levens en hun dromen, die wegrollen. Zonder twijfel zal ze bloemtui...

Eigenlijk zou je planologen, projectontwikkelaars, wethouders en gedeputeerden met een stok de bioscoop in moeten slaan. Zodat dat klootjesvolk eens kan kijken, hoe het wél moet. Kent u de film “De Noorderlingen”? Die speelt zich af in de jaren-50 versie van wat we tegenwoordig een VINEX-wijk n...

Ik wilde zo graag een gedicht voor je maken over hoe het was vroeger en nu jij klein en blond voor het eerst naar school ging hoe je groter groeide tot nu toe Nog een keer met mooi weer door de polder of over de dijk langs het ijsselmeer met jou in het zitje voor op de fiets flu...

ver weg is de poging tot een lyrisch epos anders dan eerst weekt het beeld niet langer los de derivaten werken in als klanken zonder geluid, een omfloerste ziel het brein, uitgezaaide ranken broos en immobiel

ik bloeide in het groen naast jou mijn kleine korenbloem stengelde iets hoger maar ontnam je nooit het licht in samen wiegen op een warme wind hadden wij voldoende zicht wij plukten zon uit sombere dagen waarin de uren leken te vertragen kom groei met mij in bl...

Het Pentagon heeft weer iets nieuws verzonnen: men vecht de oorlog tegen terrorisme – het lijkt het toppunt van surrealisme – met spinnen uit in plaats van met kanonnen. Een nepchirurg bedacht een ander wapen waarmee soldaten beter zijn geschapen.

De oude dronkeman Zwalkte gracieus Als een hertog Uit een ver verleden Die zichzelf verloren is De stad Had hem aangelokt En opgeslokt En hij begrijpt niet meer wat hij ziet hij ziet niet meer wat hij vroeger belangrijk vond en wie hij vroeger was is hij vergeten temidden van het ...

Zacht, haast zonder te bewegen omhelst een broos vlies nieuw leven ademloos valt adem samen waar twee harten ritmisch kloppen op het bewegen van een nieuwe morgen zwanger van dromen op het wandelpad van werkelijkheid worden maanden geteld in dagen wanneer de laatste wee geen pi...

De wind waait door mijn haar. Niet in het echt, maar in mijn hoofd wandel ik door het herfstbos, geniet van een dutje in het groene gras en ruik bloemengeuren. In gedachten tel ik de sterren, ontdek de mooiste dieren in de wolken en zie de zonsondergang op het strand. In ...

ik dronk muziek weemoed nam me mee naar oorden waar tranen en verdriet geboren worden ik liet me drijven op golven nostalgie met spijt van dingen die verloren gingen in een vergeten melodie in cirkels donker drijven zilveren tonen trompetten schetteren het koper rood, ritme ...

zij kleurt haar lippen met een vaag verlangen en spiegelt zich in het gevoelig licht veroorzaakt oorlog in een aantal mannenmagen... terloops maar nog gespeeld voorzichtig verleidt ze allen die zich in haar dampkring wagen geen man durft haar op de vrouw te vragen of hij kans maakt op wat ...

Middernacht en onrustig! Ik moet even weg, om de heldere nacht te ruiken. Mij vrouw had hoofdpijn en is vroeg naar bed gegaan. Ik roep de hond, kleed mij zomers aan en sluit de voordeur achter mij. Die heerlijke atmosfeer, misschien omdat de auto`s niet rijden en mijn herinnering, aan vroegere n...

Voor de Rolling Stones ga ik de dansvloer op. Mijn grote favoriet zullen ze wel niet draaien: Johann Sebastian Bach. Die is zó swingend, dat is bijna rock & roll. Echt, Bach en de Stones lijken op elkaar.

We vertellen onze kinderen maar al te graag dat ze niet mogen liegen en wat doen we zelf….juist, liegen! De nieuwe leugenperiode is weer aangebroken. De Paashaas komt eraan. Als mijn dochter het daar nu eens gewoon bij zou laten, maar nee hoor, ze zit in de ‘waarom’fase. Erg leuk! De chocol...

Ik denk aan mensen als in kleuren Van bloeiende violen of van buigend romig riet Soms licht, soms donker dan weer stralend of heel broos Ik kijk naar anderen die mij voorbijgaan waaraan toch niemand iets bijzonders ziet Maar ik, ik zie een kleur die overheerst en richting geeft aan mijn g...

Ons kleine blonde bolletje Met ogen oh zo blauw Jij kleine prutteldoos jij dondersteen, wie houdt er niet van jou? En schalt het uit je mondje: "Die, die, die", begrijpelijke taal dan wil je natuurlijk: dat, dat, dat. Dat weten we allemaal ’t Kan ook nog anders want ” Brrrr”, ...

ooit toen de jaren nog niet telden was er de dagelijkse vraag hoe geef ik mezelf een houding zo omstreeks mijn vijftiende kwam uit amerika bericht houding was voorbij image building je moest bouwen via acts naar een verbeelding van jezelf vandaag bedacht ik dat ik me vaak nau...

Het probleem bij dromen is, dat die van de anderen zo vervelend zijn.

de verwondering op haar gelaat schittert en straalt en verhaalt over die verre tijd, lang geleden, toen hij nog zelf het kleinste zag herinnering aan gelukkig zijn met schijnbaar onbelangrijk de minieme stukjes van de puzzel liefst zonder handleiding gebracht vreugde na die creatieve sec...

Ik lust geen vlees dus ben ik vegetariër. Meestal kijken mensen eerst omlaag als ik ze vertel dat ik geen vlees eet. Dan verwachten ze wollen sokken. Geitenwol om precies te zijn. Dus wordt het nog verwarrender als ik dan helemaal geen sokken draag. Kan ik ook al niet tegen. Dat gejeuk aan mijn v...

meine gedanken sind so oft durch erwarten befangen ob du ob du noch kommen wirst warum bleibt doch meine seele so fortwährend nach seinem ideal verlangen warum bleib, ich, mensch träume will ich so gern vergessen was immer gewesen ist und durch meinen verdruss schon viele male ist...

terug op mijn schreden moet ik een stap en dan nog een met gestrekte armen duw je mijn log geworden gewicht