Alle inzendingen

Wetenschap is georganiseerde twijfel

Hij ligt er nog, de steen: een jaar geleden Heb 'k zelf hem daar gelegd; en ik herken Heel goed de plek, vlak naast die scheve den, Waar 't zandpad, wit, loopt naar de hei beneden. 'K dacht vaag: Wat 'k doe, lijkt op wat Pharao's deden; Eenzelfde ontzetting vroeg in mij en hen: Alles ve...

Men riep meteen dat de Amerikaan die zich in Tampa in een toren boorde niet bij de bende van Bin Laden hoorde tot bleek dat hij hem zeer was toegedaan. Wees blij dat het geen Nederlander was, want anders lag ons land nu in de as.

Nog steeds was elke gedachte een rilling die de kou niet zou veranderen. Wachten hielp niet en zou ook nooit kunnen helpen.Het groezelige licht van de onverschillige lamp was het enigste gezelschap dat hij niet zou kunnen verjagen. De vieze geur van zijn verdriet was een spiegelbeeld dat hem herinn...

Hij was een rustige jongen van 22 jaar en had van zijn stiefvader een autootje gehad. Zo wie zo werd hij erg verwend, maar dat merkte je niet echt aan hem. Het scheen steeds vaker voor te komen dat jongelui alles konden krijgen wat hun hartje begeerde. De jongen was heel gedisciplineerd en ogensch...

De wind vraagt het leven en de ogen zwijgen als de regen niet meer verandert in het onheil dat elke droom vernietigt die niet in nieuwe woorden wil veranderen

Het menselijke geheugen is als een kaars die wil branden maar steeds vergeet hoe hij zichzelf moet aansteken.

Je ziet je kind langzaam wegdrijven in de oceaan, het drijft en kijkt je na terwijl het langzaam over de bewustzijnsgrens heen gaat, eenmaal die grens over is je liefde weg en jij beseft dan pas wat je mist, wat je verloren hebt, het besef houdt je dagen en maanden bezig. Als jij daar zit te huilen ...

De dauwdruppels op het gras beginnen te glinsteren. Het lijken wel toverballen, zoveel kleuren hebben ze. Mijn natuurvriend en ik zitten tegen een boomstam in de duinen. Overal om ons heen begroeten de vogels de opgaande zon met juichend gekwinkeleer en jubelend getierelier. ‘Heerlijk…,’ zeg ...

Je bent zo mooi anders, niet meer of minder anders maar zo mooi anders..

Het leek een toverwoord: Privatiseren. Maar na de uitverkoop van nutsbedrijven bleek dat je service op je buik kon schrijven en ook de winst viel niet te garanderen. Gelukkig mag de burger straks beslissen hoe vaak hij nog een aansluiting wil missen.

Als de chaos is geweken ik mijn verdriet heb aangekeken en mijn gevoel heb laten spreken dan zou ik willen huilen Huilen om de leegte in mij om de eenzaamheid waar ik in glij zonder vertrouwen aan mijn zij want hoe moet ik nu verder? Verder doorgaan, overleven liefde nemen, liefde geven...

Laat me voorzichtig achterover zakken op mijn denkbeeldig grastapijt Sluit langzaam mijn ogen en wacht rustig af tot de innerlijke rust tot mij zal komen Mijn slapen ondergaan het felle bonken van mijn hart dat diep in- en uitademend tot bedaren wordt gebracht Alle geluiden die mij omringen, drin...

de enige keer dat jij mij écht zag was toen opa dood in de kist lag

Woorden in de laatste puzzel die ik zoek vragen mij wie ik ben geworden na de puzzels die ik niet begreep en wilde maken toen momenten niet meer vroegen waarom ik nog wilde wachten op woorden die niet willen veranderen als ik blijf puzzelen

De kalmte die een mens verzint als hij over zijn eigen dood praat is gewoon het verlangen zijn noodlot te kunnen misleiden.

Draaiend op de top van mijn tenen, kontakt zoekend met het aardse bestaan, gevoed door een gevoel van loslaten. Armen ver uiteen gespreid, openstaand voor klank en geur, samengevat in een gevoel van zijn. Bewegend, energiek, en aanwezig, elegantie van het vrouw zijn, in een emotie van wa...

De kinderopvang-medewerkers staken. Voor ouders met een baan is dat wel naar, maar kinderen verzorgen is toch zwaar? Dus hoort u mij hier geen bezwaren maken. Integendeel, soms zie je van die blagen, daarvoor zou je gevarentoeslag vragen!

de stilte valt niet langer te verduren na ware liefde kwam een wreed Ave ze nam de blije kinderstemmen mee maar liet de echo tussen kale muren de straat lonkt om de leegte te ontvluchten op zoek naar iets, naar God mag weten wat zo sjok je uren doelloos door de stad in plaats van sterren pl...

Beschermende duisterheid verhult elke onvolkomenheid. Verwelkom iedere nacht met al mijn toverkracht, en heb alles, iedereen in mijn macht. Dan na talloze mooie dromen laat ik de zon weer opkomen.

Door de aanraking met liefde wordt iedereen een dichter.

De bui is afgedreven; aan de gezonken horizont trekt weg het opgestapelde, de rond- gewelfde wolken; over is gebleven het blauw, het kille blauw, waaruit gebannen een elke kreuk, blank en opnieuw gespannen. En hier nog aan het vensterglas aan de bedroefde ruiten beeft in wat nu wee...

Ik sprokkel late stukjes zomer in fragmenten geel. De lente laat ik heel. Het schuchter groen - nog nooit kon ik wat aarzelt breken. Jouw geur vleugt onvergeten door het gras. Weet jij de bomen nog? En nog waarom het was dat ooit de herfst begon en onze dromen met de vogels weken? Nee,...

Het verdwijnen van het politieke cabaret is een symptoom van een gevaarlijke depolitisering van onze samenleving.

Als je getrouwd bent moet je dikwijls ruzie maken, want daardoor kom je iets van elkaar te weten.

In kort gehouden zinnen Samengeraapt tot vier Hou ik gevoelens binnen En die zitten me tot hier Tot hier, en niet verder Kan ik de weerzin aan De grens, tussen wolf en mens Bereikt onder volzinmaan

Een ordedienst van jonge Marokkanen beschermt Kanaleneiland vol bezieling tegen geweld en diefstal en vernieling door tactvol hun kompanen te vermanen. Zolang ze daar geen beter plan verzinnen zou ik er maar geen homobar beginnen.

Wie niets laat verdwijnen in zijn bestaan zal in zijn bestaan verdwijnen waarna de nabestaanden zich zullen afvragen wie hij of zij ook al weer was.

Uitkijkend over wijdse waterige vlaktes Is het jouw verschijning Welke in mij opkomt. Je lange speelse haar, Golvend over je schouders En je draagt weer die jurk Die mij doet denken aan vroeger, Toen we nog vormbaar waren En het proces dat ons tot hier bracht. Spelend met de honden in het b...

Ik hoor de echo in mijn lach Als een hoon, mezelf bespotten Waarin de lust niet klinken mag Of de waarheid, het bedotten Ik voel de trilling in je stem Als een vriend, mijn lippen kussen Alsof van mij, en niet van hem Als het goudstuk om te sussen