“Bjarne weet jij een leuke naam voor een hond?” Bjarne keek verbaasd naar Astrid, want hij wist niet dat zij een hond had. “Een hond, wat voor hond, heb jij een hond dan?” “Ja een ruwharige teckel van vier maanden, ik heb nog geen naam, weet jij geen leuke naam, het is een reutje.” Bjarne was verbaasd, hij dacht altijd dat Astrid meer een kattenmens…

Mijn beste Belinda, Astrid stond al vroeg in de ochtend voor de deur om koffie met een scheutje melk te drinken in de woonkamer waar de balkondeuren openstonden, omdat het beloofde een mooie dag te worden. Na de koffie liepen we naar de Plantagebuurt waar de dierentuin zich bevond om ons te vermaken met gekooide dieren. We liepen langs de afhaal…

Opnieuw klonk de stem van de dronken jongeman door de straten. Zijn baard was inmiddels drie centimeter gegroeid en zijn stem leek nog luider te klinken. De buren spraken er schande van. Er zat schunnigheid in zijn taalgebruik. Het trok telkens weer de aandacht van Bjarne. Hij maakte politici uit voor tamme lullen en bleek daar ook argumenten voor te…

Op advies van mijn stappenteller wandel ik langs De Rietput, een grote plas dicht bij huis. In het gras liggen twee slapende eenden. De linker eend heeft een glanzend groene kop met een witte band om zijn hals; de andere is bruingevlekt. Hun koppen diep in de veren gestoken, één oogje open. De zon schijnt, het groen bloesemt. Gelijk olympische synchroonzwemmers…

Emma was een vrouw van de wereld. Ze had een brede belangstelling voor literatuur, ze vertelde over de gedichten uit de bundel 'Het zingend hart' van de schrijver Gerard Reve en over de verhalen van de Amerikaanse schrijver James Purdy, die in haar ogen een cultuurheld was. Ze wist veel te vertellen over de dichters Fernando Pessoa en Arthur Rimbaud…

De warme voorjaarszon bracht een weemoedig gevoel in de gedachten van de autistische Bjarne, die worstelde met de problemen in zijn onderbuik. Het was nu precies dertig jaar geleden dat hij een gesprek had met zijn verleidelijke hospita met de welluidende naam Emma Petronella over de dieren die met uitsterven werden bedreigd. Het was een van de vele…

In het donkerte van een onbestemd land was een dichter opgestaan, die mij herkende van een gedichtensite. Ik had het te druk om hem te antwoorden, want hoe had hij mijn bestaan kunnen achterhalen, terwijl niemand wist dat ik in werkelijkheid bestond. Ik besloot het wat tijd te gunnen en schreef ondertussen een mailbericht aan een goede vriend van mij…

Ineens schiet me het verhaal te binnen, hoe ik eega leerde kennen, hij ging met zijn moeder naar het ziekenhuis voor een onderzoek en zijn moeder zou rijden...we woonden niet samen en ik had dus ook geen kennis gemaakt met zijn ouders. Wanneer hij terug is van het bezoek/onderzoek belt ie me op en ik hoor op de achtergrond een oorverdovend lawaai…

Dertien jaar geleden is het alweer toen we toch weer overstag gingen om een hondje aan te schaffen. De keus van de naam liet ik over aan Oma, die er Wiskie van maakte...een heerlijk beessie maar het begin in ons gezinnetje liep niet meteen van een leien dakje. Dag 1: Er was ons aangeraden om hem in een bench te doen voor de nacht en zo ging het…

20. Al heel jong heb ik geleerd alles wat me raakt weg te stoppen en er niet over te praten. De eerste tien jaar van mijn leven probeer ik nog wel open te zijn en een beetje spontaan. Maar later lukt dat niet meer en huilen lukte vanaf toen ook niet meer. Als ik een jaar of tien ben en van school naar huis loop, komt er uit een tuin een klein…

Ik ben een jaar of negen en we krijgen een hamster. We noemen hem Poeleke. Om beurten mogen we voor hem zorgen, mijn broer, mijn zus en ik. Mijn vader leert ons hoe. Voer geven, water verversen, kooi schoonmaken, nieuw strooisel erin. Het beestje mag uit de kooi om mee te spelen en dat is feest, want hij is lief en zacht, en het is zó leuk hem door…