Herfstgedragen zuchtte de wind zich vleiend een weg onder de koepel van het loverbos om uit te deinen in de slaap van het kleurrijke bladtapijt. Mosgeuren begroeten mij terwijl fijne regendruppels mijn huid strelend zoenen ...en de kracht van innerlijke rust even mijn pad komt kruisen ...Het leven leeft mee.…

De bomen verliezen hun felgekleurde jassen en staan in hun kwetsbare naaktheid. Herfstbladeren vormen nog slechts een dik tapijt van confetti over moeder aarde. Dampen dansen; een voortjagende deken van dikke wolken blaast een verloren zomer voorbij. Langzaam valt de sluier rond het nevelland toe en hangt de mist zwaar als overladen tranen. Karmozijnen…

Wat je noemt in een zwak moment, alsof er ergens iets te ritselen valt de zomer af, naar de knoppen...en die radio maar schreeuwen van geluk. Mag je spreken, doet hij het weer niet en vergezocht tegelijk doet verandering van sfeer weten, in gedachten die om elkaar heen draaien...hoe beleefd vallen woorden van kwaad tot erger me niet zo dat komt…

Aan de oever lonkt een boomstronk, grillig. De nevel breekt, als in een sprookje. Zonnestralen besprenkelen licht als feeënstof over het water. Ik ga zitten, gewoon om te kijken. Het is de lente, zij parelt hier, nu. Vlak voor mij daar ligt zij, zo maar voor het grijpen. Even denk ik het helemaal te begrijpen. Dit is het!…

Ja, ik voel het. Ruik het en zie het! Alles loopt uit. De struiken en bomen. Elke vogel vliegt met een takje door de lucht. Je zou er bijna een helm van op gaan dragen. Gaan ze weer druk bezig zijn met het nestje bouwen. Goed dat wij mensen niet zo zijn. Allemaal in de lente lopen we met takken schrootjes planken en spijkers. Wel…

De winter is bij uitstek het jaargetijde van de inkeer, de natuur stompt af, het wordt koud en we zoeken massaal de intieme warmte op, onze woonhuizen dus. Romantici zitten met whisky of hete chocolademelk bij een knapperend haardvuur of zuigende houtkachel, realisten zetten de CV op 22 graden of meer. Sinterklaas is weer naar Spanje en dat is maar…

Taal is niet aan mij besteed, vaak kom ik niet uit de woorden die ik zou willen bezigen. In de kop zit het goed, maar zodra ik alles op de goedbedoelde rij wil zetten gaat het mis. Het is net niet wat ik wilde zeggen, de crux ontbreekt evenals de pointe. Ik beken derhalve kleur. Lente, ach de lente, met haar brekelijke nuances groen, vooraf gegaan…

De vogels fluiten hun keeltjes schor. ‘Tjielp, tjielp’, klinkt de lokroep in het bos en in de duinen. De kale takken met hier en daar een ontluikend, groen pukkeltje kijken uit naar je warme omarming. Tuinen en grasvelden vertonen heel schichtig een paarse, witgele gloed en wachten op jouw vurige kussen, die ze zal laten bloeien. En ik dan, zie…

Mooi weer. Mínder goede omstandigheden. (Buiten)gewoon slecht weer. Terecht! Welke informatie de meteorologische meter ook gaf/geeft, geplukt moe(s)t er worden. Juist natuurlijk. Veiling, groothandel, (groente- en) fruitzaken, maar bovenal wij als consumenten appreciëren te kunnen kijken, beoordelen, grijpen en eten. U en jij, net als ik, vinden het…