Volgens de mediaberichten is er een wereldwijde crisis in de rijkste landen, wat we met z'n allen maar aannemen dat dat zo is, er worden bezuinigingen gedaan, door de overheid en door de burgers zelf, men is uiterst voorzichtig geworden, dat wil zeggen, een deel van de bevolking, want ik zie om mij heen nog genoeg mensen de kapitalistische uitwassen…

Ik heb het al vaker geconstateerd, dat de aangepaste, schijnheilige, betweterige massa niet echt gevoelig is voor extreme, vooruitstrevende, subtiele, baandoorbrekende, taboevermorzelende, geniale kunstuitingen. Gebrek aan noodzakelijke kennis en uitzuiverende levenservaring doet hun mening tot niveau Neanderthaler uitspringen. Zie Van Gogh, die…

Als Gouwenaar ben ik een van de geluksvogels die 'The Schoolboys' nog gezien heeft, want tijdens Monumentendag kun je die veelal oubollige kunstschatten gratis voorbijlopen, ik heb dan ook niet lang stilgestaan bij dit zwart-blauw-witte, scherphoekige gepaai met vier mafkezen in VVD-tunieken, die stompzinnig lachend in de camera loeren, iedereen in…

Zaterdag 20 augustus heb ik voor het eerst na een jaar of acht weer eens een bezoek gebracht aan het Musée d’Orsay in Parijs. Dit museum heeft een grote collectie impressionistische schilderijen en daarom had ik echt naar dit bezoek uitgekeken. Rond mijn twintigste was ik helemaal weg van schilders als Renoir en zijn collega’s. Ik kon uren in een museum…

Er waren eens zeven kunstschilders. Ze hadden elkaar op de kunstacademie leren kennen, waren bevriend geraakt en hadden daarom besloten om een collectief op te richten. Een oud pakhuis dat langs een gracht stond leek hen wel geschikt voor dat doel. Ze kraakten het gebouw en namen allemaal hun intrek in een kamer. Dagelijks schilderden ze dat het een…

Literatuur gaat maar door, ook zonder mij, daar stoort het gegeven zich niet aan, zo heb ik vele grote namen zien gaan, terwijl de drijfveer intact blijft, anderen het stuur overnemen en nieuwe koersen inslaan. Eens ontstond de boekdrukkunst en zo de eerste publicerende schrijvers. Nu schrijft bijna iedereen en ondanks verschil in kwaliteit is dat een…

Die Bilderberg moet afgegraven worden, de kluit in het riet ben ik zo langzamerhand beu. Het volk wordt telkens weer afgescheept met zoet na zuur, regenten lachen zich de ballen in de broek, geld moet rollen, 'pecunia non olet' zegt de opperhork. Het iets hogere echelon schreeuwt zich de longen uit het lijf, kunst moet blijven. De kunst zet zichzelf…

Lang heb ik enige huivering gevoeld voor het schrijven van hartenkreten. Is het niet egocentrisch om te schrijven over persoonlijke zaken? Nu zie ik in dat daar niets op tegen is, want niemand is tot lezen verplicht en je dringt niemand iets op. Bovendien is het zomaar mogelijk dat een ander tegen je verwachting in iets aan je stukje heeft. Daarom…

Ik heb mij gewenteld in woorden, zoals een drenkeling naar wrakhout snakt, maar ik heb mijn gespierde armen nog en de therapeutische verzen kunnen mij gestolen worden, mijn donkere Jonasjaren zijn voorbij en de lyrische walvis spuugt mij uit. Ik beland in de chaos van de grenzeloze leegte, waar vragen geen mooie antwoorden meer kennen. Ik ben de afgesleten…

Ik werd geheel onwel, want ik zag borsten die zo groot zijn, dat ik ze liever laat hangen om me geen ongeluk te eten aan al te dolle vruchten, nee, dan zie ik toch liever stevige handperen. De geile negerin, die ermee rondliep, zag mijn pupillen verschrikt op tilt gaan, de gekartelde bruine ballenlonnenhouder deed me vermoeden dat ze een ordinair bijbaantje…

Op 15 mei aanstaande presenteert Bruno Paul de Roeck zijn laatste boek ‘ONGEWONE MEDICIJNEN VOOR TEVREDENHEID’ (uitgeverij van Gennep) te onzen huize: Koningin Wilhelminastraat 40, Dordrecht. Christoph Moedersheim brengt zijn speciale compositie 'Leben Leben' ten gehore. Maar er is ook een tweegesprek over horizontale en verticale spiritualiteit…

Veertig jaar geleden kocht ik op het Waterlooplein een zoveelstehands hesje van zwart fluweel met opgestikte motieven van wat eens zilvergalon moet zijn geweest. Vermoedelijk ooit gecreëerd in de jaren twintig/dertig, wellicht afkomstig uit de Balkan? Ik heb het letterlijk en figuurlijk stukgedragen. Tot mijn groot leedwezen kon ik er niet meer…

Er van uitgaand dat alle mensen gelijk zijn, zouden er geen grote schrijvers moeten bestaan, niemand beter kunnen schilderen of beeldhouwen dan ik. Het is gewoon een kunstje dat je geflikt wordt, kunstenaars heten niet voor niets zo. Oefenen en nogmaals oefenen, schrijven en herschrijven, het eindproduct ligt voor uw ogen maar de herhaling heeft daarvoor…

Wie kent Rosas niet??? In een wachtkamer, van de dokter, de tandarts, ergens op een statisch moment. Dan zag u misschien een been dat wiegelde. Een slome beweging, die ene moment verstilt, herhalend, vermenigvuldigt. Verweven in een beeld. Dat deels vervlochten, overvloeiend …. Zet die beeldenbeweging op een podium, dat is de hedendaagse dans,…