De "Studio"-zaal vormt als het ware een "onderafdeling" van het grotere Schouwburg-complex dat ook vanavond een flink publiek zal trekken. In de foyer, een sfeervolle ruimte in de vorm van een halve maan, ondersteund door antracietgrijze pilaren, wachten vanavond enkele echtparen op wat de avond zal brengen. Voor de meer buitenissige voorstellingen…

De eenentwintigste eeuw heeft zich voortgespoed en voor velen lijkt de eeuwwisseling nog heel dichtbij. De regisseur van "De vloer op" is ook inderdaad al twintig jaar schijnbaar toegewijd en kennelijk verschoond van zingevingsvragen of verveling bezig met zijn "métier": het verzinnen van telkens nieuwe improvisatie-opdrachten voor "zijn" acteurs en…

Slechts zelden wordt een theaterstuk breeduit op de voorpagina van een krant besproken. De NRC durfde het aan met het megaproject 'Anne', dat ondanks alle lovende bombarie vooraf volgens de NRC-kunstrecensente Herien Wensink totaal niet aan de verwachtingen voldoet. De voorstelling kostte miljoenen euro's, waardoor de rekwisieten en het op schaal…

Vanuit Restaurant "Carrousel" aan de Oude Markt in Tilburg heeft men aan de ene kant uitzicht op de gebouwen van "Fontys Hogeschool voor de Kunsten" en op de Muziekzaal met haar formidabele gewelfde dak en op de Schouwburg die haar naam draagt in donkerblauwe letters en aan de andere kant op het portaal van de Heikese Kerk met haar roosvenster,…

'Forever young, I want to be forever young!', zong Alphaville uit volle borst. Daar moest ik aan denken, toen ik laatst, alweer weet ik veel hoelang geleden, Rob de Nijs als een trotse pauw zijn zeventigste verjaardag zag vieren in een of andere schouwburg. Ik vond hem al een narcist toen hij in 'Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?…

De zaal zit vol, mensen van allerlei pluimage hebben plaatsgenomen op mooi rood pluche. Van loodgieter tot chirurg, van zorgmedewerkster tot freule, subsidie wordt door sommigen van hen hogelijk gewaardeerd. Ze komen allemaal voor die fantastische zangeres, die, ongehinderd door adhd en/of borderline, het publiek striemt met snijdend coloratuur,…

Het asfalt ligt opgeweld bij de bushalte, ik rijd er omheen met mijn fiets, herken de de aanrijdroute van het openbaar vervoer, de chauffeur kan niet anders. Elke keer weer die zelfde koppen, stempelen of knikken naar de jaarkaart, soms verbaasd grijpen naar wisselgeld, iemand vraagt om 2 of 3 zones, betaald wordt ie ergens afgezet. Op tijd drukken…