start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (96)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (54)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4932):

Uitstel van het Laatste Oordeel ?

Men riep mij bij de naam van mijn vader en grootvader: "Broeckx". Het ontroerde mij. De daar aan voorgaande nacht nog was mijn beschermer en grote voorvechter, mijn vader, in mijn droom verschenen, jaren na zijn dood en had hij mij het geld "geschonken" voor de achterstallige huur. Ik zag de biljetten nog voor me, terwijl ik tegelijkertijd mijn blik vertwijfeld liet rusten op de desolate personen in de wachtkamer die lusteloos en apathisch bladerden in de vergeelde roddelbladen en op de rij kleedhokjes op de Röntgenafdeling van het Ziekenhuis.

Men riep mij bij mijn naam. Zou ik ook zo geroepen worden bij het Laatste Oordeel? In het kleedhokje huilde ik (een heilzame, zachte, stille ontroering) en las de Duitstalige tekst op het zeepapparaat, de tekst die weergaf wat de bestanddelen van de zeep waren met de mannelijke rationaliteit en het natuurwetenschappelijk gefundeerde machtsvertoon die mij soms ook kunnen ontroeren.

Mijn longen moeten onderzocht worden; mijn longen die kennelijk door een onbekende als een fragiele, maar hopelijk solide constructie waren opgehangen binnen mijn borstkas, als binnen het chassis van een auto. Op de foto zou de arts er hopelijk naar kunnen kijken als naar een heldere beek.

Eerder toverde men voor mij uit de omvangrijke ladenkast van de apotheek telkens weer nieuwe pakketjes te voorschijn. Met telkens nieuwe en verrassende etiketten, maar de Doxycycline en Amoxicilline hadden niet mogen baten.

Was ik weer aangewezen op een forse dosis Prednison die de bacteriën eindelijk uit mijn lichaam zou verdrijven zoals een vogelverschrikker de vogels uit de Boomgaard?

Thuisgekomen vlijde ik mij tussen de zachte, witte lakens.

Werd het Laatste Oordeel nog uitgesteld?

Schrijver: I. Broeckx, 14-07-2013



Geplaatst in de categorie: ziekte

Deze inzending is 66 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum:15-07-2013
Email:hmessieatlive.nl
Bericht:Ineke, uit jouw verhaal blijkt een harde strijd, waabij je veel levensmoed en ook eventuele stervensmoed aan de dag legt.
Ja, het laatste Oordeel... We moeten elk ogenblik bereid zijn dat te ondergaan...
Meid, mijn al bestaand geloof wordt door jouw verhalen nog meer versterkt!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)