start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (130)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (76)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (133)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (60)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5980):

MIjn fantasie speelde mij parten

In oktober 1951 moest ik in militaire dienst, allemaal jongens van ongeveer 20 jaar. Tegenwoordig zie je ook vrouwelijke soldaten tussen de mannen rondlopen. We waren allemaal dienstplichtig en opgekomen in Bergen op Zoom. Op het kazerneterrein werden we al bedreigd met de krijgstucht. We maakten veel lawaai en toen een Indische kapitein naderde schreeuwde hij, dat we vanaf nu onder de krijgstucht staan en stil moesten zijn. Iedereen was meteen stil, maar de kapitein met een stokje onder zijn arm liep door en toen begon de herrie weer.

De eerste zes weken mocht je niet met verlof en dat kon wel eens niet doorgaan als je bij de inspectie op zaterdagmorgen geen vouw in je broek had of je schoenen niet gepoetst waren. Tegenwoordig zijn het beroepsmilitairen die allemaal in burger en vaak met eigen auto naar huis gaan, maar wij arme sloebers moesten in de jaren vijftig, in uniform met gesloten kraag afmarcheren naar het station om met de trein met verlof te gaan.

Ook op het station moest je uitkijken, want de militaire politie hield je in de gaten. Alles ging dus heel ordelijk en werd je vervoerd in heel oude treinen met houten banken, als dank voor de bewezen diensten aan het vaderland. Soms moest je wel overblijven in het weekend als je wachtdienst had aan de poort van de kazerne of elders op het terrein. Je verveelde je behoorlijk, dus ging je maar naar de kantine of naar een militair tehuis. Daar kon je koffie drinken of een biljartje maken. Soms ging je op zondagmiddag een eind over het kazerneterrein wandelen en hoopte je, dat er meisjes aan het hek stonden om er mee te praten.

Toen ik een keer thuis was met verlof, vroeg mijn vader of wij ook vrouwen in dienst hadden. Mijn fantasie ging mij parten spelen en ik zei tegen mijn vader, dat in onze compagnie een meisje was, die zich verkleed heeft als jongen. Zij is ook zo door de keuring heen gekomen en ze deed met alles mee en was zelfs nog beter met oefeningen en schieten als de jongens. Sommige jongens leken meer op meisjes, want zij was grof van bouw en heel sterk en droeg kort haar. Ook stond ze op wacht en marcheerde met gemak lange marsen met volle bepakking, terwijl sommige mannen zich in een ellendige toestand bevonden.

Mijn vader vond het vreselijk, toen ik hem vertelde, dat zij ook naakt bij ons stond onder de douches. Mijn moeder was helemaal van de kaart en wilde een brief schrijven naar de minister van Defensie. Ze waren nog behoorlijk ouderwets en dat was zo in die tijd, ook de zwembaden waren gescheiden voor jongens en meisjes. En toen ik hun vertelde, dat zij ook op de zaal bij ons sliep, was de boot helemaal aan. Mijn moeder zei nog tegen mijn vader, dat hij onmiddellijk de commandant moest bellen om aan deze toestand een eind te maken.

Toen zei vader tegen moeder, dat Kees de boel in de maling neemt, want hij zag het aan mijn ogen. Even later stelde ik mijn ouders gerust, want mijn fantasie had mij weer parten gespeeld.

Schrijver: kees niesse, 31-08-2016


c.niesse1931atgmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: ouders

Deze inzending is 116 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)