voeg je verhaal toe

Verhalen

hartenkreet (nr. 6.588):

Een onrustbarend panorama.....

Altijd had mevrouw me, kennelijk omhuld door stilzwijgende melancholische sentimenten, aan zitten staren tijdens de vergaderingen, maar nooit en te nimmer had ik de diepte van de beerput waarin zij gezonken was, het onmenselijke panorama van haar geestes- en gevoelsleven kunnen beseffen of peilen tot het bericht kwam dat zij niet meer te midden van de levenden was.

Geen liefde, geen vriendschap, geen medemenselijkheid, geen kennis, kortom; niets had haar nog kunnen troosten of bemoedigen.....

Schrijver: I.Broeckx
15 augustus 2020


Geplaatst in de categorie: individu

4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: