HAAGSE BEEMDENSPROOKJE
Het wijde boerenland bij Princenhage glom van werkgenoegen. Het had veel gezond vee en mooie oogsten. Enige kleine, maar statige landgoederen gaven dat Haase Beemdengebied een waardig aanzien.
Toch was er iets dat de boeren angst gaf. Ergens in het grasland lag een wiel. Zo 'n heel klein maar diep meertje. Bij volle maan zouden daar 's nachts om twaalf uur de heksen hun vergadering houden.
Op zekere avond sprak de vrouw van boer Nooyen tot haar man:
"Arno, hoor eens, ik vermoed dat er vannacht meer toverkollen dan ooit bij dat heksenwiel zullen komen."
"Lia, dan zal ik onze stal en schuur heel goed afsluiten. Eerst zal ik wat koemest over ons erf verspreiden. Ik heb eens gehoord dat die geur heksen tegenhoudt.
Maar nu ga ik eens lekker smullen van mijn avondmaal met gebakken spek en spiegeleieren.
Niemand waagde het om bij duister of schemer bij dat heksenwiel te komen. Wat zou daar voor gevaarlijks schuilen?
De jaren verstreken. Hoeveel het er waren is niet bekend.
In tijd van oorlog werd Princenhage een deel van Breda. Kwam het daardoor dat zowel mensen als feeën zoveel met de Haagse Beemden wilden doen?
De wijze wondervrouwen zweefden ongemerkt langs de denkende bouwmeesters en werkende stratenmakers. Tovervingers tikten zacht op hoofden en handen. Daardoor verschenen allerlei wegen en lanen, die zich in kronkels door elkaar slingerden.
De nieuwe woonwijk, Haagse Beemden, wou veel bomen en struiken doen verdwijnen. Maar nu lieten de kabouters van Mastbos en Liesbos zich gelden. Die kereltjes kwamen snel, op onbekende wijze, naar de Haagse Beemden toe.
's Nachts slopen de kobolds over grond, waar nog geen huizen stonden. Ze kriebelden in de aarde, spraken tegen de kluiten. Daardoor verscheen er later op die plaatsen het een en ander. Vele kleine bosjes en moeraspoelen sierden de grote buurt Haagse Beemden. Hier konden watervogels, reeën en konijnen heel dichtbij de mensen hun tehuis vinden. Tegelijk leefden ze er in volle vrijheid.
Op zekere nacht hielden de feeën en kabouters feestmaal met elkaar. Onder een rij bomen zaten ze aan lange tafels. Geen mens stoorde hun smulpartij.
Er werd wonderwijn gedronken. Het tovervolk liet zich overheerlijke spijzen smaken. De drank miste zijn uitwerking niet! Zowel de dwergen als de wijze vrouwen werden snel dronken, deden de raarste dingen.
Ze smeten in het rond met brokken gebak en klodders pudding. Ontelbare druppels van hun wijn vlogen heel wat meters door de lucht. Ja, en al die weggegooide spijs en drank zorgden ergens voor.
Waar de druppels wijn terecht waren gekomen, ontstond een prachtig meertje. Het kreeg de naam Asterdplas.
Uit de gevallen stukken taart en puddingklodders verrees een merkwaardig bos, het Haagse Beemdenbos. Hier staan nu heel wat bomen in keurige rijen. Daarnaast bloeit ondoordringbare wildernis. Ook tonen prachtige moerasvelden zich. Zoveel dieren leven er met grootste vreugde.
Ergens in de bewoonde buurt staat een winkelcentrum met opvallende naam. Het heet naar dat gevreesde wil van eens: Heksenwiel.
... Eindelijk laat ik weer eens iets van mijn dwaze hersenspinsels zien, waar een ieder het zijne of hare van mag denken.
Even ter zake: De Haagse Beemden is een nieuwe ruime buurt in de Noordwesthoek van Breda. Door de wijk verspreid heb je kleine bosjes en moerasjes.
Daarnaast staat het jonge Haagse Beemdenbos, waar zowel ordelijke aanplant als dichte wildernis zijn te zien. ...
20 juni 2026
live.nlGeplaatst in de categorie: landschap
orde woestheid
9
Geef je reactie op deze inzending: