Dichter bij de dood

U had het waarschijnlijk niet in de gaten, afgelopen etmaal verjaarde ik weer eens, ik zond desalniettemin een hartenkreet uit. Ik werd "gevierd".

Ik ervaar, verwachting brengt je dichter bij de dood, willens en wetens vlucht eenieder in stervensnood, verlangend naar dat gebaar. En dat komt dan maar niet, heb mij ongeremd voor de leeuwen gegooid, als een gladiator de tanden en klauwen bevochten, de duim omlaag, Cesar is lauwerkrans getooid, gekooid.

Ik vraag mij af, wilt u dat ik een hart onder uw riem zal steken, of kunt u zonder mij, kan ik u ontbreken ? Vermoed van niet, u bent zo vermoeid van het eigen gaan, geef het maar toe, zonder mij kunt u niet bestaan. Tot slot, ook al heeft u mij met cijfers de grond in geboord, ik geef u toch mijn woord.

Schrijver: Fred, 2 juli 2005

fredmolenaarcasema.nl

dichter dood dood

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.1 met 18 stemmen 2.732