Alle inzendingen over dichter

Huisjes op de dijk met wilde tuinen, waar ik wel eens doorheen wil struinen verfrissende wind door mijn haren naar heldere vertes staren Daar sta ik, blik op oneindig Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil Ik zie geen verschil Verder is het stil Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken Geen massa, geen wind, slechts molenwieken hier…

Ze staat hier en kijkt om zich heen en wiegt haar heupen op weelderige klanken Ze neuriet wat en gaat zitten met haar teddybeer op haar schoot Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek die alleen klinkt in haar hoofd De wereld gaat aan haar voorbij langzaam vanuit haar dromen Ze heeft een heerlijk leven maar vliegt weg naar vroeger naar…

Nog zachter dan een zedig streelgebaar Ontvouwt de roos haar vurig rode kroon Haar volle blaad’ren in het ochtendschoon Dodijnend door een zoele zucht aldaar De doornen deren niet haar zoete toon Zo vredig vlammend deze tijd van ‘t jaar Hier breeduit bloeiend, licht, helder en klaar Zulk woekerende weelde; ongewoon! Deez’ schone schijn,…

Een dichter had géén inspiratie en raakte al snel uit de gratie hij hield zich wel groot maar schaamde zich dood ’n ieder was bij zijn crematie…

Het leeggebloede licht van de novembermorgen legt zich over het formica-blad waar echter in de rechter bovenhoek 2 koffievlekken prijken. niets is volmaakt. Ook een der houten poten is een flink stuk korter. Als ik schrijf houd ik mijn rechtervoet eronder zodat een mooi, gelijkmatig schrift kan ontstaan, waarvan dit vers wel het bewijs…

Zijn rug is krom gebogen als hij aan zijn tafel zit. Geschreven woorden, niet gelogen; het blad voor hem was eens wit. Zijn hand peinzend op zijn kin, gedachten kronkelen in en uit. Het dichten heeft voor hem weer zin, sterke woorden zonder geluid.…

Dichter die uw laatste vragen Stellen zult wanneer gij sterft, Antwoord zonder zelfbehagen Welk een leed uw geest doorkerft Dat gij nooit tevree kunt zwijgen - Of ge uit iedre schemering Bleke maan van angst ziet stijgen Die uw mond tot klachten dwing'.…

Vaak zijn het zelf gemankeerde dichters, wier I.Q. gelijk aan dat van een debiel is en wier kennis van zaken zowat nihil is. Val niet in de handen van ongeletterde bruten, doch wendt u tot erkende Komrij-instituten. Zij wijden u in in de wereld van het Komrij-wezen. Hun instructeurs leren u Het Werk wel lezen.…

Waarom of toch de Dichters Zo graag een teugje drinken? Dit vroeg ik aan mijn Zangster, En zij gaf mij ten antwoord: 'Er was in oude tijden, Een bron, die aan de Dichters En vuur, en geest kon geven; Hier dronken ze uit, en zongen Ter ere van hun Goden, En dappere oorlogshelden.…

Zijn gedachten laten hem niet los niet voordat zijn werk volbracht is Zijn gevoelens uitgedrukt, beschreven hanteert zijn gereedschap zonder aarzeling Minuten, uren, dagen achtereen gaat hij door, als in een roes Niets kan hem ervan weerhouden totdat hij zijn stempel heeft gedrukt De perfectie, de schoonheid wanneer zijn creatie…

Aangeraakt door de liefde wordt iedereen een dichter.…

Alles wat een dichter kan doen vandaag is waarschuwen.…

zwanenzang mijn pen stokt vandaag als ik een onbeschreven blad tracht te ontmaagden ik worstel met een vervlogen drang ben thans aangeland in het gevreesde bordeel van verlopen dichters allen bloot geëtaleerd op oud rose behang alwaar woorden zijn verworden tot zuchten en inkt is verdroogd tot nutteloos zaad ik hoor…

zoals ik hier lig op mijn rug naar boven kijkend kaatst hun licht terug zoveel sterren die weer stralen je steeds afvragend waar blijven ze het halen iedere dag aan ons firmament schitteringen vreemd maar ook bekend vele levens lang mogen ze blijven zo kan ieder mens ze lezen en beschrijven…

Staat van ontvluchting gezamelijk broederlijk zie hier de drie musketiers Liefdevol vertrouwend kwaliteits staal bestrijdt geschreven oppervlakkigheid Ogen doorgronden ziel, pijn vlamt op naast een poel van ongebluste lust en bitterheid Blijf nog even en streel mijn ego nu eens met zaal leegte en pseudo intellectuele persoonlijkheids…

Ach lieve heren, welk belang heeft toch die eer voor even, Je bent toch wie je bent, dus durf te leven en laat de andere dichters punten geven, al slaat het soms echt nergens op... je krijgt toch niet de strop!…

Was ik maar een dichter, dan kon ik dichter bij jou zijn.…

Tom van Deel, de dichter die tevens lesgeeft, begint met zachte stem het college met het voorlezen van een gedicht van Vestdijk. Vestdijk? Schrijft-ie dan gedichten? Het kost Van Deel het eerste deel van het college om uit te leggen dat Vestdijk een van de grootste dichters van de 20e eeuw is. En dan is er koffie.…

Als mensen elkaar meer ruimte zouden geven, zouden ze ongetwijfeld dichter bij elkaar komen.…

Zelfdoding onder dichters is twintig maal zo groot als het landsgemiddelde; komt dat door ploeteren op gedichten of is het aantal dichters onder suïcidale personen procentueel zoveel groter?…

Door ergens afstand van te nemen kom je dichter bij jezelf.…

Ik was van beroep een zieke dichter in bed om droompjes te ontvangen. Dat is ook een beroep! Voor mensen die heel lui zijn en veel lijden en een hekel hebben aan de hamer en de sikkel een goed beroep! Kijk, een dichter houdt niet van werken, en het werk houdt niet van de dichter, die twee kruisen elkaar ook niet.…

Hij vertelde dat hij ook als dichter actief aan het worden was en lessen daarvoor volgde aan een plaatselijk centrum voor de kunsten. Ze vroeg of ze wat werk van hem mocht lezen. Aldus geschiedde het in die dagen. Ze kwamen overeen dat zij hem tips zou geven over zijn schrijfsels. Hij leerde snel.…

." vraagt Violette "Je bedoelt die dichter van de En dat jouw zoon bundel?" "Ja inderdaad" antwoordt Violette "Zijn naam is Jeroen Splinterman, ik zal die gedichten weer eens opzoeken.…

Gedichten verlichten geest... Geschreven woorden blijven... Emoties worden vermeld... Kleine verhalen verteld... Een ding gemeen... Zonder schrijven kan er geen !…

ik ben een dichter, geen mens van vlees en bloed de goede moordenaar de tand des tijds een zigeunerkoning Geronimo in ’t diepst van mijn gedachten, als een eerstejaarshopliet spring ik over woorden smoor de regels van de spraakkunst hoogmoed eist haar tol in het holst van de nacht (4…

Doch wie de dichter kennen wil Moet raden wat verborgen pijn Hem zo geduldig en zo stil Doet buigen voor de vreemde gril Der woorden, die zijn dienaars zijn, Geen rijmkracht en geen beeldenschat, Geen onophoudlijk taalgevijl Onthullen wat zijn hart bevat.…

All poets are mad.…

Dichterlijke vrijheid is gewoonlijk dichterlijk onvermogen.…

Een zelfbewuste dichter is even belachelijk als een pedante piano.…