Alle inzendingen van Joanan Rutgers

In Japan sterven velen door een aardbeving en een tsunami, de beelden liegen er niet om, terwijl ik geestelijk doodga vanwege een liefdestragedie, ook geen lichte kost, maar door te denken aan diegenen die werkelijk zijn doodgegaan door het woeste water, weet ik mijn eigen leed ietwat te relativeren, identificeer me met hen, maar ben ontkomen, terwijl…

Vlak voor Kerst 2010 begon mijn liefdesband met Mirjam, in tijdsspanne is het niet echt lang geweest, ook nog eens min twee maanden, daar Mirjam toen in Italië zat. Maar de intensiteit van de liefdesband was ongekend heftig en dat telt pas echt. Ik hou nog steeds zielsveel van haar, maar ik ben er nu wel steeds meer achter gekomen, dat er iets mis…

Tot mijn pik Het wordt wat koud. De dagen zijn van glas, gewapend glas en Seroxat. Zocht ik een woord voor alles waar geen woord voor is, ik geef het op. Je bent een zak, een zak ben je dat je ook nu weer dicht. En jij, mijn pik, wat hebben we vandaag verricht? Ik wil geen weemoed die niks kost, kom op, je slaapt al dagen in mijn broek,…

Ik geloof niet meer in de liefde tussen een man en een vrouw, ik heb er teveel ellende van ondervonden en ik weet hoezeer beide seksen gekweld worden door onverwerkte trauma's en communicatief onvermogen. Liefde voor één iemand nekt iedereen op den duur en de liefde uitsmeren over diverse contacten voldoet evenmin. Mijn ziel is geheel versomberd…

Zeegezicht Op de palm van jouw hand, in dat landschap van gevormde levenslijnen, niet groter dan een flinke waterdruppel - terwijl zonsondergang de hele hemel boven de eindstreep van het eiland ginds in Turner-kleuren zet - die babykrab, voorzichtig van tussen de basaltblokken geraapt, z'n onderkomen waar hij wachtte op de vloed. Nog kleiner…

Mijn geliefde was een dikke week bij mij in de flat en we maakten het heel gezellig voor elkaar, alles verliep soepel en we waren ons allebei niet bewust van het feit dat zo'n snel continu samenzijn wel eens averechts kon gaan werken. Zij maakte werkelijk alles schoon, zelfs de gordijnen gingen in de was en ze boende de vloerbedekking met azijnwater…

Ik leef alleen nog voor het liefhebben, zonder dat hoeft het niet meer voor mij. Alle rompslomp van het aardse bestaan kan me gestolen worden, is regelrechte bullshit. Ik ben oud genoeg om dit te beweren, heb meer dan genoeg geleden. We zijn in wezen allemaal intens verdrietig omdat we niet volop onze geliefden kunnen beminnen, dat oermankement nekt…

Keerpunt Alleen en alles afgesloten. School voorbij, vriendin de hort op, hart op slot: gedichten vol. Toen moest ik mee naar Ameland. We zijn nog bijna doodgevroren op het strand. Een zware dag. We rolden in ons stapelbed. Ik wist dat jij beneden lag. Plots gaf het donker me een hand die zei: ik vind je lief, die vroeg waarom ben je…

In het algemeen zijn de geheugens van de mensen versnippert, armoedig geworden, een ernstig symptoom van de huidige mensheid, een psychische aderverkalking, een gevolg van het ieder-voor-zich-principe. De tijden zijn voorbij dat dichters de spreekbuis van het volk of van speciale groepen waren, de heraut-functie is voorbij, naarmate de mensen individueler…

Usselo, herbezocht De hemelen glimlachten toen altijddurend als de glimlach van de Mona Lisa; onder de wegwijzers en hun gerechtige arm blonk de spiegeling van lantarens in de poel met boomstammen, en altijd was 't de bloeitijd van de distels, lasteraars leven hier niet, sprak het hooiland; later staken ze de weg neer; zoete moederkoek van…

Zo aan het begin van de een-en-twintigste eeuw van onze jaartelling is de poëzie in een stroomversnelling terecht gekomen, alleen is het de vraag of zij nu bergopwaarts of bergafwaarts gaat. In hoeverre kun je het heden modern noemen, werkelijk vernieuwend? Het huidige computertijdperk lijkt vooruitgang te betekenen, vervoermiddelen gaan steeds sneller…

De allerbelangrijkste poëzie is de poëzie, die niet wordt opgeschreven, dat is de poëzie, die geleefd wordt, zoals bij de natuurvolken of bij de kinderen, zonder enige pretentie kunst te zijn. Het bestaat zelfs dat men voortdurend lyrisch kan zijn en zien, deze staat is eigen aan alle kunstenaars, mits zij zich niet laten verstoren, vangen door negatieve…

Paardebloem Het is eerder gebeurd, ook dat ik zei: nooit eerder. Dat het geel van de paardebloem nooit geler geweest is eerder nooit eerder geweest. Dat hij zei: liever niet, en mij niet kuste - of bijna niet. Het zal ook eerder voorbij zijn gegaan. Al was het nooit eerder hier en op dit uur, en mij en met hem, en zo, en zo donker.…

Ik vernam dat minister-president Mark Rutte Nederland weer terug wil geven aan de Nederlanders, volgens de Moslim-televisie, hoe (af)stotend zeg! Geen woord over liefde en saamhorigheid, enkel deze PVV-nabootsing! Na-aperij! Ik wist het, het apenverstand regeert dit landje, een beetje tegengas is okay, maar de boel gelijk platbombarderen, dat is je…

Ik ben werkelijk tot het bot, mijn naakte botten, gegaan om te ontdekken waar ik nog blokkades kon opheffen, de nare boel kon transformeren of anderszins verwerken, als ik maar mezelf kon bevrijden van die ellendige nasleep van mijn destructieve, psyche ontwrichtende, liefdeloze, wrede opvoedingssysteem. Ik ben niet iemand die het leven lichtvaardig…

Afscheid Als aders op witte huid, zo staan ze aan de lucht, de bomen aan de einder. Landschap dat zich sinds altijd herhaalt in glooiende eeuwen akkerland. Het voorjaar wacht in harde botten maar de sleedoorn bloeit als toen ik nog een meisje was, lichtjaren her. Lente breekt zich baan, als verdriet, het eerste vloeien van bloed. Komen…

Rialto (voor Gerard Reve) in een aangespoelde stad tussen land in water schiep aan het einde van de zestiende eeuw Antonio da Ponte een brug eb en vloed ondertussen werden verguld in paleizen aan plafonds gepleisterd een Maagd werd aan land gedragen: Santa Maria Gloriosa dei Frari Santa Maria della Salute Santa Maria della Carita Santa…

Het was in ieder geval mooier weer dan twee weken geleden, maar ik hield mijn hart vast omwille van de camera, want een tweede cameradoop zou ik niet kunnen verdragen. Gelukkig zat de camera nu op een stevig statief vastgeklemd en zou het daar niet aan gaan liggen. De twee heren van de NCRV waren inmiddels ook weer bekomen van de schrik (het verlies…

Zij haalt lapjes uit de kast, schudt die open, tilt ze tot tegen haar kin. Het hoofd erboven als een goochelbal, rolt naar links, naar rechts. Ze ontwaakt als een kaal blad, lege mal, paspop, hangt kleren rond haar schouders, begint te leven. Of zijn het de kleren die gaan ademen? Buiten haar om, buiten het ijle diep van binnen zijn zij tastbaar…

Onvoltooid Al mijn avonturen in verleden tijd mijn avonturen, stel je daar maar niet te veel bij voor toeristen bekogelen met wijnappelsienen waarom wijnappelsienen? Hoor ik je vragen maar zulke vragen stelden wij ons nooit mijn hond, mijn nicht en ik. Onze zogenaamde weeskinderlijke lichamen verkopen aan dikke Duitse toeristen nog zo'…

Eiland Je krijgt geen brieven van het vasteland alsof ze allemaal dronken op zee hun letters verloren aan de vissen. Vandaag koop je een Joodse krant. Op een dag koop je kruiden op een bazaar in Istanbul of een suikerspin in Moskou. Op de heenweg lees je een boek tijdens een treinvertraging van minstens twaalf uur uit. Het land trekt…

Ewig weiblich zo zacht, Marjan, als nu je armen om me heen gesloten zijn zo zacht als je twee tere borstjes zich nu nestelen aan mijn borst, zo zacht als 't smeken van je bruine ogen zo zacht als 't strelen van je lieve naam zo zacht en welig als je heupen zijn, beschroomd gewillig aan haar meesters hand, zo zacht gehoorzaam als je zoete schoot…

Park Soms zit ik in het park en breek ik in gedachten eenden die ik in een broodzak aan je geef. Rituelen van weleer en hoe er errors sluipen in hun voorgeprogrammeerd teder dat dan kabbelt tot onwezenlijk wreed, naast alle andere begrippen, alfabetten rekensommen die men - vraag iets, vraag me alsjeblieft iets - foutloos in een vingerknip…

Vaders altijd gaan vaders weg verdwenen scheerspullen in het badkamerkastje ellebogen in het tafelblad geruit colbert met stukken over de stoel gaan vaders weg ze roepen je achterna op straat vloeken wat ze anders nooit doen PP - papa praat dat doen vaders die weg zijn gegaan ze zitten in orgels komen met grote handen eruit rammen…

Binnen de roomse traditie worden verschijningen vaak exclusief waargenomen door heiligen, zoals bijvoorbeeld door het arme herdersmeisje Bernadette van Lourdes, die diverse keren Maria gezien heeft in een grot. Sint-Franciscus hoorde stemmen (op zich al kielekiele!), die hem zeiden een kerk te bouwen op een bepaalde plek. Doordat hij nauwelijks at werkte…

Mij steekt het steeds meer dat superlieve mensen zich zo nodig moeten bewijzen in onze razendgekke rampcultuur, terwijl ze zonder hun connectie met deze flitscultuur veel beter tot hun recht zouden komen. Laat al die oerlieve, unieke, goddelijke artiesten toch eens met rust, mensverdomme! Pas je anders aan hen aan, werkelijk aangepaste gestoorden! Verdiep…

Hemelsblauw Hij zegt dat wanneer de nacht bijna ten einde valt en ik de slaap nog steeds niet bij zijn haren kan vinden, vlinders zoek op plaatsen waar we eerder die avond met kussens vochten en ik naar adem reikte naast het bed, dat hij dan hoopt mij achter het behang te plakken met de alleslijm die ook zijn vorige verloren liefdes rustig…

Toren Ik sta in een plek van wind en kijk naar nieuwe daken boven de dijk mensen op een fiets, boten in de verte zijn vlekken op water Ze denken dat ik een paard ben wit met ridders en prinsessen ik ben onverplaatsbaar, dus komen de dingen naar mij. Je haar blaast uit je gezicht, dooft je oren draait je om en het is stil Als het er…

Dictator Kadhafi is laaiend van woede, omdat zijn volk hem weg wil hebben, iets wat hij niet kan tolereren, want iedereen moet hem eren, moet zijn opgeblazen ego strelen en niet tegen de haren in, want dat pikt hij niet. Als een kwade leeuw brult hij van zijn ivoren toren, dat hij zwaar psychopaat is, wordt nu wel heel schrijnend zichtbaar. Zijn…

Nachtschepen Jas open in oktober fiets jij mij op je dooie gemakje tegemoet, en al van verre val je me op; ik val voor jou als we elkaar passeren en wat is zaliger. Die onbewuste avonds, als ik het nieuws verneem van een geschepte fietser die het niet heeft gered ondanks de inzet van de traumahelikopter et cetera, et cetera, dan…