Woestijn. Duinenlandschap. Ik verplaats me sloffend in brandende zon. Opeens besef ik dat ik zonder schaduw ben. Ik kijk om me heen en ontdek op mijn weg achter me geen voetsporen in het zand. Geen sporen laat ik achter me.
Ik schreeuw. Schreeuw ik werkelijk? Geen geluid. Niet de zachtste toon. Dan zie ik iemand diep onder me door het zand waden…
Er was eens een klein meisje. Op een dag - het moet wel een heel bijzondere dag geweest zijn - was de dageraad grijs en afschuwelijk, zodat ook de harten en gemoederen van de mensen er afgrijselijk lelijk van werden.
Het kleine meisje ging naar het raam en keek naar buiten. "Bah, wat een lucht! Daar moet ik iets aan doen!" zei dat kleine meisje…
Er kwam eens een rare snuiter bij een boer en hij zei tegen de boer: "Ik breng je een blijde boodschap. Maar ook een treurige. Want vroeg in de ochtend, soms voor dag en dauw, ga jij de stal in naar je vee. Je melkt de koeien, je gooit de mest op de mestvaalt, je voert je beesten. Dan ga je naar de weilanden en de akkers. Je zaait en maait, je ploegt…
1.400
Bezig met laden