Alle inzendingen van michel

Het vroor dat het kraakte en het oude kasteel stond er verwaarloosd bij. ‘Roep de ridders bij elkaar!, riep de kasteelheer galmend door de zalen. De wind vloog door de vertrekken en hier en daar viel iets om of vloog iets van de muur. De ridders, Griekse huurlingen, stonden er dapper bij. ‘Luister!, riep de kasteelheer die vanwege zijn hardhorendheid…

De kleine man was in feite niet zo klein. Tenminste, zo ervoer hij dat niet, nee, hij vond zichzelf qua lengte normaal. R. zat op een avond met zijn gezin in de woonkamer toen de voordeur bel ging. De kleine man keek even naar zijn vrouw, liep naar de voordeur en deed open. Er stonden drie agenten. “Goedenavond mijnheer!, zei de meest linkse agent…

Diep in de nacht kwam Eve terug van haar bezoek aan Madame de Sainte Boeuf. Ze keek rond in de armzalige ruimte die hun woongelegenheid bood maar weinig meer dan dat. In het centrum van een stad verdringt alles en iedereen zich. Voor een kunstenaar is het centrum van de stad de plaats om te zijn. Daar wordt het werk verkocht. In het centrum van deze…

Onze kunstenaar wist niet wat te doen. Hij liep door het atelier en bekeek zijn werk. Hij deed dat wel vaker, maar nu, met de dreiging, de komende uitzetting en het verlies van alles, bekeek hij zijn werk heel precies, alsof hij nog nooit zo helder was geweest. Hij had een vrouw geschilderd, een portret met op de achtergrond een fantasierijk landschap…

Het huis van de prefect was een eeuwenoud huis. Het keek uit op een van de paleizen van de Koning die in de zomer het paleis bewoonde, het huis keek ook uit over het belangrijkste plein van de stad. Feitelijk, juist dankzij deze positie, was dit het belangrijkste huis van de stad. De salon van Madame de Sainte Boeuf maakte het mogelijk dat alle belangrijke…

HOOFDSTUK 1 Het regent en de kou is bijna onverdraaglijk. Voetstappen drukken zich in de sneeuw. Ergens aan het eind van de straat, net niet ontrokken aan het zicht, beweegt iets en komt dichterbij. Ik sla het pad in dat leidt naar mijn huis, pak de sleutel, open de deur en ga naar binnen. Het is koud. Adem is zichtbaar. In de ochtend vult…

Voor rechten en royalty's was de belangrijkste erfgenaam het Anna Freud Centre in Londen, 'Instituut voor de bestudering van de effecten op lange termijn van psychoanalyse en psychotherapie bij kinderen met emotionele stoornissen'.…

Na een flink eind nam plotseling de stroom tegen toe. En niet een klein beetje ook, het werd bijna onmogelijk om er nog tegen in te gaan. Ook kreeg hij trek, nou ja, trek werd natuurlijk al vrij snel honger, en honger neemt nu eenmaal alle gedachten in beslag. Hij keek uit naar een rustplaats en vond deze, aan de zijkant, rechts van de stroom tegen…

“Ik wil weg van hier!” Hij zei het ineens, zo vanuit het niets en eigenlijk kwam het ook óp uit het niets. Hij had het zomaar bedacht. “Maar hoezo, waarom wil je weg, we hebben alles hier!” zei de ander. “Ik weet het ook niet zo goed, misschien omdat we elke keer hetzelfde rondje zwemmen, ik heb het gewoon wel een beetje gezien, het is steeds hetzelfde…

Één van mijn vroegste jeugddromen was, naar ik mij herinner, dat ik een racefiets wilde. Op een verjaardag werd deze wens waarheid. Grijs was ‘ie, met stoere letters op het frame, flinke zwarte banden en een fijn zadel. Aan dat zadel kon je een tasje hangen, met plakspullen voor een eventuele lekke band. Trots fietste ik in het rond en in het rond…

Ik heb ooit een vriendinnetje gehad en die relatie duurde ongeveer drie jaren. Op een bepaald ogenblik, zeg nadat wij anderhalf jaren bij elkaar waren, vroeg dit vriendinnetje waarom ik nooit in Het Leger ben geweest. Dat vond ik toen een beetje een rare vraag. Immers, de reden om níet in het leger te willen lijkt mij voor de hand liggen, ik hoef…

Vandaag rond twaalf uur, want ik zat naar het nieuws op de televisie te kijken, gebeurde het. Mijn televisiescherm sprong op zwart. Even vreesde ik dat dit gebeurde omdat mijn televisie al vrij oud is, maar opgelucht kon ik even later constateren dat dat niet het geval was; ook mijn internet en telefoon deed het niet. De provider lag er uit, zo heet…

In Parijs maak ik een kort praatje met het meisje van de bediening. Ze komt uit Rusland, blijkt, en kent haar talen. Ik ook. Ik zeg een aantal dingen in het Russisch en ze moet lachen. Een raar fenomeen is dat; thuis, waar iedereen dezelfde taal spreekt is het van geen belang. In het buitenland kan een gemeenschappelijke taal direct een band scheppen…

Vanavond las ik wat in Cicero. ‘Over vriendschap’. Je zou een verhandeling verwachten over het onderwerp ‘vriendschap’, en daar had ik ook zin in maar nee, het is een dialoog. Het hele boek is een gesprek en is dan ook volgens die strenge regels geschreven en in die vorm gegoten. Hoogst waarschijnlijk dat een ijverige monnik in de middeleeuwen…

Op een warme zondagmiddag fiets ik door Amsterdam. Veel mensen hebben vakantie en op een dag als deze zijn de terrasjes vol en is het druk op straat. Met moeite beweeg ik mij door het verkeer; druk bellend moet er voor vanavond worden afgesproken in één of ander park of dansgelegenheid en een man op zijn fiets, haastig op weg naar zijn werk past natuurlijk…

Ik speel al jaren gitaar en muziek maken op de computer lijkt mij, na het zien van een documentaire over Jan Akkerman, fantastisch; je eigen studio thuis! Zelf heb ik totaal geen verstand van computers en ik hoop dan ook dat de man in de computerwinkel mij verder kan helpen. Ik leg uit wat ik ongeveer wil gaan doen en hij gaat aan de slag. Na een…

Ze was ronduit onaantrekkelijk. In de druilerige regen, van die regen die het hele land in triestheid onderdompelt, stond ze in de schemering van de vallende avond te wachten op de trein. Doorweekt staarde ze peinzend voor zich uit, in diepe gedachten, haar blik gericht op een punt ver voorbij de horizon. Lelijk kon je haar niet noemen, ze bezat…

Er zijn dingen die ik nooit anders zou kunnen zeggen dan zoals ze in een gedicht terechtkomen. Dat ik er die woorden voor heb gevonden is voor mij het bestaansrecht van zo’n gedicht.…

Moet ik er op wijzen dat De Gaulle, na nee te hebben gezegd tegen Vichy en het fascisme van Pétain, tegen Stalin en het Sovjetrussische totalitarisme, ook nee moest zeggen tegen het Amerikaanse plan Frankrijk onder voogdij te stellen, met Amerikaans bezettingsgeld en een Amerikaans bestuur?…

Het is niet goed zolang het beter kan, en daarom streven wij altijd naar meer. Zolang wij dat herhalen, telkens weer, vergeten wij om te genieten van. Wij houden rekening met iedereen, en zijn niet gauw tevreden of content, maar vraag jezelf een af wie dat je bent, en zeg in plaats van altijd ja, eens neen. Het heeft geen zin te streven…

De hemel krijgt een lach op zijn gezicht, terwijl het wonder van het licht zich toont, en ons dan onvoorwaardelijk beloont, indien het water samensmelt met licht. De hemel opent wagenwijd zijn deuren, indien de regen bijna is verdwenen, en zonlicht ten tonele is verschenen, een prachtig scala goddelijke kleuren. Het is penseelkunst van de…

Want in de vormkracht accentueert zich het moderne kunstbewustzijn: Poëzie is geen ontroerend spreken, maar een van de aanleiding en de schrijver losgeraakt gewas, een natuurlijk organisme, een bloem. Zo openbaart zich de scheppende kracht van een artiest ook alleen maar in zijn werk, in elk op zichzelf staand gedicht, en de creatieve kracht van een…

De golven beuken op het strand met ongelofelijke kracht, maar lossen steeds op in het zand, hun energie tot staan gebracht. Het is een onvoorstelbaar spel; vanuit een eindeloos bestaan, steeds even niet en dan weer wel, geeft het geluid hun ritme aan. Bij elke golf dan zwelt het op tot het niveau van een orkaan, om na 't bereiken van…

Het is een schouwspel, bijna onvoorstelbaar; de sneeuw valt als een wazig wit gordijn, de witte vlokken vallen echt ontelbaar, en maken zo de wereld kristallijn. De sporen in de sneeuw zijn onvoorspelbaar, en kreukelen de deken van satijn. Zolang het sneeuwt is alles nog herstelbaar, en houdt het tafereel zijn extra schijn. En kijkend door…

Ik zit gevangen tussen hoge muren, en voel frustratie, wanhoop, onmacht, pijn. Ik zit ontredderd voor mij uit te turen, volledig aan het eind van mijn Latijn. Het is ontzettend moeilijk te verduren, omdat ze door mijzelf gemetseld zijn, gemetseld in de niet te tellen uren, de niet te tellen uren van de schijn. De muren van het ego, de verwachting…

Alleen dwazen zijn altijd zeker en beslist.…

Het kerkhof van een getto. Stenen. Stenen. Gezichten die niet zeggen wat ze menen. Hangende handen. Lusteloze voeten. Ze waden door een eeuwig puin. Ze moeten. Maar op een zolderkamer gaan ze leven. Vertellen. Menselijk bewegen. Even. Ze worden vogels, fladderen en wiegen. Tot aan 't plafond. Dan weifelen ze. Liegen. Schrompelen samen…

Iemand zei eens dat mensen die tijdens hun speelse vermaken geen serieuze gedachten toelaten, op iemand lijken die heiligenbeelden niet durft te aanbidden wanneer ze geen gewaad aan hebben.…

Als iemand die van je houdt niet van je houdt maar je wel op wil eten terwijl je geen appel bent noch de wortel uit drie, dan mag nee niet en kan je niet een raadsel dat je rok na rok afpelt als een ui, treurwerksgewijs tot alle generaties op zijn en een stem klinkt die op oudtestamentische toon beveelt zit niet zo te kutviolen. --------…

Het gaat goed dit jaar met Frankrijk. Het land is welvarender dan volgend jaar!…