Alle inzendingen

Elke zondagavond Bespeel ik homo-vriend Potje biljart Vreselijk hard Hij weet, ik ben niet zo Toch wil hij winnen Wil mijn hetero Zijn garen spinnen Achtergrond, Spaans gekweel Flamengo ons beider deel Hij is echt een wereldman Jammer dat ie met mij niets kan.

"Oh ja." dacht ik vandaag. "Het eindexamen" Ooit stond dat zeer centraal in mijn bestaan Nu dreigt het me elk jaar weer te ontgaan Zo moet ik mijn vervreemding wel beamen Derhalve voelen -ieder jaar rond mei- Mijn jonge jaren aan als ver voorbij

Solide en waardig berichtte Studio Sport voor het laatst over het voetbal. Hoe gaat John de Mol met zijn Tien(10) dat straks aanpakken? Kees van Kooten voorspelde deze week op tv dat Tien er een gigantisch ‘betting office’ van gaat maken. De voetbalsamenvattingen worden onderbroken door een ei...

De essentie van de discussie tussen evolutionisten en creationisten: wie creëerde de evolutie?

Schat klim even in mijn gedachten Neem dan mijn woorden met je mee Lees de zinnen vervuld van liefde Wild stromend als een emotiezee Kijk heel voorzichtig in mijn hart Jij zult jezelf zien daar van binnen Een spiegeling van mijn verlangen Om jou te koesteren en te beminnen Herinner mij ...

leven hoeveel tijd ben ik kwijt met het plannen van leven en noteren en alle andere beslommeringen nu eenmaal noodzakelijk als papier en balpoints die het ritme vastleggen in de eindeloze stroom de zinnen vullen ongewild de breedte van het papier het einde van de bladzijde staat gelijk aan le...

Ik denk met weemoed terug aan de avond van gisteren. Heerlijk sluimeren over rul zand en de warmrode vuurbol glijdend onder zien gaan als nacht langzaam valt Ik zag golven zwemmen en schuimbekken alsof de duivel hen woest bejoeg Het zilte water voelde ijzig koud en ik liep in staffe br...

en alles wordt steeds ouder geweest en al gebeurd en toen erg om gelachen die van jou spreekt dus al woordjes snoer 'm de mond voordat het te laat is want alles is gezegd en tot gesprekstof zijn we weergekeerd

ze hebben pauze pauze en daarom ligt ze naast mij en niet naast hem 'maar alleen zoenen hoor' ook deze pauze heeft z'n eigen regels 'doe je het licht uit ' fluistert ze ik trek aan het snoer en denk aan de tijd dat het licht in de pauze aanging en het zoenen ophield

Je koffiekop bleef liggen, Roerloos op het parket, Alsof het nooit, Met brute kracht, Van de tafel werd gestoten. Alsof je nooit, Boos opstond, En ik niet huilde, Toen de deur werd gesloten.

Jij praat, Maar je hart zwijgt stil. ’t is stil zonder het leven. Je ogen kijken, Je wilt bezwijken, Om de dood Haar zin te geven. Verblind door tranen Blijf je dwalen. Je zoekt de leegte In je hart.

Al heeft de wetenschap allang bewezen: de aap evolueerde en werd mens (soms ging ’t mis: Limburgers, voetbalfans), voor de minister blijft dat hypothese. Ik vraag mij af wanneer bij haar bewind de evolutie eindelijk begint. ----------------------------------------------------------------...

Ik verdrink me - zoals een ieder - zorgenloos in de massa, met een litertje ongelood, Belangenloos en onverschillig, scheid ik mijn rijkdom uit, steun hierbij een goed doel, massadood

Eens lagen pen en papier verlangend naast mijn bed. Klanken op de rand van waken en slapen werden in één pennenstreek tot een vers geschapen. In één haal de toon gezet. Nu kadert mijn flatscreen een steeds veranderend schilderij van wisselende zinnen. Lang, kort weer afgebroke...

Met dank aan Jan Engelman Akhenaton, ik roep je aan je tempels zijn hier ver vandaan en alle sterren hozen. De vele beelden die ik vond je teksten en je buik zo rond deden me telkens blozen. Jouw Nefertete, fijn en slank met kinders in een zonnerank diep in een steen verscholen Get...

ik zie ze kijken achterom de vlekjes van hun schone handen wassen ze hebben iets bezeerd verdringen dat maar weten zich bedrogen door eigen ogen

en zo kwam het, dat je vinken ging vangen dat je koortsig een net had gespannen vanaf de eik naar de iep wild gebarend liep je rond en ik, ik kon niks doen had angst voor het schuim op je mond je plukte de vinkjes en hield ze gebroken in je hand weende om hun schoonheid en ik, ik las...

denken in je moedertaal tikken op je harde schijf lezen voor een lege zaal schrijven als een tijdverdrijf dromen op beperkte schaal leven als een kort verblijf eten van het avondmaal zo red ik het vege lijf

Ik tuimel door een mijnschacht Gevuld met hete adem De minnaar die me belaagt Een gedempte kreet van genot -Raspend in rood weefsel- Zwelt in de koele droom Ik wacht op verlossing Een bodem van doornen Een stekeltapijt dat me doorzeeft Gegons van bloed houdt me uit de slaap Maakt me m...

Ratelpopulieren in mei Nevel in de takken Het regent naalden over het grauw meer Laat avondrood daalt met een geeuw Een vloedlijn, een zoutspoor Aangespoelde algen Een keten van gestolde stenen Gemalen schelpen Ze tekenen het slik Tot de golf breekt Een tong van schuim die alles wi...

De meizon doet bloemen ontluiken en irissen lekker ruiken. Doch die ene witte is uniek. Haar blaadjes worden door de meizon met tederheid aangeraakt, Haar lange puntige bladeren, wijzen naar het hemelsblauw. Wanneer regendruppels haar raken, zijn het net doorzichtige parels. Ze geven ...

gevraagd een eindredacteur malheur of bonheur maakt niet uit zolang geen zuip geschuit ik dan lekker gewassen en geschoren als cupje boven het koren om ledig stil te zitten aan de boezem van L.Vanderpitte

Het knerpende grind de fluitende vogels begeleiden je ten afscheid op je laatste reis Ik slik de brok in mijn keel hardgrondig weg Het grind knerpt, de vogels zingen Een steen op jouw graf een steen op mijn hart Het grind knerpt de vogels fluiten Ik voel alleen maar d...

Daar zie ik oorlogen. En verschrikkingen voor ogen. Maar in de verte zie ik de vredesvlag. Dat geeft mij hoop op een betere dag. Daar zie ik een lichaam verteren, dat vol zit met vieze zweren. Maar mijn hoop op goede medicijnen, doet mijn twijfel verdwijnen. Daar zie ik mezelf in verdrie...

Jij kwam gruisloos bij mij binnen kroop heel even onder mijn huid haalde het opperste onderuit scheurde het vel in tweeen sprak de sterke taal van eelt wiste plaatjes in zak formaat toonde positief het negatief van sombere dagen lachte de storm naar gisteren en zon naar morgen...

Dan, zo plots, scheurt het zwerk een vloed van vroege en late regen modderstromen van duivels werk vegen mij van ingeslagen wegen tastend naar duizend aardse zaken een reddingsboei in ‘t kolkend vat verlangend om jouw hand te raken zinkend, verdrinkend, en wetend dat ik zwaar verwond b...

Het leven stilzetten, heel eventjes maar juist op dat moment van vreselijk gevaar zodat het onherroepelijke nét niet gebeuren zal. Stóp roepen vóór die misselijkmakende, dodelijke knal. Stop dan de tijd héél even, zeg éventjes néé tegen verwoestende dingen die gebeuren in di...

Hij is van boerelijke bloede. Zijn vorm, zijn inhoud en gewicht Verscheen reeds menigmaal in ’t licht, Want reeds voor eeuwen ging zijn vroede Geslacht dezelfde landstreek rond En schatte peerden en percelen, Het zwoegend grauw, ’t graan op de delen, Luidruchtig van gemoed en mond. ...

Interview met Hagar Peeters In elsevier van deze week staat een interview met Hagar Peeters een dichteres. Het beslaat drie pagina’s en ziet er goed uit, maar toch is deze dame niet goed bij de les. Ze praat namelijk over het feit dat er weinig dichters zijn van vrouwelijk formaat, en het...

De flabiol zingt over het plein in dartele dansende grillige lijnen de babbelgeluiden van mensen verdwijnen: een tik op de trom en daar is het festijn. Het plein lijkt nog leeg in dit nieuwe begin met zitjes van mensen in franjes van kleuren. En rondom de leegte zijn klanken en geuren een k...