1275 resultaten.
AFORISMEN - ONELINERS deel 3:
beschouwing
4.0 met 12 stemmen
772 .
-------------------------
Filosofie is de kunst van het heel ingewikkeld vertellen dat we eigenlijk niets weten. Ik doe dat liever in één zin (uit Prediker): alles is rook in de wind.…
Ken uzelf
beschouwing
4.2 met 5 stemmen
1.504 Een vaak onderbelicht begrip uit de spirituele filosofie is “Ken uzelf”. Hoewel het een klassiek principe is, wordt de diepte en praktische toepassing ervan regelmatig over het hoofd gezien. Ken Uzelf is een oud Grieks Aforisme wat wordt toegeschreven aan de filosoof Socrates, doch Socrates populariseerde dit korte statement.…
Ben 7. Minifilosofie…
verhaal
3.3 met 3 stemmen
888 Een kijkje in een beerput…
Deze serie begon met een overmoedige vooruitblik. Titels als Ben 1, Ben 2 enzovoort tot Ben 100+ doen het ergste vermoeden. Ben heeft verscheidene levens dus één biografie lukt niet. Haak af nu het nog kan...
Als een complete biografie er dus niet in zit behelp ik mij met een serie losse stukjes, die ik bij gelegenheid…
Het numineuze.
beschouwing
4.8 met 5 stemmen
242 Het numineuze verschijnt als een trilling in het bewustzijn, een siddering die niet uit de wereld afkomstig lijkt, maar uit een dieper, onuitsprekelijk domein dat zich slechts soms - en nooit op commando - laat voelen. Rudolf Otto zag het als de oerbron van religie, maar het is ouder dan religie, ouder dan woorden, ouder zelfs dan het menselijke verlangen…
Altijd Oorlog, Een Ring Van Vuur Om Een Stervende Dwerg
column
3.9 met 7 stemmen
854 De mens, heeft, in tegenstelling tot dieren, een kader van beelden, gedachten, verhalen, een narratief nodig waarnaar hij zijn ziel kan richten. Dit kan zijn: een geloof, religie, maar ook een ander narratief, bijvoorbeeld de bevrijding van de arbeider, het redden van het klimaat, of de aarde, het uitvinden van de toekomst.
Een beeld van de wereld,…
Als tijd en ruimte niet bestaan.
beschouwing
4.1 met 7 stemmen
1.199 Ook vanuit de boeddhistische filosofie: Leegte suggereert dat fenomenen alleen bestaan in onderlinge afhankelijkheid.
4e Praktische ervaring: Wat zou het betekenen als ruimte én tijd echt niet bestonden? Er zou geen begin of einde zijn, alleen maar “ zijn “. Beweging, verandering en oorzaak en gevolg zouden betekenisloos worden.…
De zwevende mens.
beschouwing
3.4 met 5 stemmen
957 De spirituele betekenis van levitatie gaat veel verder dan het fysieke idee van zweven of gewichtloosheid. In spirituele en mystieke tradities wordt levitatie meestal symbolisch opgevat als uitdrukking van innerlijke zuiverheid, verlichting of transcendentie. Levitatie symboliseert het overstijgen van de aardse beperkingen, zoals het fysieke lichaam…
De Betekenis Van Het Bekendste Gedicht Van Lucebert
beschouwing
4.3 met 6 stemmen
1.668 Ik houd van filosofie en ik houd van spelen met taal. Daarom vond ik het leuk dat ik ergens in een hoekje van het internet dit kleine berichtje las, over waar het fragment “alles van waarde is weerloos” nu precies vandaan kwam. (De Slimste Mens, natuurlijk.)…
Vergankelijkheid.
beschouwing
4.2 met 4 stemmen
1.044 De spirituele betekenis van vergankelijkheid, de eigenschap dat alles eindig is en verandert, is een diep en universeel thema in bijna alle spirituele en filosofische tradities. Het kan worden gezien als een fundamentele waarheid die tot bevrijding en wijsheid kan leiden en die je van de eeuwigheid laat proeven in een druppel tijd. In het boeddhisme…
Man Ziet Het Licht
column
4.5 met 4 stemmen
1.195 Alles gaat precies zoals het moet gaan – dat is ook een filosofie. In plaats van: “Ik moet hier iets mee. Deze boom staat niet op de juiste plek. Wat als de Russen komen? Had ik maar…”, kun je proberen dingen anders te zien.
Een grappig gedachte-experiment: stel je voor dat je een geheim agent of CIA-medewerker bent in het gewone leven.…
Respect.
beschouwing
4.7 met 7 stemmen
750 De filosofie heeft ons geleerd om verder te kijken dan de oppervlakte en onthult dat respect geen enkelvoudig ding is, maar een rijk palet aan betekenissen.
Op de eerste en misschien wel belangrijkste laag, is respect een fundamentele erkenning. Het is de stille afspraak welke we met elkaar maken, voordat er ook maar een woord is gewisseld.…
De stoïcijnse sneeuwpop
verhaal
3.7 met 3 stemmen
836 Op een woensdagmiddag halverwege januari rolden kinderen drie flinke ballen sneeuw. Ze zetten ze op elkaar, staken in de bovenste een winterwortel, en daar boven twee ronde, zwarte stenen. Zo ontstond de sneeuwpop.
De sneeuwpop keek naar de wereld en naar zichzelf. Hij was gemaakt van sneeuw. Sneeuw smelt. Niks aan te doen. Geen ramp, gewoon de waarheid…
Aforismen - Oneliners Deel 5:
bewering
4.2 met 6 stemmen
827 ..............................................................................
Iemand die zijn eigen jonge kind goed observeert, ziet zichzelf terug met de fabrieksinstellingen, zonder de browser-geschiedenis van het leven, en alle openstaande tabbladen.
..............................................................................
We dragen het…
De tijd als mentale illusie.
beschouwing
5.0 met 4 stemmen
731 Jij denkt misschien dat je weet wat tijd is, omdat je een klok kunt lezen of omdat je voelt hoe jouw lichaam langzaam verandert. Maar wat je tijd noemt, is slechts een echo van jouw eigen zenuwstelsel, een zachte illusie die jouw hersenen weven om orde te scheppen in een wereld die veel vreemder is dan je ooit vermoedde. Wij mensen houden ervan om te…
De spanning tussen willen en kunnen.
beschouwing
4.5 met 4 stemmen
520 Tussen kunnen en willen ligt een stille spanning, als een ademteug welke hapert tussen in- en uitademing. De mens beweegt zich voortdurend in dat tussengebied, waar mogelijkheden zich aandienen maar verlangens niet altijd volgen, of waar het verlangen brandt terwijl de weg onbegaanbaar lijkt. Daar in dat niemandsland, ontstaat de vraag die zowel moreel…
Alles in niets, deel I
beschouwing
4.6 met 7 stemmen
514 Wanneer je volledig stilzit, wanneer geen enkel deel van je lichaam beweegt en je blik rust op een onveranderlijk veld, begint iets op te lossen dat we gewoonlijk als vanzelfsprekend beschouwen. Ruimte verliest haar greep. Zonder beweging is er geen afstand, zonder afstand geen uitbreiding, en zonder uitbreiding geen ruimte die zich tussen dingen uitstrekt…
Alles in niets, deel II.
beschouwing
4.1 met 8 stemmen
501 Het Tegenlicht.
Misschien is het waar dat ruimte oplost wanneer we niet bewegen, dat tijd verdampt wanneer we haar tot op het bot ontleden, en dat het hele universum zich ontvouwt in een punt zonder omvang. Maar misschien is dat niet het hele verhaal. Misschien is het slechts één manier om te kijken, een perspectief dat helder wordt wanneer we…
Homerus.
beschouwing
4.1 met 8 stemmen
472 Homerus verschijnt in onze verbeelding als een figuur die tegelijk dichtbij en ongrijpbaar is. Zijn naam klinkt als een fundament onder de Europese cultuur, maar achter die naam schuilt een menselijke entiteit die we nooit werkelijk hebben gekend. Juist dat maakt hem zo intrigerend: hij is aanwezig in elke regel die aan hem wordt toegeschreven, maar…
Begeerte.
beschouwing
4.5 met 6 stemmen
500 Begeerte is verlangen dat steeds verder wil. Een zin die zich gedraagt als een ademhaling die niet kan eindigen, een golf die door een onzichtbare maan telkens opnieuw naar de kust wordt geduwd. In die beweging schuilt iets dat zowel menselijk als kosmisch is, alsof verlangen niet louter een innerlijke impuls is, maar een oeroude kracht die door ons…
Trauma als breuk in de ziel.
beschouwing
4.7 met 7 stemmen
462 Trauma is een landschap zonder horizon, een plek waar de tijd niet vooruit wil maar cirkels trekt, waar het lichaam blijft wonen in kamers die allang zijn ingestort. In die kamers woont een echo van een oude pijn, een onzichtbare last die telkens weer opnieuw opduikt, alsof je nooit echt kan ontsnappen, alsof je voortdurend in een draaikolk wordt meegevoerd…
De stilte achter de dingen.
beschouwing
4.5 met 8 stemmen
541 Er lijkt in de mens een stille drift te huizen die hem steeds weer wegtrekt van wat er zich voor zijn ogen afspeelt. Alsof het zichtbare slechts een sluier is, een dunne huid over een dieper kloppend geheim. We wandelen door de wereld alsof zij slechts een voorportaal is, en nooit het eigenlijke vertrek. In elke steen vermoeden we een kern die niet…
Eeuwig
bewering
3.7 met 3 stemmen
555 Eeuwig duurt het langst.…
Waar het bewustzijn zichzelf herinnert.
beschouwing
4.4 met 7 stemmen
495 Voordat wij onszelf als een afzonderlijk ik ervaren, zijn wij een zachte trilling in het grote weefsel van het bestaan, een beweging zonder naam die nog niet weet waar zij begint of eindigt. Wij liggen als een golf in de oceaan die zichzelf nog niet als golf herkent, slechts als water dat zich laat dragen door een ritme dat de tijd heeft voortgebracht…
Geestelijke rijkdom
beschouwing
3.8 met 6 stemmen
389 Geestelijke rijkdom is misschien wel de meest stille, maar ook de meest hardnekkige vorm van overvloed, want zij trekt zich niets aan van de wetten waaraan de andere rijkdommen gehoorzamen. Tijd kan ontglippen, geld kan verdampen, gezondheid kan wankelen, relaties kunnen verschuiven, maar geestelijke rijkdom wortelt dieper, op een plek waar verlies…
De Bhagavad Gita.
beschouwing
4.6 met 9 stemmen
418 De Bhagavad Gita ademt het licht van een gesprek dat nooit ophoudt: een stem die in het hart fluistert terwijl de wereld om ons heen draaft. Het is het boek waarin een strijdtoneel verandert in een innerlijke ruimte, waar het gedempte gedaver van paardenhoeven langzaam oplost in de vraag wie wij werkelijk zijn. Arjuna staat daar, trillend tussen plicht…
Feiten en meningen.
beschouwing
4.5 met 2 stemmen
376 Er zijn waarheden die zich stil en onverzettelijk door de tijd bewegen, als sterren die geen geloof verlangen maar slechts gezien willen worden. Dat de aarde bolvormig is, behoort tot die zwijgende zekerheden: zij draait onverschillig voort, draagt oceanen en continenten zonder zich te laten raken door meningen die haar zouden willen vervormen. Feiten…
De Profeet.
beschouwing
4.7 met 3 stemmen
350 Er is een boek dat niet gelezen wordt, maar binnenkomt als een adem die je herinnert aan iets wat je ooit wist en onderweg kwijtgeraakt bent. De Profeet van Khalil Gibran gedraagt zich niet als een verhaal, maar als een stroom van innerlijke herkenning, alsof iemand woorden heeft gevonden voor een stilte die al jaren in je woont. Het is een boek dat…
Het verleden zelf.
beschouwing
4.7 met 3 stemmen
353 Wanneer je jezelf vijftig jaar jonger zou ontmoeten, ontstaat er geen gesprek tussen twee gelijken, maar een dunne, trillende draad tussen begin en geworden zijn. In die draad liggen vragen verscholen die niet om antwoorden vragen, maar om herkenning - alsof tijd zelf even stilstaat om te luisteren naar wat ooit vanzelf sprak.
Je zou hem zien staan…
Gevangen in een tijdlus.
beschouwing
5.0 met 3 stemmen
347 We zitten vast in een tijdlus, lees ik in het boek van Eckhardt Tolle. Terwijl die woorden nog nagalmen, ontvouwt zich een vreemde stilte, alsof de tijd zelf even op adem komt. Niet de tijd van klokken en agenda's, maar de innerlijke tijd: die trage, onzichtbare stroom waarin herinneringen, verwachtingen en echo's van oude gedachten zich vermengen tot…
Het onbestaande Zelf.
beschouwing
4.5 met 6 stemmen
338 Het idee dat er een vastomlijnd zelf zou bestaan, is als een schaduw die we al sinds onze eerste ademhaling achterna lopen - een contour die ons houvast lijkt te bieden maar verdwijnt zodra we haar werkelijk willen aanraken. Wat wij "ik " noemen, blijkt bij elke aandachtige blik een beweging te zijn, een stroom van indrukken, herinneringen en verlangens…