Alle inzendingen

't Is warm vandaag. Zondagmiddag, vriend weg, stil in de stad. Het huis is aan mij, de stad ook. Prettig, kan ik rustig fantaseren. En schrijven. Ik pak een bloknoot. Titel? Weet niet zo gauw. Dus Werktitel = Titel. Ziezo. Nu verhaaltje. Beginzin. Zou niet weten, komt later we...

Ik zie u elke dag, En u begroet me steeds met een lach! Het geeft me z’n apart gevoel, U begrijpt zeker niet wat ik bedoel ?! Het is niet zo vreemd als dat het lijkt, En weet u nou wat blijkt ? Als ik je zie maak je me blij, Er gaat dan zoiets geks om in mij! Ik weet niet wat het ...

Bent u burger van een grote stad, dan mag u straks de burgemeester kiezen. Dus houdt de popie-jopies in de smiezen, met hun zoetgevooisde woordenschat. En Swiebertje z’n dagen zijn geteld, als Bromsnor zich verkiesbaar heeft gesteld.

Herinneren is reproduceren van beelden uit de jeugd vervlogen periode vol traag verdwijnende onbezorgdheid verloop is stotterend niet gelijkmatig nu eens snel overspoeld door messcherpe prenten dan weer lege laden in de grijze cellen met veel moeite plaatjes te voorschijn persend uiterst l...

Kennis heeft grote invloed op hoe we leven. Of hoe we denken te moeten leven. Steven Pinker verhaalt in zijn boek ‘het onbeschreven blad’ over de controverse tussen aanhangers van een ‘aangeboren natuur’ en de volgelingen van een ‘onbeschreven blad’ als grondslag voor menselijk gedrag...

Ik laat je nu maar weer met rust. Ik streelde je bleke wangen, de grauwe kleur en heb je goedenacht gekust: Toen sloot ik de deur. Wat zo aarzelend eerst begon tast nu je lieve lichaam aan. Ik wou dat ik wat kon, dan had ik dat allang gedaan. Was dit ’t laatst dat wij zo spraken? De g...

met in haar rechterhand de grote zwarte stekker hangend aan schoon vernuft keek ze altijd even om of de schrijver goed zat de pen links in de aanslag had dan prikte ze in twee gaatjes het onzichtbaar wonder aan een zuigend monotoon geluid klonk door haar klare klik het luchtverkeer ver...

Quick quick slow als de koorddanser op het smalle koord vergeten de dansles door vangnet vol gaten zonder toevluchtsoord wankele balans op het rafelrandje dat evenwicht verstoord overkant nog te ver de onvermijdelijke val als laatste slotakkoord

alvast voor mijn verjaardag want ze kunnen niet komen geen messenset deze keer of overbodige pannen ik mag het zelf bedenken die vrijheid heb ik nu na vaders oude stempel en moeders koude onmacht ze hadden het graag allemaal anders gezien onontkoombaar hun dochter al bleef ik hardnekk...

spring over het tuinhek mijn teerbeminde ik zie je zo graag zweven door de lucht je lange blonde haren even in de wolken even je glimlach in vogelvlucht je weet dat het stil en stiller werd het huis zuchtte, en kraakte alleen om jou en hoe koud de nachten zijn in een kil eenzaam b...

Dat Jordans full speed door het leven dwaalt en speelt met woorden en ook met muziek in eigen composities en repliek werd laatst bescheiden in een krant verhaald. Waar in het oud papier mijn oog op viel is nu al oud nieuws, bijna een fossiel. -----------------------------------------------...

Nee, het zijn niet de stralen die onze huid kunnen beschadigen welke ik bedoel. Ik wil het hier hebben over het jaarlijks schrikbeeld van menigeen. De trillende vingers, wanneer rond deze tijd van het jaar, de postbode jou ‘ de brief ’ overhandigt met deze schrikwekkende letters op. Het trillen ...

daar stonden wij samen op een Amsterdams perron te wachten op de stoptrein naar Amersfoort hij dichter/schilder/violist een vanouds bekende ik de dichter/machinist de nog immer onbekende niet de moed hem aan te spreken want ik herinnerde mij tijdig dat C.Buddingh' ooit eens schr...

Uit een hete streek Vloeit de straling Een lange golflente Een voorteken van zonnestorm Verborgen details moeten gemeten De vlam bereikt een hoogtepunt Barst hard en heftig uit In klonten gas dat broeit Als wolken boven een bevlekt oppervlak Wisselend van klaarte en vorm In de corona z...

tijd bestaat niet voor wie wil dromen het vloeit als water vervliegt en raakt op drift als moe gevlogen vogels op hun trek naar noord en zuid zijn de minuten vervlogen in de tijd en wij zoeken naar beschutting in de verborgen dromen van ons hart als de lichten doven boven ons bed.

de hand op zijn rug duwt zachtjes naar voren zijn ogen zien schoenen glimmend lakleer een stem uit de hoogte bevriest rode oren hij stamelt excuses ontvangt nog een sneer de hand op zijn kin duwt zachtjes naar boven gloeiende wangen hoofd vol met storm de glimlach van moeder doet drom...

Verblindend mooi, die kleuren aan de hemel, bij een dalende zon. Je kunt het gewoon, niet voor mogelijk houden, moest je het, met je eigen ogen niet zien. Rood, geel, oranje, bruin en zelfs met kleuren, waar er nog geen woord voor uitgevonden is. Je staart voor je uit en tracht het...

Een beetje zonneschijn wil ik aan jou geven een zonnestraal voor je zijn in ons gezamenlijk leven. Ik wil de wolken zijn waar jij op mag drijven en het velletje papier waar jij op mag schrijven. Ik wil de zee voor je zijn waarin jij mag zwemmen een fiets zonder zijwielen maar met kra...

Ik hoor ze schreeuwen met de deuren slaan. Ze zegt dat hij moet opdonderen. Hij zegt dat zij moet gaan. "Loop naar de hel, jij trut, get lost, ga uit mijn ogen" "Donder zelf op loser, laat mij met rust" De volgende dag zie ik haar huilen, maar medelijden heb ik niet. Want hij huilt...

Meegaan op de golven van verdriet jubelend bij ontluikend leven bij ravijnen en dalen reis ik mee Vandaag moet ik bekennen: www.nederlands.nl dank-u-wel!

Hans Wiegel heeft gesproken en met verve wordt hij wel of niet minister-president? De grandeur hoeft hij niet meer te verwerven Het Haagse leven is hij reeds lang gewend Van Aartsen kan er slechts van dromen dat bij 1 spreekbeurt zoveel mensen komen!

De rimpeling van het water is verijsd in een meewarige statische gebeurtenis gebleven glanzend gevuld met luchtbellen worden donkere diepten aan het oog onttrokken een achtergebleven zwaan heeft imitatiedrang met vallen en opstaan bewijst hij dat de natuur verliest zijn waardigheid bomen ...

Wanneer ochtend geen nieuwe morgen meer is en de nacht haar vals licht ontwijkt ademen uren in alle rust de tijd in en uit de wind waait tijdloos door alle dagen glimlachend schrijdt de klok wijselijk voorbij verloren gewaand verlangen waar het gewonde hart weken snijdt splijt een eerst...

Je gaat je zelf na en je weet wat je niet bent zal verdwijnen zal sterven voor je dood bent juist dan wel het verschil tonen. Als het zo stil is, zo stil van binnen knuffels alle delen openvouwen wittere irissen in ‘n groener licht het lijkt allemaal niet zo bijzonder. Ieder gloren kli...

wij tweeën staan aan beide zijden beide zijden veruiteen wij tweeën moeten tevens beiden naar de andere zijde heen naar de één roept d'ander schrander, Hoe komen wij hierover heen? d'een zeide toen dus tot de ander, t'is te ver, naar dat ik meen wij komen nimmer bij elkander 't is...

Nu hij sterker in al die kerkers hoofd zakelijk zenuwen en banen levend in die wereld meer stilaan staat gewaar wakker lichter wordt. Dichter in zichzelf heden gestapeld steenoven en verdere bloedverwanten, de witte ballonnen en galjoenschepen volle wind voelt als zuurstof verlicht. ...

de naam was altijd jos wonderkind of total-loss? die vraag is nooit geweest ik ben beperkt van geest mams noemt mij slurper sloddervos

Een groot deel van het budget voor de gezondheidszorg wordt ten onrechte besteed aan gemedicaliseerde sociaal-maatschappelijke problemen.

De bakker bakt met visie Weesper moppen. Een bakblik werpt-ie in z'n stenen oven. Een tweede bakblik heeft-ie daarenboven: een moppentrommel om ze in te stoppen. De ovenbouwsteen is de kloostermop. Hij zegt: 'Dat is een baksteen op en top.'