5571 resultaten.
Boer zoekt vrouw
column
4.4 met 5 stemmen
634 Een eigengereide dame die ook wat te melden heeft, helaas vegetarisch. ‘Rot dan ook maar meteen als eerste op’, moet hij gedacht hebben.
Vierde scene: drie bezeten vrouwen hangen aan de lippen van hun favoriete boer.…
Computers lijken soms net mensen
column
3.3 met 3 stemmen
562 Slapeloze nachten ondanks de beste zorgen voor ‘de kleine’! Net zoals vroeger allemaal, alleen gaat het deze keer niet over een kind dat ineens 39,5 koorts heeft, maar over een computer! Je acht het niet voor mogelijk. Zie je de overeenkomsten?
Daar zit je dan als mens.…
snel weg van jou
verhaal
3.6 met 21 stemmen
1.970 hij belazerde mijn moeder al 5 jaar. mijn moeder had heel erg veel verdriet. mijn ouders hebben 4 kinderen.…
Werelds silentium
beschouwing
2.6 met 5 stemmen
815 Als scherp toeschouwer van mijn medemensen maak ik me over het algemeen best wel wat zorgen over het humeur van hen, over de staat van hun psyche en zelfs over hun voedselkeuze.…
DAG GROTE MAN OP EEN KLEIN EILAND
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
638 AnneMarie, een monument van evenwicht in haar verdriet. We worden al vroeg opgehaald door Herman, met hem rijden we naar het uitvaartcentrum en voorwaar, we zijn te vroeg. Geheel op zijn Antilliaans zijn de bloemen nog niet gearriveerd en we maken ons zorgen. Onterecht want het blijkt vlak voor de tweede condoleanceronde binnen te komen.…
Op de Rijnboot
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.298 Het levenslange verdriet om de zoon vervreemdde hem inderdaad van de anderen en het verstarde zijn blikken en zijn kaken en het had zijn gemoed verhard.
De foto in mijn vitrinekast toont hem met mijn moeder aan zijn zijde op de Rijnboot. Hij was mijn vader.…
Hoed u voor hen die lachen.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
475 Stilletjes zit ik erbij, met overweldigend verdriet achter mijn ogen, in mijn brein en in mijn hart als een pias, als een Fremdkörper.
Zij die uitbundig lachen, zullen u spoedig doen huilen.....…
Toen het afscheid kwam (vervolg)
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
455 Daar wachtte ze nog op mij, dag aan dag, jaar aan jaar; op mij, de dochter, haar kind dat ze zozeer liefhad; in de aanleunwoning die tot mijn laatste ouderlijk huis geworden was. En daar nam ik afscheid, avond aan avond, telkens weer, als nacht, duisternis en eenzaamheid mij aangrijnsden en ik in huiveringwekkende en angstaanjagende twijfel, onzekerheid…
"Ik heb overal blauwe plekken van jou"
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
684 Mijn verdriet komt en gaat; wast af en aan als het getij dat de kust geselt en streelt....
Na de zoveelste ruzie stapelde mijn leed zich op als een ongewenste Toren van Babel; de tranen brandden achter mijn ogen maar vonden een uitweg en ze rolden gestaag over mijn wangen; tranen om het menselijk tekort.…
Ontmoetingen in het Openbaar Vervoer (vervolg)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Het was in lijn zeven dat ik een mevrouw aantrof met een forse cocker-spaniel op schoot met langs de lieve snuit neerhangende flaporen en een cognackleurige vacht en open bek die een roze tong en een gezond, goed verzorgd gebit liet zien. De hond had zich genesteld op de schoot van mevrouw en ze verklaarde aan de chauffeur dat het dier dat toch het…
Op het kerkhof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Op het kerkhof aan de Hoflaan staan donkergroene statige sparren zij aan zij in een lange, plechtige rij, als om de grafstenen te beschermen en te bewaken.....
Het is een mooie julidag en een licht briesje schijnt ons te willen strelen, maar voor mijn zwaar ziekelijke vriendin die naast mij voortstrompelt terwijl haar hand rust op mijn bovenarm, is…
Mijn ambulante minnaar, desolaat op een bankje in het Westerpark
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Ik vervolgde mijn weg, niet van zins de bodemloze put van zijn verdriet te stelpen.....…
In de carrousel van het leed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Vader, je hebt op je kantoor, waar tot je treurnis en diepe vertwijfeling je noodlottige en ongewilde carrière zich voortsleepte, dag aan dag, jaar na jaar en wel gedurende veertig jaar je eindeloze en nutteloze berekeningen moeten maken, terwijl het leed en het ongeluk als het ware uit je poriën stroomde en je aanvloog als een voorhistorisch monster…
Het besef.
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
926 Toen ik vanmorgen op stond, wist ik het meteen. Het was weer terug. Moeizaam stond ik op alsof er een rem op mijn bewegen was gezet. Dit kon toch niet? Dit was toch niet waar? Het lijkt wel of ik elk spiertje in mijn lichaam kon voelen. Mijn hoofd gonsde. Heel mijn wezen doet pijn en zin, zin had ik nergens meer in.
Wat een waardeloze dag, wat een…
Bij "Multivlaai"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
572 Bij "Multivlaai" (waar zelfs een busje met daarop de naam van de genoemde zaak in trotse kapitalen voor de deur staat) stonden vandaag zoals altijd de diverse heerlijke, kleurige vlaaien te pronken onder de toonbank.
Maar het gonsde in de winkel: de vader van de verkoopster was overleden. Haar diepgaande leed bezette haar gemoed. De bezoekers van…
Iets waar ik dankbaar voor ben.
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
991 Als het jongens zouden worden dan wilde ik dat ze goed voor hun vrouw konden zorgen en dat er ook altijd respect voor elkander zou zijn.
Ook wilde ik niet dat ik en mijn toenmalige vriend bij de voornaam zouden worden genoemd. Dan heb je natuurlijk nog de normen en de waarden van het leven.…
Ontmoetingen bij de bushalte/Als de bloesems van een nieuwe lente......
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
968 "No hablo Espagnol" verklaarde ik ten overstaan van de dame en zij repliceerde: "Je parle Francais".....…
Bij nacht en ontij/Herinnering aan een van de donkerste nachten van mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Mijn zo goede, zo liefdevolle zus, wiens liefdevolle zorg echter vaak zo moeilijk te bespeuren valt had me "het huis uitgezet" en had het woord "straatverbod" laten vallen. Met "het huis" bedoel ik niets minder dan de aanleunwoning in de buitenwijk waar onze oude moeder haar laatste dagen nog rekte....…
Opeenstapeling van kwetsuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Gedurende mijn lange leven heeft talloze malen en in een onafgebroken sequentie de onzalige, wrede medemens de gevoelige instrumenten van mijn hart en ziel trachten te bespelen.
Het resultaat is een eveneens onafgebroken en onoverzichtelijke opeenstapeling van kwetsuren, als een verderfelijke Toren van Babel, als een onzalige en klotsende rivier die…
De diepte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Haar pijn moeite en verdriet. Soms is ze met alles klaar en heeft ze het gigantisch zwaar. Dan vraagt ze zich af wie ben ik? En vind ze zichzelf dik. Ze ziet zichzelf lijden en wil zichzelf bevrijden maar ze is machteloos. Ze voelt zich krachteloos.
Het is een interne strijd. Wordt haar ware ik ooit nog bevrijd?…
Voor een nooit geboren kind?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Vóór een bloemenzaak aan de Tilburgse Westermarkt etaleert men een bescheiden knutselwerkje, een soort bootje van hout dat kennelijk een herfstachtige sfeer dient weer te geven, vergezeld van rode paddenstoelen met witte stippen en van andere parafernalia.
Het merkwaardige artefact staat daar te pronken tussen azalea's, cyclamen, rozen en veldboeketten…
Als smeltend ziele-ijs / Bevroren tranen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
488 Verdriet had zich opgestapeld als een onzalige Toren van Babel. Het bezette mijn middenrif als een steen tot op het moment dat de tranen uit mijn ogen vloeiden als gletsjers, als smeltend zieke-ijs. De tranen die gedurende mijn hele lange leven bevroren waren geweest en ik huilde...
Het lieflijke jonge meisje (waar kwam ze plotseling vandaan?)…
Brede schouders om op uit te huilen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Gekleed in zijn geruiten colbert zat mijn vriend vóór me; he-man of altijd kind gebleven? Brede, indrukwekkende mannelijke schouders die de welhaast onbeheersbare stortvloed van mijn tranen zouden kunnen stelpen of een wankel, fragiel staketsel dat al op instorten staat bij de minste of geringste verzuchting als een bouwwerk zonder gedegen fundament…
Onvergankelijke liefde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 De proporties en het kaliber van mijn persoonlijke leed en noodlot verschrompelden en verbleekten onder de last en omvang van het overweldigende verdriet van mevrouw en van haar buurmeisje....…
Tranen zonder doel of richting
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
467 Meneer richtte zich met zijn klachten over zijn beroepsuitoefening vooral tot haar, de jongere en meer aantrekkelijke dame.
Ik serveerde koude koffie.
Mijn tranen zullen door hen niet gestelpt worden; mijn leegte zullen zij niet vullen. Zij gaven een brevet van grenzeloos onvermogen af.…
Mütterlein, Mütterlein (een prozagedicht)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
422 Een moeder moest voor altijd afscheid nemen....
De Natuur heeft me in haar groene omhelzing genomen, waar Haar armen voorgoed voor me gesloten zijn....
En ik heb de dieprode en paarse bloemen van de rododendrons bewonderd die iets van Haar geest, van Haar hart en ziel weerspiegelen, waarin Haar leven bewaard en gevangen lijken te zijn
En de wind…
De Eenzaat....Zijn haat tegen de wereld.
verhaal
4.0 met 1 stemmen
1.346 Dit, en één liefde, die voor hem onbereikbaar is, zorgen er voor dat hij elke dag toch nog even door wil gaan. Dat hij toch nog de moed kan opbrengen om een weinig voedsel tot zich te nemen, net genoeg om te overleven en zien wat morgen brengt. Het getuigt van nog enige levenswil en hoop op beter.…
De ethiek van onverschilligheid.
beschouwing
4.6 met 8 stemmen
169 Soms landt ze op een plek waar het lijden dichtbij is, soms op een plek waar het ons onverwacht raakt, en soms vliegt ze voorbij zonder neer te strijken, alsof het verdriet van anderen slechts een schaduw is die vluchtig over onze huid glijdt.…
Houden van is soms loslaten.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
623 We hielden nog wel contact via brieven heen en weer, maar ik kon hun verdriet niet wegnemen. Ze zijn alle drie beschadigd en ik had zielenpijn, schuldgevoelens en verdriet over de onmacht.
Gelukkig hielden we contact, jaren lang, maar tussen de regels door las ik telkens weer hun verdriet en kwaadheid.
Toen nam ik een besluit.…
autobiografie
3.2 met 5 stemmen
628 O, zegt ze waarom was ze verdrietig dan, na eventjes op mijn lip gebeten te hebben besluit ik haar een deel te vertellen: weet je lieverd, ze was zo verdrietig omdat ze niks te eten in huis had, de koelkast leeg, geen brood of zo in huis, dan word je wel verdrietig hé?…