Verhalen over algemeen

Bepaalde mensen moet je niks wijsmaken. Ook al heb je het bij het juiste eind. Het is het soort wat, laat me maar zeggen tot het nuchtere type behoort. Mijn aardige Groningse buurvrouw is ook zo’n type, probeer haar maar niets op de mouw te spelden, want dan neemt ze je te grazen. Als je haar iets vertelt, ook al is het waar, let dan alsjeblieft op…

Er verandert zoveel tegenwoordig. De tijd gaat snel en alle veranderingen ook. Wie had ook kunnen bedenken dat we tegenwoordig zo in onszelf gekeerd zouden raken. Vroeger had je de krant of Libelle waar man of vrouw zich even achter of in kon verstoppen. Maar wie leest nog de krant of Libelle, pure tijd- en papierverspilling. En toch soms verandert…

Door omstandigheden reis ik de laatste tijd heel regelmatig met de taxi. Als je van mensen houdt, dan is dit een prachtige manier van reizen. Mijn vader hield mij voor redelijk mensenschuw. Ach ik wist wel beter, het was puur een kwestie van verlegenheid en een gedeukt zelfvertrouwen. Maar goed over echte taxichauffeurs: dit zijn vaak mensen die…

Zeg vertelde ik je al van, wat er gebeurde vandaag? Wat zeg je, nee, oeps dan moet ik dat even snel herstellen. Kijk, ik werd wakker met een afgrijselijke pijn in m’n rug en dacht: ik ga eruit, neem m’n Brinta en meteen een paar pijnstillers, dat werkt namelijk snel. Had natuurlijk de koffie al aangezet, die geurde door de keuken, eh ja, man sliep nog…

Wybe loopt na het avondeten naar de brievenbus die voor aan de weg staat. Even de krant op halen en kijken of er post is. ‘Hoi Sjeng, ben je nou de Corolla van je vrouw aan het reviseren?’ ‘Ik weet niet wat je bedoelt, maar ik ben haar auto helemaal aan het nakijken. Dat doe ik om de zoveel tijd. Zoals je weet heb ik vorige week mijn eigen karretje…

Aan het einde van een dag, zo’n dag waarvan je denkt: wat heb ik nou eigenlijk gedaan-dag, een dag die verdwijnt zo meteen als de avond valt en er niks meer van over is behalve dan, dat je zeggen kunt: morgen weer een dag, zo’n dag dus...eentje die niet bol staat van belangrijke acties, van spannende dingen, van doodnormale kleine zaakjes die dus eigenlijk…

Vriendin S zegt vanmorgen, weet je dat je heel makkelijk een mondmasker kunt maken van een pamper? Nou moet ik zeggen dat ik die dingen voor mijn eigen kroost nooit gebruikt heb, wel van die Billie’s met een strikslip, dat was in die tijd een gewoon gebeuren, maar: die gebruikte je alleen als je wegging want voor de rest waren het katoenen luiers en…

Het is zo ver, mijn vrouw is toe aan een nieuw mobieltje – een ramp. Vrouwen weten nu eenmaal niet waarom en hoe ze overbodige mailtjes en andere onzinnigheden moeten wissen. Alles blijft immers belangrijk voor hen. ‘Wis toch eens wat, je geheugen raakt overvol,’ adviseer ik haar weleens. ‘Ja, maar dan ben ik het definitief kwijt.’ Lelijke foto’s, half…

De kleine man wil naar buiten. Hij heeft in de de speeltas de tractor, race auto, lego poppetjes, en de rubberen Donald Duck gevonden, een vliegtuig getekend en het boerderij boek uitgebreid met oma doorgenomen. Alle dieren heeft hij van het kenmerkende geluid voorzien en als zij de kip liet blaffen of de koe liet knorren was hij niet te beroerd om…

Zodra onze grote vriendin zich in al haar glorie aan ons vertoont, moeten we daar natuurlijk volop van genieten, al helemaal als je bedenkt hoeveel water en sneeuw ervoor zorgde dat ik niet naar buiten durfde: nu dus wel en zo togen we vanmorgen richting Rotterdam, gezellig struinen, niks teveel meenemen, want daar gingen we niet voor. Een strakblauwe…

Mévrouw! Ze aarzelt nog tussen haar privé, ‘wat mot je van me eikel’, blik en het gespeeld servicegerichte van de cursus klantvriendelijkheid, met rollenspel. Ze komt ook net naar binnen lopen in haar jas met het vrolijke logo en de geur van de haastige laatste sigaret nog om haar heen. Ik sta voor de broodjes en denk even aan George Baker die een…

‘Kopje koffie…hmmm gezellig!’ De ogen van de kleine man beginnen te glimmen als hij op de arm van zijn papa de kamer binnenkomt. ‘Koh…koh’ ‘Jaa, kopje koffie’, zeggen wij in koor. Sinds hij bij een vorig bezoek op het knopje van het apparaat mocht drukken en tot zijn grote verwondering merkte welk effect dat had, is het woord ‘koffie’ diep in zijn…

Een nieuwe lente en een nieuw geluid! Met een enthousiaste brul richt de kleine man zich op. En plotseling gaat er een hele wereld voor hem open. Hij loopt! De eerste dagen eindigen die paar stapjes al snel op een rijk gevulde luierbroek of voorover op zijn handpalmen, waarna hij meteen in de vertrouwde modus zijn weg vervolgt. Als er een circuit…

Hij had het kunstje al eens eerder vertoond. Met een half partje mandarijn. ‘Opa ook een stukje?’ Onze komiek in de dop aarzelt even, graait in het bakje voor hem en steekt zijn hand uit. ‘Ha fijn, dank je wel.’ Op het moment dat ik mijn gezicht dichterbij breng en mijn mond open, trekt hij terug en propt het mandarijntje snel zelf naar binnen.…

Snel nog even naar het Kruidvat aan de andere kant van de parkeerplaats. Jeugdig ogende senior (naar eigen oordeel) spoedt zich met soepele tred richting traploze opgang die naar de koopgoot leidt. Zonnebril nog nonchalant onder de pet. Er is sprake van een zwart granieten opstapje en dat valt met donkere glazen net buiten het zicht. BAM! Ik kletter…

Het bejaarde echtpaar Henk en Ingrid zat in de bus naar Assen. Ingrid zat naast een jongeman en Henk achter haar naast een jong meisje. Het was juli en erg warm. Zij keek met een schuin oog naar de jongeman. Wat een knappe jongen, gekleed in een strakke korte broek, dacht ze. Hij zag er aantrekkelijk uit voor de vrouwen, lang blond krullend haar en…

We gaan boodschappen doen en nou beken ik meteen: ik heb er een bloedhekel aan, vind het een drama, eerst een muntje, dat ik dus altijd kwijt ben, om in dat verhipte karretje te stoppen, om er dan achter te komen dat niet alle vier de wielen dezelfde kant op draaien. Parkeer het dwarse karretje weer bij zijn soortgenoten en neem er eentje uit de volgende…

Van het groepje dat een tweetal banken rechts voor me zit, kan ik vanaf mijn plaats alleen de man op de hoek zien. Hij wordt, aan het gesprek te horen, vergezeld door drie vrouwen. Zijn wat bedeesde uitdrukking boven het dunne snorretje fluistert dat hij zich in de minderheid weet. Hij past op zijn woorden. Het zijn collega's, de toon heeft een zweem…

Het was heel lang geleden dat ik met de trein geweest was. Elke coupé stond nog blauw van de rook, de asbakjes klepperden dat het een lieve lust was, als de deur van het toilet openging raakten reizigers met een staanplaats niet zelden buiten bewustzijn en niemand had nog van Wifi gehoord. In de wagons werden ook dieren vervoerd, er lag stro op de vloer…

Ongerust kijk ik naar de enorme pook die aan een tang in het hellevuur hangt. Hij zal toch niet … Nee, hij houdt van me! ‘Weet je zeker wat je doet?’ Toch maar even vragen. ‘Ja natuurlijk. En nu stilzitten graag.’ Ik wiebel nerveus op de keukenstoel en sluit half mijn ogen. Stiekem gluur ik een beetje en zie het martelwerktuig, met gloeiende punt…

‘Het is toch ook niet te geloven, hè,’ mompel ik hardop in mijzelf. ‘Wat is er, schat?’ hoor ik vanuit de woonkamer. Met een venijnige ruk flikker ik al mijn kleding uit de kast op de grond en roep: ‘Ik heb gewoon helemaal niets om aan te trekken!’ Theatraal laat ik mij op bed vallen. ‘Nou, dan gaan we toch winkelen,’ zegt Pierken terwijl hij…

Couperus. Dat was voor mij vooral die ene scene uit de tv serie de Stille Kracht. Een jaar of 12 was ik en Pleuni Touw stond naakt onder de douche toen ze met bloed werd onder gespetterd. Een verboden en uiterst opwindende ervaring voor een ontluikend pubermannetje. Verderop, bij het samenstellen van de HAVO boekenlijst, waarbij het aantal bladzijden…

Met gebogen hoofd sjokte Ironie het zandpad af. Verderop was de grensovergang, een oude smokkelroute tussen de weilanden en de bosrand. In dit land van taal was geen plaats meer voor haar. Eigendunk en platvloersheid hadden haar het leven onmogelijk gemaakt. De fijnzinnigste understatements had ze het licht doen zien. Ze ketsten op haar terug vanaf…

'IK HOORDE EEN KNIP EN ZAG INEENS EEN MAN MET EEN SCHAAR' De politie in Termunterzijl is op zoek naar een dagknipper. Een man knipt stiekem de dag van vrouwen af. Hij deed dat ook bij Sanne van der Scharensleep (28). "Ik dacht eerst: is dit een grap? Het was zo'n bizarre situatie." In augustus stond Sanne (om herkenning te voorkomen wel haar…

Vrijdagmiddag drie uur. Het weekend staat voor de deur. Aan de koffietafel is het feest. Een artikel in de krant over het CBR wordt luidruchtig becommentarieerd. Een collega vertelt een sappig verhaal over een merkwaardige ingreep. Iemand stoot het melkkannetje om. Mijn laatste kandidaat van de week maakt een stille indruk. Pogingen om hem aan tafel…

“Is dat niet eentonig, iedere dag rijexamens afnemen?” De opmerking kwam van een spontane, jonge vrouw, die in de eerste minuten van de rit geen sterke indruk maakte. “Ach, dat valt wel mee. Je komt met veel mensen in aanraking en in het verkeer gebeuren altijd onverwachte dingen. Het is best afwisselend werk.” Dezelfde vraag was mij al duizend keer…

Tja, ik ben mobiel genoeg, qua lichaamsbeweging, daar gaat het niet om. Eigenlijk wil ik iets vertellen over de bereikbaarheid via mijn mobiele telefoon. Af en toe zit ik achter de computer met een soort van koptelefoon om te luisteren naar muziek. En daarbij heb ik een bril op met van die koordjes, je weet wel, toch? En ja hoor, dan gaat mijn mobieltje…

Buurjongen Mink, de 14-jarige zoon van mijn buren, Wiebe en Gré Witje, kan goed voetballen. Zo goed dat er een delegatie van de Engelse voetbalclub Arsenal hem een bezoek bracht. Vette contracten, dikke handgelden, exclusieve appartementen, nog vettere bolide, het kon niet op. Alles kon Mink krijgen als hij maar wil spelen voor die club. Mink’s…

In de supermarkt moet ik bij de slager wachten op mijn beurt. Op een bord lees ik dat biefstuk in de aanbieding is. Mijn gedachten dwalen af en zie mezelf als 10 jarige op de kade staan van een haven in Ierland waar een schip ligt te wachten op haar lading. Mijn vader is scheepskok en af en toe mag ik een reisje mee. Achter een omheining staan paarden…

Met collega Fröhlich van ons accountantskantoor van Gellekom&Fröhlich , ben ik op uitnodiging van onze cliënt, Johannes Burg, onderweg naar een golftoernooi ergens in het Gooi. Burg schijnt daar hoge ogen te gooien. Onderweg zijn wij, op verzoek van Fröhlich, even gestopt bij een McShit voor iets hartigs. Zelf neem ik alleen karnemelk. Als ik die…