start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (133)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (108)
feest (41)
film (3)
filosofie (144)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (29)
geweld (46)
haiku (4)
heelal (39)
hobby (31)
humor (381)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (60)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (173)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (154)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (98)
muziek (40)
natuur (94)
oorlog (108)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (77)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (107)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (42)
voedsel (45)
vriendschap (83)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (35)
werk (95)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (152)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6398):

Slimmerik

De kleine man wil naar buiten. Hij heeft in de de speeltas de tractor, race auto, lego poppetjes, en de rubberen Donald Duck gevonden, een vliegtuig getekend en het boerderij boek uitgebreid met oma doorgenomen. Alle dieren heeft hij van het kenmerkende geluid voorzien en als zij de kip liet blaffen of de koe liet knorren was hij niet te beroerd om haar te corrigeren.
‘Nee oma!’
Maar nu is het even genoeg. De jas moet aan. Op het Kinderdagverblijf heeft hij daarvoor een onnavolgbare truc onder de knie gekregen. Jas uitspreiden op de grond, bukken, armen er in en de jas over het hoofd gooien. Die zit! Applaus! Nu nog even de blauwe kaplaarzen met de stippen.

Zal opa mee gaan? Tot ieders verrassing mag dat deze keer.
Eenmaal buiten is zijn normale route om het huis heen dribbelen, naar de vijver van de buren waar hij op zijn hurken bij het water plaats neemt om kikkers en visjes te spotten.
Vandaag niet. ‘Wat wil je dan? Zei je paardjes?’
‘Nee paaseitjes’, klinkt het zachtjes.
Natuurlijk! Dat heeft hij dus onthouden van zijn vorige visite. De week voor Pasen hebben we kleine paaseitjes tussen de struiken en het grind gezocht. Elke eitje dat hij vond zou opa wel even vasthouden, en die legde dan hetzelfde eitje stiekem een endje verder neer. Zo kwamen we met een paar eitjes een heel eind en leek de tuin bezaaid met ‘sokoloka’. Kijk Kleine man daar! Nog een!
Binnen mocht hij er tot zijn teleurstelling maar twee opeten.
Dit vanwege de suikerkick, onder invloed waarvan hij weleens een beetje erg druk kan worden.

Opa vliegt dus naar binnen voor een snelle greep in de la en legt ongezien het eerste eitje onder de vlinderstruik.
Maar na het nogal schrale eindresultaat van zijn vorige zoektocht, tenminste in relatie tot het aantal door hem gevonden eitjes, is de kleine man argwanend geworden. Het eerste exemplaar..
’Opa vasthouden?’..verdwijnt in de zak van zijn jas… ‘Nee ikke.’
Na 5 minuten gaan we weer naar binnen, want ze zijn op deze manier wel heel snel op.
Dan vraagt oma;
Heb je paaseitjes gevonden?
Hij knikt, kijkt wat afstandelijk.
‘Waar zijn ze dan, lieverd?’
De kleine man ruikt onraad, inleveren is geen optie.
Hij heft zijn handen in een machteloos gebaar ten hemel en zegt met schuldbewuste blik:
‘Weet ik niet’…

Schrijver: Trawant, 06-05-2019



Geplaatst in de categorie: algemeen

Deze inzending is 45 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)